Internet i sieci
Artykuł
Krzysztof Dziedzic, Czwartek, 13 kwietnia 2017, 15:00

Netis WF2780F – interfejs użytkownika

Po uruchomieniu urządzenia możemy się z nim połączyć przez wpisanie w pasku przeglądarki //netis.cc lub domyślnego adresu 192.168.1.1. Co ciekawe, przy wejściu nie są wymagane od użytkownika żadne dane autoryzujące, czyli każda osoba korzystająca z sieci może się zalogować i zmienić konfigurację sprzętu. Jest to złe rozwiązanie z punktu widzenia bezpieczeństwa.

Od razu więc po podaniu adresu urządzenia wita nas strona główna.


Interfejs jest dostępny w języku angielskim. Na stronie głównej widnieje informacja o statusie rutera. Można po lewej stronie wybierać kolejne kategorie, żeby sprawdzić dane dotyczące każdej z nich. Na górnym pasku można zaś zmieniać zakładki, w których umieszczono jeszcze więcej opcji.

Funkcja automatycznej konfiguracji powinna wykryć rodzaj łącza internetowego i odpowiednio skonfigurować je przy pierwszym uruchomieniu. Warunkiem jest podłączenie wszystkich kabli przed uruchomieniem sprzętu. Można również ręcznie skonfigurować dostęp do internetu. Wystarczy przejść do zakładki Setup i kliknąć Add. Jest dostępnych sześć różnych opcji.

Ogólnie interfejs jest dość toporny i bardzo staroświecki. Tego typu rozwiązania są znane już od wielu, wielu lat i podobne interfejsy stosuje się już tylko w starych urządzeniach sieciowych. Nie jest szczególnie intuicyjny i prosty w obsłudze.

Netis WF2780F – funkcje

Ruter ma całkiem dużo różnych ciekawych i przydatnych funkcji. Postaramy się przedstawić najważniejsze z nich. Konfiguracja niektórych jest dość uciążliwa, a czasem trudno znaleźć szukaną opcję.

VPN

Można wykorzystać dwa protokoły do konfigurowania połączeń VPN dla klientów zdalnych PPTP i L2TP. Konfiguracja jest dość prosta i nie wymaga specjalistycznej wiedzy. Można dodać wiele różnych konfiguracji, a później wybierać między nimi i aktywować te, z których planuje się korzystać.

Sieć dla gości

W istocie nie ma osobnej zakładki dla tej funkcji. Można ją jednak aktywować przez kliknięcie na zakładkę WLAN, a następnie na konkretny interfejs i Basic Settings po lewej stronie. Teraz na środku ekranu klikamy na Multiple Ap, następnie zaznaczamy kolejne AP i zatwierdzamy zmiany. Nie mamy żadnej kontroli nad nową siecią; możemy jedynie podejrzeć klientów, którzy się z nią łączą. Nie można nawet zabezpieczyć jej hasłem.

Łączność bezprzewodowa

Ustawienia sieci Wi-Fi są dość rozbudowane. W zakładce Basic znajduje się właściwie wszystko, czego potrzeba do podstawowej konfiguracji sieci. Z kolei w zakładce Advanced umieszczono opcje dla zaawansowanych użytkowników.

Można ustawić na sztywno szerokość pasma na 40 MHz dla częstotliwości 2,4 GHz i 80 MHz dla częstotliwości 5 GHz. Można również ręcznie wybrać kanał działania sieci Wi-Fi. Dzięki temu mogliśmy skonfigurować urządzenie do pracy z najwyższą wydajnością.

Kontrola rodzicielska

Nie ma osobnej zakładki dla tej funkcji. Jednak można w pewien ograniczony sposób zarządzać dostępem użytkowników do internetu. Można utworzyć harmonogram dostępu, następnie przypisać go do konkretnego urządzenia i jego adresu MAC, dzięki czemu ruter, korzystając z filtrowania MAC i harmonogramu, będzie pozwalał na dostęp do sieci w wyznaczonych porach. Niestety, dość interesujące funkcje, takie jak: blokada dostępu do domen, blokowanie URL i filtr słów kluczowych, działają wyłącznie w odniesieniu do całej sieci. Nie można ich przypisać do konkretnego urządzenia. Jeśli więc użytkownik zablokuje dostęp do danej witryny, nikt w sieci nie będzie miał do niej dostępu.

Sposób ustawiania harmonogramu nie jest najlepszy. Nie można ustawić jednego harmonogramu na cały tydzień z różnymi godzinami: należy zaplanować jeden dzień i powtarzać ten plan.

Kontrola przepustowości

Ta funkcja jest dość dobrze pomyślana. W zakładce QoS Policy można wybrać jedno z pięciu ustawień. Cztery są gotowymi trybami, które pozwalają na automatyczne zarządzanie priorytetami. Ostatnie, User Customized, umożliwia ręczną konfigurację.

Po wybraniu opcji kontroli ręcznej można w zakładce QoS Classification dodawać własne reguły dotyczące priorytetów przepustowości w sieci. Można się wspomóc dość obszerną listą wstępnie przygotowanych programów, usług i gier, co pozwala szybko skonfigurować własne zasady, idealnie dopasowane do potrzeb. Można również dodawać programy, których nie ma na liście, trzeba jednak znać zakres portów wykorzystywanych do komunikacji.

Ocena artykułu:
Ocen: 4
Zaloguj się, by móc oceniać
Facebook
Ostatnio komentowane