Płyty główne z chipsetem Z270 – test ośmiu modeli

Gigabyte Aorus Z270X-Gaming 9

Aorus Z270X-Gaming 9 to najdroższa i najlepiej wyposażona płyta Gigabyte'a z chipsetem Z270. Wyposażono ją w blok wodny chłodzący układ zasilania procesora, opracowany we współpracy z firmą EK. Co ciekawe, od modelu Gaming 8 różni się między innymi tym, że w tamtym blok wodny zaprojektowała firma Bitspower. (Jak twierdzą inżynierowie Gigabyte'a, ta druga marka jest znacznie popularniejsza na Bliskim i Dalekim Wschodzie).

Gaming 9 wyróżnia się też obecnością rozdzielacza PCI Express, który pozwala czterem slotom pracować w trybie ×8. Komunikacja między zamontowanymi w nich kartami graficznymi jest wtedy szybsza. Nie powoduje to, niestety, że zwiększa się zasadność budowania trzy- lub czterokartowej konfiguracji. 

Spośród płyt uwzględnionych w tym teście Z270X-Gaming 9 ma najbardziej rozbudowany zestaw złączy dla urządzeń peryferyjnych. Dwa LAN, Wi-Fi, trzy SATA Express, dwa U.2... Jest ich zdecydowanie więcej, niż potrzeba. Do pełnej gamy nowoczesnych złączy zabrakło tylko wewnętrznego headera USB 3.1 Gen 2. Nie oszczędzano również na mniej widocznych funkcjach. Wszystkie gniazda wentylatorów są wysokoprądowe, a podświetlenie nie tylko ma 16 mln kolorów, ale też można nim sterować w kilku niezależnych strefach. Do dyspozycji są dwa złącza dla dodatkowego oświetlenia, i to RGBW – z możliwością sterowania również białym kolorem. 

Aorus Z270X-Gaming 9 wyróżnia się też obecnością złącza HDMI 2.0. Na płycie umieszczono specjalny konwerter z DisplayPort na HDMI, układ MegaChips MDCP2800BC. To pozwala podłączyć telewizor 4K HDR jednym kablem i ustawić częstotliwość odświeżania obrazu na 60 Hz. Nie wydaje nam się, żeby HDMI 2.0 było najbardziej potrzebne akurat w tej płycie głównej. Jej typowy użytkownik zapewne będzie miał oddzielną kartę graficzną, nowoczesną i wydajną, z HDMI 2.0, co najmniej dorównującą możliwościami multimedialnymi układowi graficznemu Kaby Lake.

Aorus Z270X-Gaming 9 ma charakterystyczny czteroznakowy wyświetlacz, który teoretycznie pozwala bardziej szczegółowo diagnozować proces uruchamiania płyty. W praktyce podczas podkręcania użytkownik będzie się na okrągło stykał z kilkoma istotnymi kodami. Podwójny wyświetlacz może też wyświetlać temperaturę płyty podczas działania komputera. 

Podświetlenie w modelu Aorus Z270X-Gaming 9 nie wygląda tak efektownie, jak reklamują je firmowe zdjęcia Gigabyte'a: plastikowe wstawki między slotami RAM nie rozpraszają dobrze światła i najjaśniejszymi punktami wciąż są diody na ich końcach. Pasek z geometrycznym wzorem na krawędzi płyty można wymienić na jeden z kilku wariantów, które trzeba dokupić osobno, przy czym ich dostępność jest znikoma.

Brakuje za to OC Panelu, który częściowo uzasadniał wysoką cenę Rampage V Extreme. Do nowej płyty dołączono nieco zmienioną wersję tego modułu. Bez problemu można wykorzystać starą wersję (konieczna jest aktualizacja oprogramowania układowego), tylko że bardzo trudno jest kupić sam OC Panel. Znaleźliśmy go wyłącznie w zagranicznych sklepach, które w dodatku nie informują, czy oferują starą wersję czy nową.

GALERIA UEFI

Program konfiguracyjny UEFI Aorusa Z270X-Gaming 9 jest taki sam jak w modelu Gaming 7. W porównaniu z poprzednimi generacjami płyt Gigabyte'a sporo się w nim poprawiło. Wreszcie zrezygnowano z kilku alternatywnych sposobów przedstawienia tego samego: teraz dostępne są tylko widoki: prosty (najpotrzebniejsze opcje na jednym ekranie) i zaawansowany. Układ menu jest charakterystyczny dla Gigabyte'a; naszym zdaniem nieergonomiczny, ale można się do niego przyzwyczaić.

Już w UEFI można sterować podświetleniem lub całkiem je wyłączyć. Jest też narzędzie do zaawansowanego programowania prędkości wentylatorów w zależności od temperatury – nie będzie trzeba instalować podobnego programu w systemie operacyjnym.

Największą wadą UEFI w modelu Aorus Z270X-Gaming 7 jest bardzo kiepska obsługa myszy: przesunięcie wskaźnika w bok i do góry następuje szybciej niż przesunięcie go po skosie. Nie byłoby to żadnym problemem, gdyby nie to, że nie wszystko w UEFI da się włączyć bez użycia myszy. Za pomocą samej klawiatury nie wyłączymy podświetlenia, ale też, co najważniejsze, nie uruchomimy procedury aktualizacji UEFI!

Problematyczne są też profile podkręcania. Użytkownik może wybrać jeden z kilku progów, do którego chciałby podkręcić Core i5-7600K lub Core i7-7700K. Profile zmieniają taktowanie, ale... nie zmieniają napięcia zasilania procesora, przez co i tak wymagają ręcznej ingerencji w ustawienia. Ponadto UEFI w przypadku niektórych parametrów nie wyświetla poprzednio ustawionej wartości, a jedynie obecną, którą często jest bezpieczna wartość ustawiona tylko na czas awaryjnego uruchomienia.

Nie można powiedzieć, że UEFI Gigabyte'a jest niefunkcjonalne albo nie działa: wszystko, czego potrzeba, da się prędzej czy później ustawić. Niestety, wszyscy rywale robią to po prostu o klasę lepiej.