AMD FX-8320 i FX-8350, czyli  Vishera, kontra Intel Core i5 2500K oraz i5-3570K. Test procesorów z przedziału 600–900 złotych

Podkręcanie

Na pierwszej stronie wspominaliśmy o tym, że Vishera przynosi poprawę w dziedzinie zarządzania energią. I faktycznie: pomimo znacznie wyższej wydajności FX-8350 nie potrzebuje jej więcej niż FX 8150. Przełożyło się to na dużo lepsze osiągi w przeliczeniu na wat: od kilkunastu do nawet 25%. Nie powinno być więc dla Was wielkim zaskoczeniem, że Vishera podkręca się lepiej, a na pewno pobiera mniej energii przy szybkim taktowaniu. Osiągnąć okolice 4,7 GHz powinno być zdecydowanie łatwiej niż w przypadku Zambezi, zarówno jeśli chodzi o możliwości procesora, jak i obciążenie płyty głównej. Egzemplarz dostarczony nam przez AMD pozwolił się przyspieszyć do 5 GHz! Co prawda egzemplarz sklepowy FX-a 8320 nie był w stanie działać stabilnie już z częstotliwością 4,8 GHz, ale te wyniki pokazują, że Vishera ma większy potencjał podkręcania. W związku z tym testy przeprowadziliśmy w dwóch ustawieniach: 4,7 GHz oraz 5 GHz.

A co na to procesory Intela? W przypadku tych z literką K w nazwie sprawa jest prosta: mnożnik jest odblokowany i 4,5 GHz pozwala osiągnąć zdecydowana większość egzemplarzy, nawet na dość tanich płytach głównych opartych na chipsecie Z77. A co, jeśli ktoś chce trochę zaoszczędzić i kupi procesor „nie-K”? W tym teście tego typu układy podkręciliśmy na tyle, na ile nam pozwoliły: wszystkie mnożniki zwiększyły się o 4, a zegar bazowy za każdym razem przyspieszaliśmy do 105 MHz z domyślnych 100 MHz. Tym samym wszystkie Core i5 mają taktowanie o 400 MHz szybsze niezależnie od obciążenia plus 5% wynikające z podniesienia częstotliwości bazowej. Aby łatwiej było zrozumieć kwestię podkręcania procesorów Intela z rodziny Core i5 „nie-K”, poniżej zamieszczamy tabelę częstotliwości taktowania Core i5-3470.

Na wykresach znalazło się najwolniejsze taktowanie, z jakim dany układ działał przy takich parametrach – czyli to, które było ustawiane po obciążeniu wszystkich czterech rdzeni.