Jak na przestrzeni lat wzrastała wydajność procesorów? Część 2. – AMD

Domyślne taktowanie – analiza wydajności

Swoją analizę rozpoczynamy od ustawień domyślnych, z którymi procesory trafiły na rynek. Na wszystkich wykresach procentowych za 100% przyjęliśmy wyniki osiągnięte przez procesor Phenom X4 9850. Jeśli inna jednostka uzyskała 135%, to oznacza, że była lepsza dokładnie o 35% (135% wyniku X4 9850). Wykorzystaliśmy głównie wykresy liniowe, dzięki którym zawsze zachowujemy kolejność chronologiczną – wszystkie układy będą zawsze w tym samym miejscu na wykresie.

Krok 1. – wydajność jednowątkowa (7-Zip, kompresja pliku ISO)

W przypadku procesorów AMD zdecydowaliśmy się zamienić dotychczasowe jednowątkowe narzędzie na również jednowątkowego 7-Zipa, którym kompresowaliśmy jeden plik. W tej kompresji wykorzystywany jest maksymalne jeden rdzeń procesora.

Wnioski: wydajność jednego rdzenia na przestrzeni pięciu lat wzrosła blisko dwukrotnie, jednak przeszło połowę tej różnicy osiągnięto po 2 latach prac.

Krok 2. – kompresja wideo (MediaCoder)

A teraz narzędzie, które intensywnie wykorzystuje wielordzeniowość, jak również potrafi użyć nowych instrukcji i funkcji.

Tym razem wyraźnie zaznacza się zysk z użycia większej liczby rdzeni. Jak na dłoni widać też korzyści, które zapewnia modułowa architektura AMD FX. W obrębie czterordzeniowych procesorów obserwujemy wzrost o mniej więcej 50%. Ale najszybsze układy w tego typu zastosowaniach (czteromodułowe FX-y) są szybsze od pierwszego Phenoma blisko trzykrotnie!

Wniosek jest następujący: wydajność wielowątkowa zwiększyła się bardziej niż jednowątkowa, a różnica jest znacząca.

Krok 3. – gry

Na początek wykres z jednej gry: StarCraft 2. Wybraliśmy ją, gdyż jest najmniej zależna od karty graficznej (ta ma najmniejszy wpływ na wynik). Niestety, wykorzystuje tylko dwa rdzenie procesora.

Obserwujemy blisko dwukrotny wzrost wydajności. Ponownie największy nastąpił między pierwszym a drugim Phenomem. FX-y nie zapewniają już znacząco lepszych osiągów. Patrząc na wartości (16,2 kl./s kontra 32,3 kl./s), łatwo zrozumieć, dlaczego być może niewielka różnica procentowa przekłada się na znacznie lepszą jakość rozgrywki.

A inne gry? Poniżej zamieszczamy uśredniony wykres ze wszystkich gier. Wyniki cząstkowe znajdziecie na dalszych stronach.

Trzeba pamiętać, że wszystkie procesory i wszystkie gry testowaliśmy z użyciem tej samej karty graficznej, więc im szybszy procesor, tym ryzyko, że karta nie będzie za nim nadążała, większe. Obserwujemy wzrost wydajności rzędu 1,8 razy, czego nie można uznać za duży sukces.

Krok 4. – typowe zastosowania: internet, biuro, multimedia

Poniżej zamieszczamy uśredniony wykres z typowych zastosowań, do których zaliczyliśmy następujące narzędzia: Adobe Photoshop CS6 (eksportowanie zdjęcia), Irfan View (masowa zmiana rozmiaru zdjęć), Word, Flash, HTML5, Google Chrome, 7-Zip, PDF.

FX-8350 osiąga wyniki przeciętnie 1,7 razy lepsze niż Phenom X4 9850. Na ile w tym zasługa zwiększonej częstotliwości, a na ile zmian w architekturze – to ocenimy w dalszej części, przedstawiając rezultaty w ustawieniach „zegar w zegar”. Warto jednak zauważyć, że najszybszy FX jest szybszy od pierwszego sześciordzeniowego Phenoma II X6 zaledwie o 8% – dokładnie o tyle wzrosła wydajność przez 2,5 roku.

Krok 5. – zastosowania profesjonalne

Do tego typu zastosowań zaliczyliśmy następujące programy testowe: Adobe Photoshop CS6 (zarówno obróbka zdjęcia, jak i jego eksportowanie), Blender, Cinebench, IrfanView (masowa zmiana rozmiarów zdjęć), 3ds Max, MediaCoder, 7-Zip, TrueCrypt (test w realnym zastosowaniu), Catia, Adobe After Effects, Adobe Premiere Pro, kompresja do x264, AutoCAD.

Tutaj obserwujemy największy przyrost wydajności, ale tak naprawdę tylko w przypadku FX-ów z serii 8000 (ponad dwukrotny). Dwumodułowe FX-4000 są szybsze od pierwszego Phenoma zaledwie o niecałe 50%, a trzymodułowe FX-y 6000 nie są w stanie pokonać pierwszego sześciordzeniowego Phenoma II X6.