Płyty główne z chipsetem Z270 – test ośmiu modeli

Płyty główne z chipsetem Z270 – podsumowanie

Komu jest potrzebny Z270?

Płyty z chipsetem Z270 budzą mieszane uczucia: z jednej strony są nowoczesne i wypełnione zaawansowanymi funkcjami, z drugiej zaś mają bardzo małą przewagę w funkcjonalności nad płytami z chipsetem Z170. Te z kolei często są znacznie tańsze przy podobnym wyposażeniu. Procesory Kaby Lake działają bez problemu na płytach ze starszej serii. Kto chciałby przesiąść się ze znacznie starszego komputera na maszynę z Kaby Lake (zobacz test procesorów z rodziny Kaby Lake: Core i7-7700K oraz Core i5-7600K), ten może bez obaw wybrać starszą płytę. Trzeba się tylko liczyć z możliwością, że płyta Z170 leży w magazynach sklepu dłużej, niż są dostępne aktualizacje UEFI umożliwiające obsługę procesorów Kaby Lake. Wówczas może być konieczne odesłanie płyty do serwisu zaraz po zakupie (chyba że to jeden z najwyższych modeli, z funkcją aktualizacji UEFI nawet bez procesora), ale to nie jest problem, za którego pozbycie się warto dopłacić kilkaset złotych.

Intel przedstawia chipsety z serii 200 jako jedyne, które będą mogły współpracować z pamięcią Optane w formie nośników M.2 służących jako bufor między pamięcią systemową a resztą nośników danych. Niestety, nie wiadomo, kiedy nośniki Optane trafią do sprzedaży ani czy „Optane Ready” oznacza tylko funkcję buforowania, czy w ogóle możliwość podłączenia nośnika do płyty głównej i wykorzystania go jako superszybkiego magazynu danych.

Pozostałe funkcje, które są często stosowane w płytach Z270, a których zwykle brakuje w płytach Z170, nie są przełomowe ani nie skłaniają do większego wydatku.

Trudno polecić którąkolwiek spośród najdroższych konstrukcji w teście. Cena modelu Gigabyte Aorus Z270X-Gaming 9 jest absurdalna; taniej można było kupić najlepszą istniejącą płytę z podstawką LGA2011-3. Model Gaming 9 sprawia wrażenie produktu luksusowego i wyładowanego funkcjami – niestety, niepotrzebnymi, takimi jak trzy porty martwego już interfejsu SATA Express.

Asus Maximus IX Formula jest znacznie rozsądniej wyceniona, ale nie możemy się oprzeć wrażeniu, że wyjąwszy blok wodny na układzie zasilania dopłacamy tylko do wrażeń wizualnych, bo pokrywająca większość płyty osłona ma znikomą przydatność praktyczną. Mogą się nią zainteresować zwolennicy chłodzenia cieczą: cena podobnie wyposażonej płyty i bloku wodnego kupionych oddzielnie byłaby wyższa, a efekt – nie zawsze lepszy.

MSI XPower Gaming Titanium jest najbliżej złotego środka między oszczędnością a luksusem. Nie ma tu chyba żadnego dodatku ani funkcji, które byłyby po prostu nieprzydatne. Jeśli ktoś ma aż tyle pieniędzy do wydania na płytę główną, niech wie, że to właśnie XPower Gaming Titanium będzie najbardziej uniwersalnym wyborem.

Gigabyte należy się specjalna nagana za jakość UEFI. Nie możemy powiedzieć, że jest niefunkcjonalne albo nie działa – złożenie komputera z taką płytą i podkręcenie procesora czy pamięci jest możliwe, a rezultat nie będzie gorszy niż na płytach konkurencji. Jednak wszyscy rywale od lat pozwalają konfigurować UEFI szybciej, wygodniej i w bardziej przejrzysty sposób. W płycie głównej za tysiąc złotych nie można sobie pozwolić na bylejakość gorszą niż na przykład w modelach ASRocka czy MSI za 300 zł, a jeśli to samo dotyczy konstrukcji za 2,5 tys. zł, to po prostu brak nam słów.

Warta polecenia jest chyba tylko najtańsza płyta spośród przetestowanych: ASRock Z270 Extreme. Ma najuboższe wyposażenie, ale w domowych warunkach pozwala podkręcać sprzęt równie mocno jak najdroższe konstrukcje – a to przecież główny powód kupowania płyty z chipsetem Z270.

 dla płyty ASRock Z270 Extreme 4