Test ośmiu zaawansowanych kompaktów z dużym zoomem i szerokim kątem

Casio Exilim EX-ZR200

Doznaliśmy potężnego déjà vu. Urządzenie od poprzednika testowanego rok temu, Casio Exilim EX-ZR100, różni się jedynie kolorem i liczbą megapikseli. 

W pudełku znaleźliśmy aparat, akumulator, ładowarkę USB wyposażoną w kable sieciowy i USB oraz smycz.

 

 

Ponieważ aparat w istocie jest klonem zeszłorocznego modelu, pozwolimy sobie ominąć część opisową dotyczącą kwestii ergonomicznych oraz menu i zaprosimy do lektury zeszłorocznego artykułu, a w tym miejscu skoncentrujemy się na jakości obrazu. Dlatego poniżej znajdziecie tylko zdjęcia korpusu i przykładowe zrzuty ekranowe z menu.

Najedź wskaźnikiem myszy na zdjęcie, aby zobaczyć aparat z wysuniętym obiektywem

 

 

 

Zmiana matrycy na model o większej gęstości nie wyszła urządzeniu Casio na dobre. O ile jakość zdjęć zrobionych przy krótkich i średnich ogniskowych pozwala cieszyć się rezultatem, o tyle obraz zarejestrowany przy najdłuższej ogniskowej przywodzi na myśl akwarele.

Nowa matryca ma mniejszą czułość natywną: ISO 80 zamiast 100. Trzeba przyznać, że zdjęcie wykonane z najniższą czułością wyszło dobrze: nie widać szumów, a szczegółów jest niemal tyle samo co w obrazie pochodzącym z Canona SX260 HS. Powyżej ISO 400 obraz ulega degradacji, a najwyższa czułość, ISO 3200, nie nadaje się do użytku.

Zdjęcie z fleszem jest zbyt naświetlone, balans bieli jest za zimny, ale przynajmniej poprawnie zadziałał autofokus. Niestety, zastosowane zostało wysokie ISO, co skutecznie obniżyło jakość zdjęcia. Fotka nocna nie nadaje się do wykorzystania: aparat ustawił ISO 800, co dało czas naświetlania 1/3 s. Przy takim czasie nawet stabilizacja nie pomogła – zdjęcie jest poruszone.

Filmy są przeciętnej jakości. Urządzenie nie nadąża z łapaniem ostrości, ale funkcja sterowania zbliżeniem działa wystarczająco szybko. Wideo w przyspieszonym tempie nie różni się od nagrywanego poprzednikiem.