Konsole (PlayStation 4, Xbox One) łatwiejsze w obsłudze niż PC? Sprawdziliśmy to

Podsumowanie

Czas na krótkie podsumowanie dla wyznawców zasady TL;DR ;)

„Włóż płytkę, zainstaluj, graj” – czy konsole wymagają tylko tyle? Choć wciąż są, owszem, bardzo proste w obsłudze, dziś to już nie wystarczy. Zarówno PlayStation 4, jak też Xbox One do działania wymagają internetu, a twórcy gier skrzętnie korzystają z możliwości łatania kodu już po wysłaniu go do tłoczni, więc niechlubnym standardem staje się konieczność pobrania większej bądź mniejszej łatki już pierwszego dnia po udostępnieniu nowości.

Gracz konsolowy ma pewność, że kupiona przez niego gra uruchomi się na jego sprzęcie. Być może kosztem rozdzielczości, jakości grafiki albo liczby klatek na sekundę, ale mimo wszystko gra będzie działać. W przypadku PC oficjalne wymagania sprzętowe wcale nie muszą być w pełni zrozumiałe dla gracza. Bo co tak naprawdę laikowi mówi model procesora czy karty graficznej na opakowaniu lub na stronie producenta? Aby zrozumieć te dane, trzeba mieć choćby elementarną wiedzę o podzespołach komputerowych i o ile dla zapaleńców jest to bułka z masłem, to niedzielny gracz niekoniecznie sobie z tym poradzi i właśnie dlatego wielu wybiera konsole.

Interfejs PlayStation 4 jest bardziej intuicyjny od tego w Xboxie One. Widać w nim dojrzałość i dużą ilość włożonej pracy, aby wszystko było na swoim miejscu, a w czasie użytkowania Xboxa mieliśmy kilka przygód, które skutecznie podniosły nam ciśnienie...

Pad podłączony do peceta działa w części gier, ale nie można całkowicie zrezygnować z myszki, która przydaje się podczas włączania komputera i do wykonywania pewnych czynności związanych z uruchamianiem czy instalowaniem gier. Steam z trybem Big Picture nie jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ nie każda gra zapewnia obsługę pada, a ponadto posiadacz konsoli używa pada do poruszania się po całym interfejsie, czego brakuje w Windows.

Strony internetowe zdecydowanie wygodniej przegląda się na ekranie komputera ze względu na to, że jest on wyposażony w mysz i klawiaturę. Na przykład wpisywanie adresu na wirtualnej klawiaturze wymaga trochę zachodu, a co dopiero mówić o trudniejszym przełączaniu się między kartami czy celowaniu analogiem w odnośniki na stronie.

Pad od PlayStation 4 jest lekki i poręczny, ale bardzo szybko się rozładowuje, za to jest banalnie łatwy do naładowania, bo wystarczy podłączyć go do portu USB. Pad do Xboxa One jest znacznie masywniejszy, działa dłużej, ale wymaga wymiany baterii lub ładowania akumulatorów. Bezprzewodowe myszy i klawiatury do PC działają bardzo długo, ale również wymagają wymian baterii bądź ładowania akumulatorów. Ponadto odbiorniki umieszczane w portach USB muszą być zamontowane z przodu komputera, w przeciwnym razie mogą się pojawić problemy z zasięgiem.

Gracz PC może się spotkać z sytuacją, w której gra nie włącza się w ustawieniach optymalnych dla jego sprzętu. Niestety, nie ma prostych narzędzi, które mogłyby temu zaradzić. Pozostaje wejść w opcje gry i zmienić co trzeba. GeForce Experience w testowanych grach kompletnie się nie sprawdził.

Pojemność dysków w konsolach jest niewystarczająca w dzisiejszych czasach. Po zainstalowaniu kilku, może kilkunastu gier miejsce się skończyło. Użyte przez nas pecety mają dwa razy pojemniejsze nośniki i wciąż zapewniają odpowiednio dużo miejsca na gry.

Widać więc, że ideału nie ma, bo zarówno konsole, jak też pecety nadal mają swoje wady i zalety, i nic nie wskazuje na to, żeby ta wojna miała się szybko zakończyć...