artykuły

Test płyt głównych AM4 – test dziewięciu płyt głównych z chipsetami AMD X370 i B350

Płyty główne do Ryzena

69
29 maja 2017, 07:00 Mateusz Brzostek

Wydajność podsystemu dyskowego

Na lepiej wyposażonych płytach AM4 można podłączyć nośnik SSD korzystający z PCI-E na dwa sposoby: do procesora albo mostka południowego X370/B350. Na wszystkich płytach jest dostępna przynajmniej ta pierwsza opcja. Oczywiście, podłączenie bezpośrednio do procesora jest szybsze, i to z dwóch względów. Po pierwsze, nie ma pośredniczącego układu i dodatkowego połączenia między mostkiem południowym a procesorem. Po drugie, procesor ma kontroler PCI-E 3.0, a chipset – tylko PCI-E 2.0. Sprawdziliśmy, jak duża jest różnica, przy użyciu nośnika Samsung SSD 950 Pro. 

Największą przepaść w wydajności SSD na M.2 widać w odczycie sekwencyjnym, czyli w warunkach najkorzystniejszych dla nośnika. Po podłączeniu bezpośrednio do procesora w najkorzystniejszych warunkach można odczytywać dane niemal trzy razy szybciej niż po podłączeniu SSD do mostka południowego. Zauważmy, że nawet niecałe 800 MB/s osiągane po podłączeniu do chipsetu to i tak znacznie więcej, niż zapewnia najszybsze możliwe połączenie SATA. Nośnik M.2 PCI-E przyda się nawet wtedy, gdy będzie podłączony do drugiego, wolniejszego gniazda.

Wydajność USB 3.1 Gen 2

Wszystkie płyty główne mają co najmniej dwa porty USB 3.1 Gen 2, czyli teoretycznie zapewniające maksymalną przepustowość około 1200 MB/s. „Teoretycznie” to słowo klucz: to więcej, niż wynosi maksymalna teoretyczna przepustowość jednej linii PCI-E 3.0 albo dwóch linii PCI-E 2.0. Na rynku nie ma też zbyt wielu urządzeń wykorzystujących choćby prędkość USB 3.1 Gen 1 (ok. 600 MB/s), a tym bardziej dwukrotnie szybszego USB 3.1 Gen 2. Jedyne urządzenie teoretycznie kompatybilne z USB 3.1 Gen 2, jakim dysponowaliśmy, to zewnętrzny nośnik SSD Adata SE730. Jego maksymalna wydajność jest ograniczona przez wewnętrzny interfejs SATA: w obudowie SE730 zamknięto SSD z kontrolerem SATA oraz mostek SATA-USB VIA VL716.

Zmierzyliśmy prędkość różnych portów USB na płytach AM4 z wykorzystaniem tego nośnika. Niestety, jest on zbyt wolny, żeby dało się wyciągnąć jakiekolwiek poważne wnioski o wydajności różnych kontrolerów USB, ale pozwala zauważyć, że nie wszystkie są sobie równe.

Najważniejszy wniosek jest taki, że dodatkowy kontroler USB 3.1 Gen 2, zastosowany na niektórych płytach głównych, nie ustępuje znacząco kontrolerom USB wbudowanym w chipset i procesor. Być może szybsze urządzenia USB 3.1 Gen 2 pozwoliłyby wykryć większe różnice.

Na płytach głównych AM4 są co najmniej dwa (czasem są trzy) różne kontrolery USB. To, który port jest podłączony do procesora, który do chipsetu, a który do zewnętrznego kontrolera, można w razie potrzeby łatwo sprawdzić, na przykład w programie HWInfo. Wystarczy podłączać charakterystyczne urządzenie USB do różnych portów i sprawdzać topologię portów rozszerzeń:

Kontroler wyświetlający się w drzewie topologii jako ten z ośmioma portami jest wbudowany w procesor Ryzen; ten z 22 portami należy do chipsetu, a opcjonalny dodatkowy kontroler zwykle łatwo zidentyfikować po nazwie producenta.

23