Test czterech płyt głównych Z77 do podkręcania, również ekstremalnego

ASRock Z77 OC Formula

Kliknij, żeby powiększyć

ASRock Z77 OC Formula to nowy tip-top w ofercie ASRocka i tak naprawdę pierwsza tak ukierunkowana na podkręcanie płyta. Jest przeznaczona do współpracy z maksymalnie trzema kartami graficznymi, jednak odstęp pomiędzy dolnymi slotami PCI-E jest dość mały i może się okazać, że karta środkowa będzie pracowała w zbyt wysokiej temperaturze. Sloty RAM są umieszczone na właściwej wysokości i nie trzeba wyciągać karty graficznej, by zmienić konfigurację pamięci. Wszystkie porty SATA są obrócone pod kątem 90 stopni do laminatu i nawet w przypadku długich kart do płyty można podłączyć baterię 10 dysków twardych.

Sekcja zasilająca procesor pracuje w układzie 12 + 4 (CPU/GPU). Liczby nie są może imponujące, ale sekcja ta jest wystarczająco wydajna nawet po przyspieszeniu procesora – chłodzonego ciekłym azotem – do 7 GHz. Radiator na sekcji zasilającej procesor jest także blokiem wodnym (rozwiązanie bardzo podobne do Asus Fusion) i – co ciekawe – ma na sobie wentylator. Bynajmniej nie podejrzewamy go o solidność, więc prawdopodobnie po roku użytkowania się zatrze i trzeba będzie go odłączyć. Nie powinno go być na płycie głównej tej klasy.

Portów USB na tylnym panelu jest aż 10, w tym 6 w wersji 3.0 – i to powinno każdemu wystarczyć. Znajdziecie tutaj również przycisk do czyszczenia zawartości CMOS-u oraz optyczne wyjście audio.

 

Radiator na mostku Z77 zdecydowanie nie jest charakterystyczny dla firmy ASRock. Wygląda ciekawie, ale skuteczność odprowadzania ciepła bez żadnego użebrowania jest wątpliwa.

BIOS zapewnia następujące możliwości podkręcania:

Płyta pozwoliła podkręcić testowy procesor Core i7 3770K do 4,7 GHz przy napięciu zasilającym 1,28 V. To wynik podobny do tych, które można osiągnąć na innych płytach. Napięcie procesora według wskazań multimetru było idealnie takie jak zadane w BIOS-ie, podobnie było z napięciem VCCSA: podczas obciążenia procesora dalej było idealnie stabilne.

Komplet pamięci 2 × 4 GB Ripjaws Z DDR3-2133 CL9 działał stabilnie przy dzielniku DDR3-2200 i napięciu 1,7 V. Także napięcie podawane do kości było całkowicie stabilne, choć zaniżone o 0,01 V w stosunku do zadanego.

Syntetyczne testy dźwięku przeprowadzamy w programie RMAA 6.2.3, podłączając wyjście głośników z płyty głównej do wejścia liniowego karty dźwiękowej Asus Xonar HDAV 1.3 Deluxe. Zdecydowaliśmy się na ten krok, ponieważ bardzo trudno o powtarzalne, jednoznaczne i obiektywne pomiary jakości dźwięku płynącego z płyty głównej. Obecnie zintegrowane z płytami urządzenia mają już bardzo wysoką jakość, więc różnice w odsłuchu mogą się zamazywać.

Zastosowano kodek Realtek ALC898:

 

Wbudowany układ audio to w płytach głównych prawdziwa perełka.

Dane techniczne