artykuły

D-Link DIR-1960: test routera z funkcją Mesh i ochroną antywirusową

Sprawdziliśmy, jak działa funkcja Mesh we współpracy z repeaterem DAP-1620

12
11 września 2019, 14:01 Łukasz Guziak
D-Link DAP-1620
Cena od 159.00 zł do 223.00 zł

D-Link DIR-1960 − Mesh

Możliwość utworzenia sieci Mesh to jedna z najciekawszych funkcji w nowej linii routerów marki D-Link. Nie będziemy ponownie rozpisywali się na temat zalet tego rozwiązania, za to odsyłamy do testu poświęconego tylko urządzeniom Mesh ─  Wi-Fi Mesh dla każdego.

Na sieć Mesh składają się przynajmniej dwa urządzenia. Aby móc cieszyć się tym rozwiązaniem, niezbędny jest zakup kompatybilnego z routerem wzmacniacza sygnału. Urządzeniem, które współpracuje z testowanym modelem, jest repeater D-Link DAP-1620.

D-Link DAP-1620 to wzmacniacz sygnału sieci Wi‑Fi standardu AC1300 (2,4 GHz – 400 Mb/s, 5 GHz – 867 Mb/s).

Pełna specyfikacja urządzenia została zamieszczona w tabeli poniżej.

D-Link DAP-1620 ver. B1 – dane techniczne

SoC

MediaTek MT7621A
880 MHz Dual Core

Procesor pomocniczy: MediaTek MT7615DN

Porty

1 port LAN 10/100/1000 Mb/s

USB

brak

Przyciski

WPS, reset

Antena

2 zamocowane na stałe, dwupasmowe anteny zewnętrzne

Zasilanie

100-240 VAC / 0,3 A

Wymiary (S × G × W)

105 mm × 63,5 mm × 50 mm

Waga

165 g

Standardy bezprzewodowe

IEEE 802.11b/g/n 2,4 GHz (2x2:2)

IEEE 802.11a/n/ac 5 GHz (2x2:2)

Prędkość transmisji

2,4 GHz − do 400 Mb/s
5 GHz − do 867 Mb/s

Sieć

dynamiczne IP, statyczne IP

Zarządzanie

  • zarządzanie lokalne
  • aplikacja na urządzenia mobilne

DHCP

klient

Protokoły

IPv4 oraz IPv6

Tryb pracy

repeater, AP, Mesh

Funkcje dodatkowe

  • Smart Connect

Zawartość opakowania

  • repeater D-Link DAP-1620
  • instrukcja

Cena

ok. 160 zł

 

Aby D-Link DAP-1620 mógł pełnić rolę węzła sieci Mesh, należy zwrócić uwagę na wersję sprzętową repeatera. Na rynku dostępne są dwie jego rewizje oznaczone symbolem A oraz B1. Z routerem na pewno poprawnie współpracuje wersja B1 (taką testujemy), w przypadku wersji A odpowiedź jest niejednoznaczna. W karcie produktu odnajdziemy informację o wsparciu dla sieci Mesh, lecz na stronach w opisie funkcji (pod gwiazdką) zaznaczono, że jedynie repeater w wersji B1 może pełnić taką rolę.

W zestawie oprócz samego urządzenia odnajdziemy instrukcję obsługi, kartę gwarancyjną oraz kartę z hasłami, brakuje przewodu sieciowego.

Dominują dwa kolory: biel – front i tył, oraz szary – część środkowa. Na przednim panelu został umieszczony przycisk WPS, dioda stanu urządzenia oraz 3-poziomowy wskaźnik siły sygnału Wi-Fi.

Wzmacniacz został wyposażony w dwie uchylne anteny, które po złożeniu chowają się w obudowie.

Repeater nie ma oddzielnego zasilacza, wtyczka została zintegrowana z obudową urządzenia. Poniżej znajduje się tabliczka znamionowa, na której znajdziemy nazwę domyślnie rozgłaszanej sieci bezprzewodowej. Szereg podłużnych wycięć w obudowie ułatwia wentylację.

Na spodzie umieszczono pojedynczy interfejs standardu Gigabit Ethernet oraz przycisk resetowania urządzenia.

Konstrukcja jest skręcana za pomocą trzech śrubek, a obie części obudowy łączą zatrzaski. Urządzenie składa się z dwóch oddzielnych płytek PCB połączonych ze sobą 4-pinowym złączem.

Pierwszą z płytek, na której zamontowano SoC oraz układy odpowiedzialne za komunikację, okala radiator. Konstrukcję repeatera ponownie oparto na układach marki MediaTek, SoC to MediaTek MT7621A, a komunikację radiową zapewnia MediaTek MT7615DN.

Na drugiej płytce umieszczono układy elektryczne odpowiedzialne za zasilanie urządzenia.

Oprócz testowanego wzmacniacza sygnału D-Link przygotował jeszcze dwie propozycje. Są to urządzenia: D-Link DRA-1360 oraz D-Link DRA-2060.

Pierwsze z nich jest repeaterem standardu AC1300 oferującym maksymalną prędkość połączenia w paśmie 2,4 GHz i 5 GHz odpowiednio 400 Mb/s i 867 Mb/s. Urządzenie zostało wyposażone w jeden interfejs standardu Gigabit Ethernet.

Druga propozycja to D-Link DRA-2060. W porównaniu z poprzednikiem (i testowanym modelem) zwiększono maksymalną prędkość połączeń w paśmie 5 GHz do 1733 Mb/s. Przy użyciu częstotliwości 2,4 GHz urządzenie jest w stanie przesyłać dane z szybkością do 300 Mb/s.

Cechą wspólną obu urządzeń jest pojedynczy interfejs Gigabit Ethernet.

Utworzenie sieci Mesh wymaga sparowania ze sobą routera oraz wzmacniacza. Poprawność operacji możemy zweryfikować po połączeniu się z panelem konfiguracyjnym routera. Obecność repeatera zostanie zaznaczona na karcie stanu sieci.

Po wybraniu ikony Extenders zobaczymy liczbę wykorzystywanych urządzeń wraz z informacjami dodatkowymi (na przykład o jakości zestawionego łącza). 

W trybie Mesh po zalogowaniu się do panelu wzmacniacza jedyną dostępną opcją jest aktualizacja oprogramowania.

D-Link DAP-1620, poza tym że współtworzy tryb Mesh, może spełniać swoją podstawową rolę jako reapeater bądź pracować jako punkt dostępowy.

Schemat poniżej pokazuje strukturę menu, gdy urządzenie pracuje w trybie wzmacniacza sygnału bądź access pointa.

Główne menu pokazuje stan sieci – połączenie z routerem wraz z informacją o typie połączenia i aktualnie podłączonych klientach.

Karta Extender pozwala na przełączenie trybu pracy urządzenia, połączenie go z określoną siecią Wi-Fi, włączenie/wyłączenie funkcji Smart Connect (router sam decyduje, do jakiej sieci radiowej podłączyć klienta) oraz określenie nazwy, hasła i przedziału czasowego działania rozgłaszanej sieci bezprzewodowej.

Po przejściu na kartę Network można określić takie ustawienia, jak adres urządzenia, tryb konfiguracji sieciowej (DHCP lub adresacja statyczna) czy użycie protokołu IPv6.

Karta Time odpowiada za ustawienie strefy czasowej oraz sposobu synchronizacji zegara systemowego.

Hasło chroniące dostęp do panelu repeatera zmienimy na karcie Admin.

Wzmacniacz pozwala na zapisanie stanu konfiguracji urządzenia, jego odtworzenie, przywrócenie ustawień fabrycznych oraz ponowne uruchomienie. Wszystkie te opcje zostały umieszczone na karcie System.

Karta Upgrade odpowiada za aktualizację firmware'u repeatera. Aktualizacja może zostać przeprowadzona automatycznie bądź poprzez wskazanie pliku uprzednio pobranego ze strony producenta.

Statystyki prowadzonego ruchu sieciowego w rozbiciu na poszczególne interfejsy dostępne są po wyborze opcji Statistics.

 

Testy wydajności: pomiar mocy sygnału

Testy pomiaru mocy sygnału zostały wykonane w dwupiętrowym domu o powierzchni 120 m2.

Rozkład mocy sygnału sieci bezprzewodowej − lokalizacja B, router:

Rozkład mocy sygnału sieci bezprzewodowej − lokalizacja B, Mesh (router + repeater):

Aby móc porównać zestaw Mesh zbudowany z routera i repeatera, wyniki powyższych pomiarów uśredniono i zestawiono z uzyskanymi podczas testu systemów Wi-Fi (we wszystkich przypadkach sieć Mesh tworzyły dwa urządzenia).  

 

Test kopiowania plików

Test kopiowania plików został przeprowadzony przy współudziale dwóch komputerów. Użyte jednostki z urządzeniami Mesh komunikowały się za pośrednictwem standardu Ethernet, a jednostki Mesh przesyłały między sobą dane drogą radiową.

W tym teście oba urządzenia poradziły sobie znakomicie, duet D-Link DIR-1960 i D-Link DAP-1620 w teście kopiowania zestawu małych plików zdobywa pierwsze miejsce, w teście kopiowania zestawu średnich plików również miejsce pierwsze ex aequo z zestawem ZyXEL Multy U, a w próbie kopiowania jednego dużego pliku na równi z systemem Linksys Velop zdobywa srebro.

20 s to czas potrzebny na skopiowanie jednego dużego pliku, a 22 s i 1 min 21 s to czas kopiowania zestawu średnich oraz małych plików.

Wykres poniżej to średnia prób wykonanych przez łącze Ethernet-WLAN, wynik testowanych urządzeń został zestawiony z systemami Mesh.

Poniżej znajdują się wyniki testu, w którym użyliśmy wyłącznie połączeń bezprzewodowych. Umiejscowienie D-Link DIR-1960 oraz D-Link DAP-1620 jest tożsame z tym użytym podczas testów systemów Mesh. Rozmieszczenie urządzeń i komputerów pokazuje schemat. Zachowano około 4 m odległości między komputerami a poszczególnymi elementami systemu.

Kopiowanie plików przez połączenie 150 Mb/s 2,4 GHz – 150 Mb/s 2,4 GHz:

Pierwsze miejsce w próbie kopiowania zestawu małych plików i ostatnie w dwóch pozostałych.

Czas potrzebny na skopiowanie testowych zestawów plików wyniósł: 6 min 11 s (zestaw małych plików), 4 min 13 s (zestaw średnich plików), 4 min 1 s (jeden duży plik).

Kopiowanie plików przez połączenie 300 Mb/s 2,4 GHz – 300 Mb/s 2,4 GHz:

Tandem urządzeń marki D-Link we wszystkich trzech próbach uplasował się na 3. miejscu. Uzyskany wynik nie pozwolił pokonać liderów testu, czyli zestawów Linksys Velop oraz Asus Lyra Trio.

Skopiowanie zestawów małych i średnich plików oraz jednego dużego zajęło kolejno 5 min 5 s, 2 min 40 s oraz 2 min 31 s.

Kopiowanie plików przez połączenie 433 Mb/s 5 GHz – 433 Mb/s 5 GHz:

Po zmianie pasma na 5 GHz w pierwszej z prób wyniki niemal w całości pokryły się z tymi uzyskanymi przy użyciu częstotliwości 2,4 GHz. D-Link DIR-1960 oraz D-Link DAP-1620 znalazły się na czele w próbie kopiowania zestawu małych plików, a w dwóch pozostałych razem z zestawem TP-Link Deco M5 zamykają ranking.

Czasy skopiowania plików dla poszczególnych prób wyniosły: 3 min 38 s (zestaw małych plików), 2 min 22 s (zestaw średnich plików) i 2 min 10 s (jeden duży plik).

Kopiowanie plików przez połączenie 867 Mb/s 5 GHz – 867 Mb/s 5 GHz (dwa urządzenia):

Testowanym urządzeniom pomaga zwiększenie prędkości połączeń. Duet marki D-Link ponownie pokazuje się z świetnej strony w próbie kopiowania małego zestawu plików, zajmując pierwsze miejsce na podium. W pozostałych próbach plasuje się tuż za liderem testu, zestawem Linksys Velop.

Dwa kolejne wykresy to średnia prędkość w paśmie 2,4 GHz i 5 GHz:

W obu zestawieniach testowane urządzenia znalazły się w pierwszej trójce. W paśmie 2,4 GHz lokata trzecia, a w paśmie 5 GHz − miejsce drugie. D-Link bardzo dobrze pokazał się w próbach kopiowania małego zestawu plików, prześcigając dedykowane zestawy Mesh.

Kopiowanie plików przez połączenie 300 Mb/s 2,4 GHz – 867 Mb/s 5 GHz (dwa urządzenia):

 

Skanowanie portów

Skanowanie portów – protokół TCP:

Skanowanie portów wykryło następujące otwarte porty:

  • port TCP 53 – protokół DNS; port TCP jest odpowiedzialny za aktualizacje strefy;
  • port TCP 80 – obsługa WWW;
  • port TCP 443 – szyfrowana wersja protokołu HTTP;
  • port TCP 8883  – protokół MQTT, wykorzystywany w urządzenia IoT.

 Skanowanie portów – protokół UDP:

  • port UDP 53 – protokół DNS; port UDP jest odpowiedzialny za rozwiązywanie nazw;
  • port UDP 137 – usługa NetBIOS Name, odpowiedzialna za przypisanie hostowi nazwy, która jest widoczna na przykład w trakcie przeglądania otoczenia sieciowego;
  • port UDP 5353 – usługa Zero Configuration Networking (Zeroconfig), odpowiedzialna za przypisywanie adresu IP kartom sieciowym bez użycia usług zewnętrznych;
  • port UDP 5355 – LLMNR (Link-Local Multicast Name Resolution) – protokół, który umożliwia hostom IPv4 i IPv6 rozwiązywanie nazw hostów.

 

Pobór energii

W stanie bezczynności (urządzenie włączone, podłączone do sieci internet, brak klientów) średnie zużycie energii wyniosło 3,6 W. Podczas testu pod obciążeniem zwiększyło się do 5,2 W.

 

Temperatura urządzenia

  • 1 godz., obudowa góra/przód: 34,5°C
  • 1 godz., obudowa dół/tył: 34,6°C
  • 2 godz., obudowa góra/przód: 37,6°C
  • 2 godz., obudowa dół/tył: 38,2°C
  • 3 godz., obudowa góra/przód: 40,1°C
  • 3 godz., obudowa dół/tył: 40,6°C

Temperatura urządzenia po kilku godzinach pracy:

Przód:

Tył:

4