Jakość zdjęć i wielkość plików przy różnych ustawieniach
 Czas: 0,8 s, przysłona: 4,9, ogniskowa: 22,2 mm, ISO: 50 Oryginalny plik po kliknięciu w miniaturę (1,7 MB) |
Do testów wykorzystaliśmy wzorcową tablicę kolorów (nieco już zniszczoną ;-)) oraz samodzielnie opracowaną tablicę, która pozwala jednocześnie ocenić zniekształcenia na krawędziach, rozdzielczość obrazu w kilku punktach, jak i pojawianie się aberracji chromatycznych na kontrastowych krawędziach. Ponadto ocenie podlegały także wszystkie zdjęcia, które wykonywaliśmy w czasie testu tego aparatu przez ponad miesiąc.
W efekcie wykonania kilkuset zdjęć możemy śmiało stwierdzić, że wierność kolorów rejestrowanych przez aparat jest bardzo wysoka. Przy dokładnym badaniu można zauważyć tendencję do nieznacznego oziębiania kolorów, efekt ten nie jest zbyt silny i jego korekcja w programach do obróbki zdjęć nie nastręcza trudności.
Również aberracje chromatyczne nie są w przypadku aparatu Canon Digital IXUS 400 istotnym problemem. Wprawdzie prezentujemy dwa przykłady, gdzie ten szkodliwy efekt występuje, ale należy pamiętać, że są to dość ekstremalne przykłady, w których ciemny obiekt fotografowany jest na tle bardzo jasnego tła. W takim przypadku, przy dwukrotnym powiększeniu, można odnaleźć ślady tego efektu (zwłaszcza w rogach obrazu).
 Czas: 1/20 s, przysłona: 2,8, ogniskowa: 7,4 mm, ISO: 400 Oryginalny plik po kliknięciu w miniaturę (1,96 MB) |
 Fragment obrazu powiększony dwukrotnie |
|
   |
| Czas: 1 s, przysłona: 4,6, ogniskowa: mm, ISO: 50, kompensacja: -2 EV Oryginalny plik po kliknięciu w miniaturę (0,58 MB), po prawej fragment zdjęcia rozseparowany na kanały (od góry) czerwony, zielony, niebieski |
|
|
   |
| Czas: 1 s, przysłona: 4,6, ogniskowa: mm, ISO: 100, kompensacja: -2 EV Oryginalny plik po kliknięciu w miniaturę (0,75 MB), po prawej fragment zdjęcia rozseparowany na kanały (od góry) czerwony, zielony, niebieski |
|
|
   |
| Czas: 1 s, przysłona: 4,6, ogniskowa: mm, ISO: 200, kompensacja: -1 EV Oryginalny plik po kliknięciu w miniaturę (0,96 MB), po prawej fragment zdjęcia rozseparowany na kanały (od góry) czerwony, zielony, niebieski |
|
|
   |
| Czas: 1 s, przysłona: 4,6, ogniskowa: mm, ISO: 400, kompensacja: 0 EV Oryginalny plik po kliknięciu w miniaturę (1,87 MB), po prawej fragment zdjęcia rozseparowany na kanały (od góry) czerwony, zielony, niebieski |
|
W testowanym aparacie można zauważyć bardzo silną zależność pomiędzy ustawioną czułością matrycy a nasileniem szumów. Przy najniższych czułościach, tj. 50 i 100 ISO obraz jest prawie nieskazitelny; ustawienie ISO 200 powoduje pojawienie się wyraźnie widocznych szumów na zdjęciu; zaś najwyższa czułość, ISO 400, choć dostępna dla użytkownika, powinna być stosowana niezwykle rzadko i z pełną świadomością tego, że otrzymany obraz będzie zaszumiony. Z jakości matrycy zdawał sobie sprawę producent, który wprowadził tryb automatycznego doboru czułości matrycy, ale w zakresie od 50 do 100 ISO.
Wielkość plików wynikowych skompresowanych w formacie JPEG jest bardzo uzależniona od wybranej czułości przetwornika (im większa czułość, tym większe pliki), stopnia naświetlenia ujęcia (im gorzej naświetlony, tym mniejszy plik) oraz złożoności sceny (więcej obiektów - większy plik). W naszych testach pliki zapisywane przez aparat o największych rozmiarach (2272x1704 punktów) i w najlepszej jakości zajmowały od ok. 555 KB do 2,73 MB. Dlatego też w tabelce zamieszczamy dane orientacyjne podawane przez producenta.