Testy wydajności (po podkręceniu procesora)
Przeprowadzamy te same testy co w ustawieniach domyślnych.
Wykorzystujemy jednak pełny potencjał pamięci DDR3-2133 z platformy testowej, ustawiając opóźnienia na 9-11-10-28, a napięcie zasilania na 1,65 V.
Napięcie zasilania procesora ustawiamy na 1,25 V w UEFI i sprawdzamy maksymalny stabilny mnożnik za pomocą narzędzia Linx 0.6.4 AVX. Działanie sprzętu uznajemy za stabilne po 30 minutach ciągłej pracy. W razie pojawienia się niebieskiego ekranu obniżamy mnożnik o jeden.
Nasz testowy procesor nie osiąga już szybszego taktowania podczas ciągłej pracy z wykorzystaniem jednostek AVX: przy napięciu zasilania powyżej 1,25 V po pewnym czasie, gdy temperatura przekracza 100 stopni, zaczyna spowalniać swoje zegary taktujące. Niestety, tak gorąca jest większość procesorów Intela wykonanych w 22-nanometrowym procesie technologicznym.
Wszystkie testy i pomiary przeprowadzamy w trybie zarządzania energią Zrównoważony – to właśnie on jest domyślny w systemie Windows. Ma to wpływ na osiągi i zapotrzebowanie na prąd. Tryb ten umożliwia obniżanie częstotliwości taktowania, a więc i oszczędzanie energii. Tym samym na wynik zamieszczony na wykresie mają wpływ nie tylko parametry procesora, ale również czas, którego płyta główna potrzebuje na przełączenie się między stanem „idle” a zadaną maksymalną częstotliwością taktowania (i zwiększenie napięcia zasilającego).
Podsumowanie testów wydajności po podkręceniu procesora
Także po podkręceniu procesora nie stwierdziliśmy wzrostu wydajności w stosunku do starszej serii. Widać, że w Super PI, obciążającym tylko jeden wątek, konstrukcje Gigabyte'a oraz MSI są nieco szybsze od produktów Asusa. Tak było również w przypadku poprzedniej serii płyt. Powodem są bardziej „agresywne” ustawienia funkcji przełączania procesora w tryb Turbo w tym teście.