Bohaterowie
OCZ Synapse
Produkt OCZ to nic innego jak 64-gigabajtowy nośnik wyposażony w kontroler SandForce SF-2281. Teoretycznie może zapewnić 550 MB/s podczas odczytu i 490 MB/s podczas zapisu oraz 75 000 operacji wejścia/wyjścia na sekundę. Jak z tym bywa, już wiemy, ale nie ma się co zniechęcać – przecież chodzi o zastosowanie praktyczne, prawda?
Po podłączeniu nośnika należy skorzystać z oprogramowania Dataplex, znanego z poprzedniego rozwiązania tego producenta łączącego szybkość SSD z pojemnością HDD – RevoDrive Hybrid. Co ciekawe, zanim oprogramowanie zostanie zainstalowane, sprzęt jest widoczny w systemie jako normalny nośnik, na którym można nawet postawić system. I tak w rzeczywistości jest.
Warte odnotowania jest również to, że dostępna dla użytkownika przestrzeń to zaledwie połowa z nominalnej, czyli 32 GB. Wynika to z tego, że w nośniku aż 50% pojemności wynikającej z liczby kości NAND zostało przypisane do kontrolera w ramach przestrzeni do „żonglowania” danymi, a także przeznaczone na wymianę komórek. Ma to zapewnić zbliżoną wydajność na całej przestrzeni nośnika oraz dłuższą żywotność (OCZ Synapse jest oparty na mniej trwałych kościach MLC).
Intel SSD 311 Larson Creek
Rozwiązanie Intela korzysta z 20-gigabajtowego nośnika SSD o nazwie Larson Creek, opartego na najtrwalszych na rynku kościach SLC. SSD 311 to nieodłączna część techniki nazwanej przez Intela Smart Response, która działa na zasadzie identycznej jak Dataplex: wszystko przechodzi przez SSD, a dane najczęściej pobierane lądują na stałe w SSD, i odtąd przeprowadzane na nich operacje są znacznie szybsze niż w przypadku HDD. SSD 311 zapewnia prędkość rzędu 200 MB/s podczas odczytu i 105 MB/s podczas zapisu, a także 37 000 operacji wejścia/wyjścia na sekundę.
Aby można było korzystać z techniki Intel Smart Response, należy włączyć w UEFI tryb RAID, a następnie zainstalować w systemie operacyjnym IRST (Intel Rapid Storage Technology). Już w IRST wybieramy, który nośnik HDD ma być przyspieszany, a oprogramowanie samo zajmuje się całą resztą.
Niestety, rozwiązanie Intela nie jest uniwersalne. Jak już wspominaliśmy, współpracuje tylko z dwoma chipsetami: Z68 oraz Z77, podczas gdy konkurencja w postaci Corsaira i OCZ zapewnia obsługę wszystkich płyt głównych (również tych z chipsetem AMD).
Corsair Accelerator
„Przyśpieszacz” Corsaira został wyposażony w kontroler SandForce SF-2181. Od SF-2281 różni się tylko jedną cyferką, a jednak różnica jest znaczna. Nie w operacjach na sekundę czy ogólnej sprawności kontrolera, ale w złączu. Otóż Accelerator komunikuje się z komputerem za pomocą interfejsu SATA 3 Gb/s, a nie 6 Gb/s, przez co jego prędkość jest ograniczona do 270 MB/s podczas odczytu i 240 MB/s podczas zapisu.
Corsair tak jak OCZ korzysta z oprogramowania Dataplex, stworzonego przez firmę NVELO. Co za tym idzie, przyśpiesza HDD bez względu na to, w jakim komputerze działa.
HDD odniesienia
Podstawą platformy testowej został dysk twardy WD RE4 o pojemności 2 TB – i to właśnie on będzie przez nas przyśpieszany. Jest to stosunkowo szybki nośnik, więc jeśli SSD jako pamięć podręczna mu pomoże, będzie to bardzo dobrze świadczyło o tej technice.