artykuły

D-Link DIR-1960: test routera z funkcją Mesh i ochroną antywirusową

Sprawdziliśmy, jak działa funkcja Mesh we współpracy z repeaterem DAP-1620

13
11 września 2019, 14:01 Łukasz Guziak

D-Link DIR-1960 − oprogramowanie

Pierwszą konfigurację routera możemy przeprowadzić na dwa sposoby, wykorzystując do tego aplikację mobilną D-Link Wi-Fi bądź poprzez bezpośrednie połączenie z panelem routera.

Po pobraniu aplikacji i uruchomieniu routera należy połączyć się z domyślną siecią radiową rozgłaszaną przez urządzenie. Niezbędne dane odnajdziemy w dołączonej dokumentacji.

Metodą opcjonalną jest użycie kodu QR, którego zeskanowanie pozwoli nawiązać połączenie z routerem.

Kolejne ekrany to instrukcja prawidłowego połączenia routera z siecią internet.

W następnych oknach kreator pozwoli zdefiniować nazwę rozgłaszanej sieci Wi-Fi, hasło dostępowe do niej oraz hasło pozwalające na powtórne zalogowanie się do panelu konfiguracyjnego routera.

Po wykonaniu podstawowych operacji konfiguracyjnych kreator pozwoli zdecydować o trybie przeprowadzania aktualizacji − dostępna jest metoda ręczna (sami będziemy musieli zadbać o okresowe sprawdzanie dostępności nowego firmware'u routera) bądź automatyczna.

Po podsumowaniu ustawień kreator zaproponuje utworzenie konta i zarejestrowanie urządzenia w usłudze chmurowej producenta. Rejestracja routera pozwoli na zarządzanie nim za pomocą usług: D-Link defend (kontrola rodzicielska), Amazon Alexa czy Asystent Google.

W wypadku tradycyjnej konfiguracji (przez panel w oknie przeglądarki) pierwszym ekranem po nawiązaniu połączenia jest akceptacja postanowień licencyjnych. W przeciwieństwie do aplikacji mobilnej, kreator nie został spolszczony.

Po akceptacji licencji przechodzimy do konfiguracji routera.

Pierwszą czynnością jest ustalenie nazwy sieci Wi-Fi oraz hasła.

Krok drugi do określenie hasła chroniącego dostęp do panelu routera.

Na kolejnym ekranie kreatora następuje wybór strefy czasowej.

W następnym kroku należy określić tryb aktualizacji. Podobnie jak w przypadku konfiguracji przeprowadzanej z poziomu urządzenia mobilnego możemy wybrać tryb ręczny bądź automatyczny.

Ostatni ekran to podsumowanie ustawień.

Akceptacja kończy proces konfiguracji, po odczekaniu około półtorej minuty nowe ustawienia zaczną obowiązywać.

Wybranie tego sposobu konfiguracji routera spowoduje, że łączność z chmurą producenta będziemy musieli nawiązać ręcznie, po powtórnym zalogowaniu się do panelu routera (kreator nie przewiduje określenia tych ustawień na etapie pierwszego uruchomienia). 

Pierwszy ekran po nawiązaniu połączenia z panelem routera to podsumowanie najważniejszych ustawień: status połączenia z siecią internet, konfiguracja sieciowa, liczba aktywnych klientów oraz stan portu USB. Bardziej szczegółowe informacje, które są wyświetlane w dolnej części ekranu, zobaczymy po wybraniu ikony danej sekcji.

W przypadku testowanego routera przedstawiamy tylko niektóre opcje, gdyż część obsługiwanych funkcji jest taka sama jak we wcześniej testowanych modelach D-Link DIR-842 (sprawdź cenę) oraz D-Link DIR-882 (sprawdź cenę). Opis interfejsu i funkcji został zamieszczony w artykułach: Jaki router do 300 zł? Test modeli: Asus RT-AC1200G+, D-Link DIR-842, TP-Link Archer C1200, TP-Link Archer C8 oraz D-Link DIR-882 – jeden router w dwóch odsłonach.

Strukturę menu routera przedstawia schemat poniżej

 

Obecność portu USB 3.0 sprawiła, że w menu odnajdziemy listę ustawień dotyczących obsługi funkcji udostępniania plików (SAMBA i protokół FTP) oraz serwera multimediów (DLNA). Niestety, port USB nie pozwala na udostępnienie drukarki w otoczeniu sieciowym, brakuje również wsparcia dla zewnętrznych modemów sieci GSM.

 

Dzięki funkcji VPN Server w połączeniu z usługą DDNS router umożliwi zestawienie zdalnego połączenia z siecią LAN. Jedynym obsługiwanym protokołem jest L2TP (brak możliwości wykorzystania na przykład protokołu OpenVPN). Router nie został wyposażony w funkcję klienta sieci VPN.

Zaszyta w oprogramowaniu routera funkcja sieci VLAN (ang. Virtual Local Area Network) pozwala na podział sieci LAN na osobne segmenty, tak zwane VLAN-y Komunikacja pomiędzy urządzeniami odbywa się tylko w obrębie danego VLAN-u, co oznacza odseparowanie od innych sieci. Komputer przypisany do danego VLAN-u nie może komunikować się z hostem będącym w innym VLAN-ie.

Nowością w ustawieniach routera jest opcja Wi-Fi Mesh. Jej aktywacja pozwoli na utworzenie sieci Mesh. Możliwości tego rozwiązania zostały przedstawione szerzej w części D-Link DIR-1960 − Mesh.

Intensywność prowadzonego ruchu sieciowego w rozbiciu na poszczególne interfejsy (WAN, LAN, Wi-Fi 2,4 GHz oraz WI-Fi 5 GHz) sprawdzimy, wybierając z menu opcję Statistics.

W przypadku gdy konfigurację routera przeprowadziliśmy w sposób tradycyjny (za pomocą przeglądarki) powiązania naszego konta z routerem dokonamy po wyborze opcji D-Link Cloud dostępnej w menu Settings.

Możliwości narzędzia mobilnego D-Link Wi-Fi nie ograniczają się tylko do przeprowadzenia pierwszej konfiguracji, aplikacja pozwala również zarządzać routerem. Dostępne ustawienia zostały zaprezentowane na schemacie poniżej.

Ekran główny aplikacji dostarcza informacji o podłączonych klientach i intensywności prowadzonego ruchu sieciowego, pozwala za pomocą kodu QR nawiązać połączenie z siecią bezprzewodową oraz uruchomić odrębne narzędzie D-Link defend.

Z poziomu głównego menu można również przeprowadzić test łącza internetowego.

Dostęp do ustawień uzyskamy po wybraniu ikony koła zębatego.

Ponowne uruchomienie kreatora ustawień spowodujemy, wybierając ikonę Kreator.

Zestaw opcji kryjących się pod ikoną Wi-Fi pozwala na określenie nazwy rozgłaszanej sieci bezprzewodowej, hasła oraz ustalenie harmonogramu jej dostępności.

Konfigurację połączenia z siecią internet przeprowadzamy po kliknięciu na ikonę Sieć internet.

Router pozwala na uruchomienie odizolowanej od sieci LAN dodatkowej sieci, która przeznaczona jest dla gości. Jej konfiguracja dostępna jest po wyborze opcji Wi-Fi dla gości.

Szczegółowe informacje o urządzeniach połączonych z routerem uzyskamy po kliknięciu na ikonę Klienci.

Na edycję oraz utworzenie nowego harmonogramu pozwala opcja Harmonogram.

Pod ikoną Zarządzanie została ukryta grupa opcji pozwalających między innymi na aktualizację oprogramowania, kontrolę stanu diod LED, ponowne uruchomienie routera, przywrócenie ustawień fabrycznych, zmianę czasu bądź hasła dostępowego.

Konfigurację usługi chmurowej (powiązanie routera z kontem) oraz usług dostarczanych przez inne firmy (Amazon Alexa, Asystent Google) przeprowadzamy, wybierając Usługa Cloud. Pomimo utworzenia konta i powiązania go z routerem, jego konfiguracja za pomocą narzędzia mobilnego musi być przeprowadzana lokalnie po bezpośrednim połączeniu się z siecią Wi-Fi rozgłaszaną przez router.

Wybranie ikony D-Link defend uruchamia dodatkowe narzędzie (niezbędna jest jego instalacja), które pozwala między innymi na ustalenie reguł kontroli rodzicielskiej.

Integracja z routerem dodatkowego oprogramowania mającego zapewnić ochronę podłączanych urządzeń nie jest czymś nowym. Pionierami są marki Asus oraz TP-Link, które wraz z TrendMicro zaczęły jako pierwsze stosować tego typu rozwiązanie w swoich urządzeniach. Dziś dołączają kolejne ─ opisywany D-Link we współpracy z McAfee oraz Netgear razem z Bitdefenderem.

Za ustawienia dotyczące kontroli rodzicielskiej oraz zabezpieczenia routera przed atakami sieciowymi odpowiada odrębne narzędzie D-Link defend. Wybierając ten router, wraz z urządzeniem otrzymujemy dwa pakiety: McAffee Secure Home (5-letnia subskrypcja) oraz LiveSafe (2-letnia subskrypcja). Pierwszy pozwala objąć ochroną wszystkie urządzenia podłączone do routera, a drugi chroni przed wirusami i innym złośliwym oprogramowaniem.

Strukturę menu aplikacji przedstawia schemat poniżej.

Po instalacji aplikacji możemy przejść do konfiguracji zabezpieczeń.

Pierwsze uruchomienie narzędzia należy przeprowadzić, wybierając odnośnik w aplikacji D-Link Wi-Fi, tak aby zostało ono powiązane z kontem założonym w usłudze chmurowej.

Po uruchomieniu zostaną wyświetlone podpowiedzi, które pozwolą bliżej poznać interfejs aplikacji.

Z panelu głównego możemy przejść do centrum powiadomień.

Lista urządzeń podłączonych do routera zostanie wyświetlona po wyborze opcji Devices.

Wybór urządzenia pozwoli na sprawdzenie jego statusu i adresu IP, włączenie ochrony rodzicielskiej czy wyłączenie dostępu do sieci.

Z poziomu tego okna możliwa jest również instalacja oprogramowania antywirusowego. Przejście do okna pobierania następuje poprzez wygenerowany link, który może zostać przesłany e-mailem czy SMS-em.

Kontrola rodzicielska jest możliwa po utworzeniu profilu i przypisaniu do niego urządzenia.

Opcje kontroli rodzicielskiej pozwolą określić ramy czasowe korzystania z sieci internet oraz zablokować dostęp do wybranych treści ustalanych na podstawie kategorii bądź adresów.

Sprawdziliśmy, jak ochrona działa w praktyce. Po wybraniu 10 adresów stron uznanych za niebezpieczne podjęliśmy próby nawiązania z nimi połączenia. Wszystkie próby zostały zablokowane  przez router.

 

2