Test płyt głównych X79 – podkręcanie, fakty i mity

Płyty Asus – BIOS i podkręcanie

Interfejs UEFI w płytach Asusa ma dwa tryby: łatwy i zaawansowany. Łatwy to jeden ekran łączący monitoring napięć i temperatur, opcję kolejności bootowania i tryb automatycznego podkręcania. Zaawansowany wygląda jak starsze tekstowe BIOS-y Asusa w wersji HD. To dobrze, bo całość jest bardzo intuicyjna i przyjemna w obsłudze. UEFI w Rampage IV Extreme różni się od „cywilnych” modeli kolorem i dodatkowymi ustawieniami związanymi z podkręcaniem, ale dla przeciętnego użytkownika już najtańszy model ma ich aż za dużo.

 

Opcji dotyczących podkręcania w BIOS-ie jest aż nadto; model P9X79 PRO nie ma jednak żadnej funkcji związanej z ekstremalnym podkręcaniem. Te producent zarezerwował dla serii ROG. Celowo nie podajemy tabelki z zakresem ustawień Rampage IV Extreme: nowe wersje beta BIOS-u pojawiają się niemal co tydzień i zestaw opcji ciągle się zmienia.

Podobnie jak płyty MSI model P9X79 PRO pod wczytaniu domyślnych parametrów zawyża maksymalny mnożnik Turbo: ×39 jest aktywny nawet przy obciążeniu wszystkich rdzeni. Na szczęście można skonfigurować Turbo ręcznie, przypisując maksymalny mnożnik każdej liczbie obciążonych rdzeni. Przyspieszanie procesora nie sprawiło nam trudności i osiągnęliśmy 4726 MHz (127,7 MHz × 37) przy napięciu ustawionym na stałe na 1,475 V. Należy zachować ostrożność podczas stosowania regulacji loadline calibration: wszystkie opcje oprócz domyślnej powodują wzrost napięcia w obciążeniu w stosunku do stanu spoczynku. Można to obrócić na swoją korzyść, ale trzeba o tym wiedzieć, żeby niechcący nie ustawić zbyt dużej wartości. Używając gotowych profili do podkręcania, najlepiej ustawić wszystkie ważne napięcia ręcznie, bo domyślne wartości będą dla wielu procesorów większe, niż to potrzebne.

Rampage IV Extreme to płyta zupełnie innej klasy niż P9X79 PRO. Nie przewyższa jej pod względem przewidywalności działania, wydajności czy możliwości przyspieszania podzespołów przy użyciu chłodzenia powietrznego lub wodnego. Jej główne zastosowanie i chyba jedyne, które uzasadnia horrendalnie wysoką cenę, to podkręcanie ekstremalne. Posiadanie takiej płyty ma sens wtedy, gdy traktuje się je jak przygodę. Nad Rampage IV Extreme i rozwojem kolejnych wersji BIOS-u pracuje znany podkręcacz Peter Tan (Shamino). Wokół internetowych forów Republic of Gamers i Kingpincooling skupia się grupa entuzjastów korzystających z tego modelu, którzy zgłaszając uwagi i testując beta-BIOS-y, również uczestniczą w ulepszaniu konstrukcji. W cenie płyty kupuje się nie tylko sam sprzęt, ale również gwarancję pomocy i ciągłych ulepszeń, a nawet takie osobiste triki autorstwa Shamino jak zestawy opóźnień pamięci dobrane do różnych rodzajów kości DDR3 (widoczne na trzecim zrzucie ekranu). Dlatego ktoś, kogo interesuje tylko jednorazowe złożenie i podkręcenie komputera, a potem chce mieć spokój, tylko wyrzuci pieniądze w błoto.

Choć Rampage IV Extreme stała się swego rodzaju wzorem płyty stworzonej do ekstremalnego podkręcania, należy pamiętać, z czego wynika jej przewaga. Dziś właściwie każdy model ze średnio dobrej i najlepszej półki działa poprawnie. „Flagowe” konstrukcje różnych firm często niewiele różnią się od siebie. Jak przeczytacie na następnych stronach albo w rankingach podkręcania, inne płyty też pozwalają osiągnąć zawrotne częstotliwości taktowania i świetne wyniki w benczmarkach. Do tego procesory Sandy Bridge i Sandy Bridge E mają bardzo wyraźne „ściany” – limity przetaktowania, do których łatwo jest dojść, lecz których nie sposób przekroczyć. Jeden egzemplarz osiąga bardzo łatwo 5100 MHz, a inny – 5900 MHz i żadna kombinacja sekretnych ustawień w BIOS-ie nie pozwala tego ominąć. Różnica polega na tym, że dzięki dobrej płycie jest po prostu łatwiej. Takim ułatwiaczem w Rampage IV Extreme jest na przykład opisywany już OC Key albo przełącznik Slow Mode, pozwalający przeczekać najważniejsze etapy uruchamiania płyty i ładowania systemu mimo niestabilności. Podczas procedury POST i ładowania systemu procesor jest wolno taktowany, a potem wyłączamy Slow Mode, żeby wrócić do pożądanej częstotliwości – zbyt niestabilnej, żeby system mógł osiągnąć gotowość do działania.

Rampage IV Extreme posłużyła nam do znalezienia limitu taktowania testowego procesora – około 5415 MHz, różnie w zależności od benczmarku.