Test dwóch płyt głównych FM2: Asus F2A85-V PRO oraz Gigabyte F2A85X-UP4

Gigabyte F2A85X-UP4

Kliknij, żeby powiększyć

Gigabyte F2A85X-UP4 to – podobnie jak płyta Asusa – najwyższy model z serii. Widać to już na pierwszy rzut oka po jakości komponentów, a także udogodnieniach zdecydowanie zbędnych w komputerach biurowych, takich jak przyciski włączania czy wyświetlacz kodów POST. Wrażenie jednak trochę psuje brak jakiegokolwiek radiatora na części sekcji zasilającej procesor – w tak drogim modelu powinno być inaczej. Gniazda pamięci są umieszczone na rozsądnej wysokości i nawet w przypadku użycia długiej karty grafiki otwarcie zapinki slotu pamięci nie będzie problemem. Porty SATA są tradycyjnie już odwrócone pod kątem 90 stopni do laminatu, ale naszym zdaniem znalazły się nieco za wysoko, bo długa płytka drukowana może utrudnić dostęp do części z nich. Płyta ma aż trzy sloty dla kart graficznych (co jest ciekawe, bo nie do takich konfiguracji jest przeznaczona platforma z najnowszym APU) i podobny rozkład elementów jak płyta Asusa; jedyną różnicą jest to, że w miejscu, w którym Asus ma slot PCI, Gigabyte ma PCI Express ×1. Nie podejmiemy się jednak oceny, które rozwiązanie jest lepsze, bo wszystko zależy od potrzeb i upodobań.

W pudełku znalazł się komplet sześciu kabelków SATA, za co z pewnością należy się pochwała, w końcu nie jest to klasa ekonomiczna.

Sekcja zasilająca procesor wygląda solidnie, ale zastrzeżenia może budzić to, że radiatory są tylko na jej części. Rozwiązanie o nazwie IR3550 PowIRStage cechuje bardzo wysoka sprawność (szczytowa wartość to 95%) oraz niska temperatura działania przy prądzie do 60 A. Wygląda więc na to, że nawet mocne podkręcanie APU z serii Trinity nie będzie dla tej płyty żadnym problemem.

Na tylnym panelu znalazł się komplet wyjść obrazu, łącznie z DisplayPort. Jest także optyczne wyjście dźwięku i cztery złącza USB 3.0 oraz dwa w wersji 2.0. Niestety, dwa USB 3.0 są podłączone do kontrolera Etron EJ168, który jest znany bardziej z problemów związanych z kompatybilnością urządzeń niż z dobrej wydajności. Jest też dostępny port PS/2 do klawiatury lub myszki.

Radiator na mostku A85X jest spory i choć żeberka nie są szczególnie wysokie, jest ich na tyle dużo, żeby skutecznie odprowadzać ciepło. Blaszka z logo producenta na dole nie ma już wielkiego wpływu na skuteczność całości.

BIOS zapewnia następujące możliwości podkręcania:

APU A10-5800K udało nam się podkręcić do 4,5 GHz przy napięciu zasilającym procesor na poziomie 1,5 V (pod obciążeniem). Napięcie spadało nawet o 0,04 V pod obciążeniem w stosunku do odczytów podczas jego braku. Trzeba jednak przyznać, że nawet przy pełnym obciążeniu radiator sekcji zasilającej nie grzał się znacząco, co dobrze świadczy o jej sprawności.

Syntetyczne testy dźwięku przeprowadzamy w programie RMAA 6.2.3, podłączając wyjście głośników z płyty głównej do wejścia liniowego karty dźwiękowej Asus Xonar HDAV 1.3 Deluxe. Zdecydowaliśmy się na ten krok, ponieważ bardzo trudno o powtarzalne, jednoznaczne i obiektywne pomiary jakości dźwięku płynącego z płyty głównej. Obecnie zintegrowane z płytami urządzenia mają już bardzo wysoką jakość, więc różnice w odsłuchu mogą się zamazywać.

Zastosowano kodek Realtek ALC892:

Zintegrowany układ audio, mimo że okazał się lepszy od tego, który trafił na płytę Asusa, też jest przeciętny. Nawet wcześniej przez nas testowane płyty z układem B75 do procesorów Intela osiągały w tej dziedzinie lepsze wyniki.

Dane techniczne