Technologie i wydarzenia
Artykuł
Mateusz Brzostek, Poniedziałek, 7 lipca 2014, 09:59

Fused Filament Fabrication – ograniczenia techniki

Specyfika taniego druku 3D

Układanie warstw stopionego materiału to wbrew pozorom bardzo ograniczony sposób. Przede wszystkim jest bardzo niewiele surowców, które da się do tego wykorzystać. Materiał musi być sztywny w stanie niestopionym, odpowiednio płynny w stanie stopionym, musi się topić w umiarkowanej temperaturze, stygnąć szybko i bez deformacji... Stąd lista materiałów, którymi można tanio drukować, jest stosunkowo krótka. Może i jest na niej wiele rodzajów termoplastiku, ale nie ma między nimi zasadniczych różnic.

Układanie warstw ogranicza też strukturę drukowanego przedmiotu. Grubość układanej warstwy jest o rząd wielkości mniejsza niż jej szerokość; drukarka ma zatem dużą rozdzielczość w jednej osi i mniejszą w dwóch pozostałych. Wydruki są mniej wytrzymałe na siły działające w poprzek warstw. Kolejne warstwy nie mogą też być zawieszone: muszą być oparte na poprzednich albo na strukturze podporowej (którą trzeba po drukowaniu usunąć).

Wreszcie rozmiar wydruku jest ograniczony rozmiarem maszyny. Przestrzeń robocza jest najczęściej prostopadłościanem o wielkości określonej możliwościami ruchu głowicy drukującej i stołu roboczego. Drugim ograniczeniem wielkości jest materiał: bardzo duże przedmioty są bardziej podatne na deformacje albo pękanie. Popularne drukarki mogą produkować obiekty o wielkości od kilkunastu do około 30 cm.

Rozdzielczość drukowania zależy od grubości warstw plastiku i jakości maszynerii. Ruchome elementy maszyny muszą być precyzyjnie wykonane i spasowane, żeby stawiały jak najmniejszy opór w ruchu i jednocześnie miały jak najmniej luzów. W dobrze wykonanej drukarce dokładność maszynerii jest wystarczająca, żeby jedyne widoczne niedoskonałości przedmiotu wynikały z grubości warstw i jakości plastiku.

Czym się różnią różne modele?

  • postacią – czy mamy do czynienia z zestawem części czy ze złożoną, skalibrowaną drukarką?
  • rozmiarem przestrzeni roboczej – najmniejsze maszyny drukują przedmioty o maksymalnych wymiarach około 10 cm × 10 cm × 10 cm, a największe – nawet do 30 cm × 30 cm × 30 cm;
  • funkcjonalnością przestrzeni roboczej – czy drukarka ma podgrzewany stół roboczy (umożliwia drukowanie ABS), czy ma więcej niż jedną głowicę (umożliwia drukowanie dwoma lub więcej materiałami w obrębie jednego wydruku)?
  • sterowaniem – niektóre drukarki muszą być połączone z komputerem przez cały czas drukowania, inne potrafią odczytać model z karty pamięci lub pendrive'a;
  • oprogramowaniem – drukarki RepRap i te konstruowane na zamówienie korzystają z uniwersalnego, często otwartoźródłowego oprogramowania; profesjonalne maszyny mają często specjalny program „kombajn”, ułatwiający obsługę;
  • mechaniką – najczęściej spotykane są drukarki kartezjańskie, w których głowica i stół roboczy poruszają się po trzech prostopadłych osiach. Wśród nich są takie, w których stół porusza się w osi Y, a głowica w X i Z (RepRap Mendel), takie ze stołem ruchomym w Z, a głowicą w XY (najpopularniejsze wśród komercyjnych drukarek), i wiele innych. Są też maszyny niekartezjańskie, na przykład delta (głowica porusza się na końcach trzech ramion rozstawionych promieniście), i polarne (stół się obraca, a głowica porusza w osi Z i po promieniu stołu);
  • obsługą techniczną – zestawy obejmuje gwarancja na części, a nie na złożoną drukarkę. Złożone drukarki mogą mieć dłuższą lub krótszą gwarancję, a informacje o nich i fachowa pomoc mogą być lepiej lub gorzej dostępne.
Ocena artykułu:
Ocen: 20
Zaloguj się, by móc oceniać
Artykuły spokrewnione
Facebook
Ostatnio komentowane