Jako programista w .NET/C# muszę zwrócić uwagę na fakt, że w C# mamy coś takiego jak atrybuty, którymi możemy oznaczyć modele jak i pola po to, aby sprawdzać dane wchodzące(email,phone, username itd.)

Jak by ktoś się zastanawiał jak wygląda przykład wzorca na sprawdzenie email'a, którego używa Google lub MS:
'[a-z0-9!#$%&'*+/=?^_`{|}~-]+(?:\.[a-z0-9!#$%&'*+/=?^_`{|}~-]+)*@(?:[a-z0-9](?:[a-z0-9-]*[a-z0-9])?\.)+[a-z0-9](?:[a-z0-9-]*[a-z0-9])?'

Ja osobiście byłbym skłonny, aby laik nie tworzył sam wyrażeń regularnych, narzut wydajnościowy na domorosłe rozwiązania jest katastrofalny, dlatego takie informacje się ukrywa(hermetyzuje) przed światem zewnętrznym i używa gotowych rozwiązań, ze względu na to, że są to sprawdzone wzorce.

nie tylko oni...

Cytując klasyka (http://regex.info/blog/2006-09-15/247 ):

'Niektórzy ludzie, gdy napotykają na problem, myślą sobie: »Wiem! Użyję wyrażeń regularnych«. I teraz mają dwa problemy'

Osobiście myślę, że dobrze przyjąć sobie jakiś limit np. 15 znaków - jeżeli regexp jest dłuższy to może lepiej poszukać prawdziwego parsera odpowiedniego dla danych które przetwarzamy.

Programiści systemów embedded mogą się nie zgodzić z tytułem.
Ja rozumiem, że to jest sponsorowane itd, ale rażą mnie tytuły/treści, które są po prostu nieprawdziwe.

[^Udemy]