Test płyt głównych X79 – podkręcanie, fakty i mity

Płyty Gigabyte – BIOS i podkręcanie

Gigabyte jako jeden z ostatnich producentów dodał do swoich BIOS-ów graficzny interfejs. Na głównym ekranie widać obraz płyty, na którym można myszką wskazywać elementy konstrukcji i szybko dostać się do ich opcji konfiguracyjnych. Niestety, we wszystkich wersjach BIOS-u, z którymi mieliśmy do czynienia, obsługa myszką sprawiała kłopoty. Niektóre myszki powodowały, że osie X i Y były zamienione, do tego Y odwrócona i nieporównywalnie bardziej czuła. Tak było z Logitechem MX510, ale różne modele Razera działały poprawnie.

BIOS-y wszystkich płyt X79 Gigabyte'a są do siebie bliźniaczo podobne. Wszystkie mają tyle samo opcji dotyczących podkręcania, a aktualizacje BIOS-u najczęściej są zsynchronizowane.

Po wciśnięciu ESC albo kliknięciu na jedną z ikonek konfigurator przełącza się do tradycyjnego układu zakładek i listy opcji.

W internecie krążą wieści o płytach Gigabyte X79 psujących się przy podkręcaniu procesora. Postanowiliśmy to sprawdzić. W próbach wzięły udział trzy modele: X79-UD3, X79-UD7 (już nieprodukowana) i G1.Assassin 2. Wszystkie przetestowaliśmy z różnymi wersjami BIOS-u, od F4 poprzez słynną F7 (która miała usunąć problem z palącymi się MOSFET-ami) do aktualnej F9. Ponadto sprawdziliśmy dwa egzemplarze UD3: jeden dostarczony nam przez przedstawicieli Gigabyte'a, drugi wprost ze sklepowej półki. Mimo naszych usilnych starań nic nie wybuchło. Stary czy nowy BIOS, wentylator nad MOSFET-ami czy brak układu chłodzenia, przetaktowanie ostrożne (4,5 GHz) czy ekstremalne (5,4 GHz) – nic nie spowodowało usterki. 

Przy okazji mieliśmy możliwość prześledzenia postępów w kolejnych wersjach BIOS-u. F4 to pierwsza wersja, której da się normalnie używać: we wcześniejszych połowa opcji po prostu nie działa. F7 poprawiła przewidywalność zachowania płyt przy podkręcaniu. Nie zauważyliśmy żadnej różnicy w wydajności ani w możliwościach podkręcania z użyciem powietrza między wersjami F4, F7 i F9.

Niestety, nie znaczy to, że płyty Gigabyte'a są wolne od wszelkich wad. Po zastosowaniu chłodzenia powietrznego i wodnego dwa różne procesory (i7-3960X oraz i7-3820) na wszystkich trzech płytach podkręcały się o jakieś 100–150 MHz gorzej niż po włożeniu ich do płyt innych producentów, i to niezależnie od napięć oraz innych ustawień. Nie wynikało to z zaniżania napięcia (porównywaliśmy ustawienia ze wskazaniami woltomierza), działania zabezpieczenia przeciwprądowego (duże napięcia płyta znosi bez problemu) ani przeciwtemperaturowego. Ostatecznie Assassin 2 pozwoliła osiągnąć 4572 MHz (101,6 MHz × 45), a UD3 – 4545 MHz (101 MHz × 45). Różnice między napięciem ustawionym a rzeczywistym są ogromne: sięgają 0,15 V. Oprócz tego konfiguracja loadline calibration jest daleka od intuicyjnej, bo nazwy opcji nic nie mówią. Zdezorientowanym posiadaczom podpowiadamy: wciskając + na klawiaturze numerycznej, zmniejszacie spadek napięcia, wciskając –, powiększacie różnicę między spoczynkiem a obciążeniem.

Co dziwne, w temperaturach poniżej zera UD7 i UD3 spisały się dobrze, a pod jednym względem nawet lepiej niż inne płyty: uruchamiały się bez problemu poniżej –40°C, podczas gdy Asus Rampage IV Extreme i MSI Xpower II trzeba było ogrzać do co najmniej –20°C przed ponownym uruchomieniem.

5,4 GHz z użyciem azotu było dla płyt Gigabyte'a mniejszym wyzwaniem niż 4,7 GHz po zastosowaniu chłodzenia powietrzem

Dużym problemem w podkręcaniu na płytach UD3 i Assassin 2 był brak jakichkolwiek przycisków i wyświetlacza diagnostycznego. Dziś nawet niektóre tanie płyty mają przynajmniej diody wskazujące podczas procedury POST, który podzespół komputera właśnie jest uruchamiany. Nieobecność tak podstawowych narzędzi w płytach kosztujących grube pieniądze to wielkie niedopatrzenie.