Test ośmiu zaawansowanych kompaktów z dużym zoomem i szerokim kątem

Nikon Coolpix S9300

Od zeszłego roku Nikon nie zasypiał gruszek w popiele, czego rezultatem jest testowany aparat, następca modelu Nikon Coolpix S9100. Zmieniła się matryca oraz obudowa i urządzenie ma teraz odbiornik GPS.

W pudełku znajdziecie aparat, akumulator, ładowarkę wraz z kablem USB, analogowy kabel A/V, instrukcję i płytę z oprogramowaniem.

 

Z przodu, po lewej stronie, umieszczono belkę poprawiającą chwyt. Na górze, również po lewej, znalazło się koło nastaw, sterownik zooma, spust i włącznik, po prawej zaś – wysuwany flesz.

Najedź wskaźnikiem myszy na zdjęcie, aby zobaczyć aparat z wysuniętym obiektywem

Z tyłu, po prawej stronie, znajdziecie przyciski, gumkę pod kciuk, koło nastaw i ekran LCD, a na prawym boku, pod klapką, gniazda HDMI i USB.

 

 

Co do wyświetlacza i dostępnych opcji mamy takie same zastrzeżenia jak w przypadku modelu Nikon Coolpix S8200.

 

 

 

 

Jakość obrazu rozczarowuje: jest wyraźnie gorsza od tego, co zapewnia S8200, a to za sprawą obiektywu o większym zakresie ogniskowych. To samo można powiedzieć o poprzedniku.

Już zdjęcia wykonane z najniższą czułością pokazują, że S9300 to gorsze narzędzie do fotografowania niż jego uboższy brat S8200. Szczegółów jest mniej, a wraz ze wzrostem ISO sytuacja się pogarsza. ISO 3200 przypomina akwarelowy obraz.

Test flesza został oblany: ostrość nie trafia w modelkę, zdjęcie jest zaszumione i zbyt ciemne. Fotka nocna jest jeszcze gorsza: zbyt jasna i poruszona, a kolory odbiegają od naturalnych.

Coolpix S9300 nie nadaje się też do filmów: autofokus działa za wolno, kontrola zbliżenia – również, w dodatku stabilizacja nie sprawuje się wystarczająco dobrze przy najdłuższych ogniskowych.