Jak na przestrzeni lat wzrastała wydajność procesorów? Część 2. – AMD

Zegar w zegar @ 4 GHz – analiza wydajności i poboru energii

Podobnie jak w testach w ustawieniach domyślnych oraz podkręconych zbadaliśmy stosunek wydajności do ilości pobieranej energii. Tutaj będzie dobrze widać, jaki był postęp w dziedzinie nie tylko wydajności, ale i energooszczędności. Jak dużo dała zmiana architektury wraz ze zmniejszeniem rozmiaru tranzystora? Trzeba pamiętać, że duża prądożerność oznacza konieczność kupienia wydajnego i drogiego zasilacza, lepszego systemu chłodzenia, jak też odpowiednio dobrej, a więc i drogiej płyty głównej.

Uwaga! W przypadku poboru energii w grze należy pamiętać, że im szybszy procesor, tym więcej klatek na sekundę umie wygenerować, a tym samym karta graficzna ma coraz więcej do liczenia, a to oznacza, że pobiera ona coraz więcej energii. Stąd pobór energii w grze po użyciu szybszego, ale bardziej energooszczędnego procesora wcale nie musi być niższy.

Krok 6. – pobór energii

Najpierw same pomiary poboru energii:

W ujęciu procentowym wygląda to tak:

 

Jest lepiej, co nie powinno nikogo dziwić, w końcu FX-y są przystosowane do znacznie większych szybkości. Częstotliwość 4 GHz jest dla nich wręcz domyślna, a nawet niższa (przykładem FX-4170). Najważniejszy jest stosunek wydajności do ilości pobieranej energii.

Krok 7. – stosunek wydajności do ilości pobieranej energii

Zasada jest prosta: średnią wydajność w danym zastosowaniu dzielimy przez uśredniony pobór energii. W zastosowaniach typu biuro, multimedia i internet oraz w profesjonalnych braliśmy pod uwagę pobór energii w spoczynku, podczas typowego obciążenia oraz przy pełnym obciążeniu (Cinebench). Jeśli chodzi o gry, braliśmy pod uwagę pobór energii w spoczynku oraz dwa pomiary wykonane podczas rozgrywki.

O ile pierwsza generacja procesorów FX radziła sobie gorzej od Phenomów II, o tyle druga (Vishera) zapewnia lepszy stosunek wydajności do ilości pobieranej energii przy tym samym taktowaniu.