To wszystko marketing i próby pogodzenia standardów.
Czemu w fotografii nie piszą wprost o wielkości matrycy a używają wprowadzających w błąd np. że
wielkosć matrycy - 2.7' które generalnie oznaczają 1/2.7'

Proponuje zmianę nazwy na CTRL C/V Lab

Fajny artykul, dzieki

Czyli że ostatecznie każdy układ robi tylko : 'on off on off...' itd ?
Nie wytłumaczyłeś jak fizycznie wyglądają instrukcje procesora

Takie artykuły tu powinne być w większości. Ciekawostki technologii.

Jak dla mnie IHS był wymyślony po to by nie kruszyć rdzenia na rogach , znany temat z Athlona XP . Bez tej czapki da się lepiej chłodzić proca .

Da się bez IHS, ale łatwo uszkodzić rdzeń (no dobra, jak ktoś słabo ogarnia, szczególnie przy aktualnie będących w użyciu zapinkach!!) Z drugiej strony kto i ile przeciętnie więcej jest w stanie osiągnąć bez ihs? Aaa, no właśnie. Retail - norma, że IHS. A, że specjalnie dla OCerów nie bardzo jest sens bez czapki sprzedawać (bo trzeba by osobne jeszcze zabezpieczenia do transportu wymyślać dla ograniczonej serii produktów) to też i na dzień dzisiejszy takich procesorów nie mamy.

Podkreślam raz jeszcze - jest to tekst oparty o prasówkę Intela, trudno żeby jego założenia były jakoś szczególnie inne, natomiast, w przeciwieństwie do wersji z Tom's HW czy P*rePC, znacząco rozszerzony o informacje z innych źródeł. Tam faktycznie zrobiono pasty rzeczonej prasówki.

do tego można kompensować nierównomierny docisk systemu chłodzenia. Bo niestety ale obie firmy mają lekko mówiąc słaby sposób montażu. Choć na AM4 AMD zrobiło duży krok w dobrym kierunku. To intelowskie push-pin to dramat i kpina.
A były przecież miedziane podkładki pod procka - tak by trudniej uwalić procka - ale jak to mawia stare ludowe przysłowie dla chcącego nic trudnego.
PS - wie ktoś coś o tej nowej technice 'cięcia' wafli za pomocą działa elektronowego - tak by zwiększyć uzysk o 80% z monokryształu? Czy fajnie wyglądało na prezentacji i dupa zbita

Tak, ale półprodukty to z tego co wiem w coraz większym stopniu są robione na Islandii - tam prąd jest śmiesznie tani, w dodatku proces jest tak skomplikowany, że małpa jest w stanie go obsłużyć. Potrzeba dużo prądu i tyle

Podkładka miedziana robiła robotę . odpada problem z glutami czy innymi wynalazkami , no i taniej było .

Myślę, że tekst o działaniu procesora jako takim też można zrobić. Kwestia czy jest zapotrzebowanie. Ktoś coś?

Fajny art , ciekawe informacje odnośnie budowy tranzystora.
(u mnie w szkole tranzystor polowy miał bazę , emiter i kolektor , tu widzę pojęcia źródeł i drenu , aż z ciekawości odświeżę sobie trochę podstawy elektroniki ).

a więc grafen jest dwuwymiarowy...

Grafen sam w sobie nie jest dwuwymiarowy, lecz występuje pod postacią struktury płaskiej (zwanej także dwuwymiarową lub 2D). W artykule napisano 'struktura dwuwymiarowa'.

Bo artykuł jest tylko po krótce o budowie procesora.
Żeby zrozumieć jak to wszystko działa trzeba wejść w tłumaczenie skomplikowanych procesów fizycznych (a przede wszystkim jak w ogóle działa półprzewodnik), budowy bramek logicznych i całej masy mocno 'naukowego' bełkotu.

Bardzo dobry artykuł i mam nadzieję, że to pierwszy z jakiejś serii bo tutaj temat został ledwie liźnięty.

Jestem jak najbardziej za, +1!

Dodatkowe zestaey instrukcji i szersze rejestry konieczne do obliczeń na liczbach rzevzywistych (bardzo szybkie ale malutkie bloczki pamięci dużo mniejsze od cache bezpośrednio służące m.in. do obliczeń) i więcej linii adresowych - czyli miżesz zaadresować więcej pamięci) to tak w skrócie

Jakich?


A to jest całkiem proste. W przypadku każdego języka mamy typy danych. Np. dla C jest char (8bit), int (zależnie od architektury), float (zgodnie ze standardem 32bit zmiennoprzecinkowe), double (64-80bit zmiennoprzecinkowe) itp. Jeśli procesor ma 32bitowe ALU to w danym cyklu może przetworzyć wartość 32bitową. Jeśli zatem będziemy chcieli obliczyć iloczyn 2 wartości 64bitowych to trzeba to rozdzielić na kilka operacji 32bitowych. Innymi słowy zajmuje to więcej cykli. Procesor 64bitowy załaduje sobie do rejestrów od razu całe zmienne i je przetworzy (w najlepszym przypadku) w jednym cyklu. Przestrzeń adresowa jest dość luźno związana z architekturą, np. większość 8 bitowców miała ją 16 bitową (64KB), spora część procesorów 16 bitowych miała 24b (16MB), kilka procesorów 32bitowych miało 24bit, inne 32bit (4GB), a jeszcze inne 36 (64GB). Większość 64bitowców ma ją ograniczoną obecnie do 40bit (fizycznej czyli 1TB RAM jak dobrze kojarzę), a wirtualnej 48bit (256TB). I raczej długo jeszcze nie trzeba będzie pełnej przestrzeni adresowej 64b. To co fajnego wnosi x86-64 to oprócz tego, że mamy 2x szersze rejestry (czyli można 2x dłuższą daną załadować) to dodatkowo mamy ich 2x więcej (zatem można mniej odwołań do pamięci zewnętrznej wykonywać które zajmują sporo cykli - samo to przekłada się na jakieś drobne %). Niestety są i minusy. W trybie 64bitowym tryby virtual i real dla 16bit są niedostępne i muszą być emulowane przez dodatkową otoczkę programową (np. dosboksa). Aplikacja protected mode 16bit może być wykonywana bezpośrednio. W przypadku systemów 32bitowych one mimo posiadania procesora 64bit nie mogą wykonywać kodu 64bit.