Banknoty i tajne informacje
Z utajnianiem informacji mamy do czynienia za każdym razem, gdy płacimy gotówką. Każdy zdaje sobie sprawę z tego, że banknoty są bardzo dobrze zabezpieczone. Jest to jeden z najlepszych przykładów wykorzystania steganografii w praktyce.
Jedna z metod jest stosowana w czasie druku − jest to druk stalorytniczy. Sprawia on, że niektóre elementy banknotu stają się wypukłe i można to wykryć opuszkami palców. Staloryt jest stosowany między innymi w portrecie, godle, cyfrowej wartości nominału i oznaczeniu dla niewidomych. Dzięki temu bez patrzenia, jaki banknot mamy w ręce, możemy poznać jego wartość.
Odkryć tajemnice banknotów możemy również z wykorzystaniem lupy. Na jednej i drugiej stronie ukryte są mikrodruki, czyli napisy wydrukowane bardzo małą, niemal niewidoczną czcionką. Pamiętamy, że jest to dosyć dawny wynalazek.
Pomocne do odkrycia tego, co znajduje się na banknocie, jest także światło UV, które wskazuje na elementy świecące, czyli między innymi kwadrat z wartością nominalną i numerację umieszczoną po prawej stronie portretu władcy.
Jest to zaledwie kilka spośród wielu zabezpieczeń stosowanych w wypadku banknotów, jednak już one pokazują zarówno to, jak zaawansowane metody stosuje się dla bezpieczeństwa, jak i to, że sposoby wykorzystywane nawet prawie wiek temu nadal mogą być użyteczne.
Fałszowanie banknotów wciąż jest często spotykanym przestępstwem, jednak polskie zabezpieczenia są uznawane za jedne z najlepszych na całym świecie. Jest to zasługa steganografii.