Test płyt głównych z układem Intel B75 dla procesorów LGA1155

MSI Z77A-G43

Kliknij, żeby powiększyć

MSI Z77A-G43 uznaliśmy za właściwą alternatywę dla lepszych płyt z układem B75. Dlatego postanowiliśmy ją przetestować, podkreślając to, co w istocie odróżnia lepsze (i zarazem droższe) konstrukcje B75 od najtańszych Z77. Laminat bardzo przypomina B75A-G43. Zastosowano jednak ładniejszy i większy radiator na mostku, identyczny jak w innych modelach z serii Z77A. Sloty RAM znajdują się blisko gniazda procesora, ale jeśli moduły zostaną umieszczone w tych czarnych, nie powinny kolidować z rozbudowanym schładzaczem procesora. Porty SATA są – podobnie jak w B75A-G43 – znacznie poniżej slotu PCI Express ×16 i raczej żaden nie zostanie zablokowany. Układ złączy kart rozszerzeń jest znakomity; nawet po zamontowaniu dwuslotowej karty graficznej do dyspozycji pozostają aż trzy PCI oraz jedno PCI Express ×1. Jest także drugie ×16 (elektrycznie ×4), które można wykorzystać również jako ×1.  

 

 

Jednak zawartość zestawu mogłaby być nieco bogatsza, bo nie różni się praktycznie od wyposażenia modeli B75 (z wyjątkiem nakładek na wtyczki typu header).

Sekcja zasilająca procesor jest dokładnie taka sama jak w modelu B75A-G43. W płycie, która nie pozwalała podkręcać, była w zupełności wystarczająca, jednak tym razem jest inaczej. W przypadku odblokowanego procesora Core i7 2600K, mimo że BIOS pozwalał zwiększyć napięcie procesora o 0,16 V, realnie było to maksymalnie 0,12–0,13 V. Tak więc choć Z77A-G43 jest oparta na układzie Z77, w rzeczywistości jest pozbawiona potencjału droższych modeli, w których go wykorzystano.

Tylny panel wejścia-wyjścia jest nieco lepszy niż w przypadku płyt B75, ponieważ ma aż osiem portów USB. Ponadto zapewnia komplet wyjść obrazu oraz złącze PS/2 dla klawiatury lub myszki.

Elegancki radiator znany z serii Z77A może się podobać, choć jego skuteczność w odprowadzaniu ciepła z pewnością nie nadąża za wyglądem.

BIOS zapewnia następujące możliwości podkręcania:

 

 

O ile płyty B75 umożliwiały ustawienie mnożnika ×34 (Turbo w jednym rdzeniu), to w MSI Z77A-G43 wynosi on maksymalnie ×40. Jest to znaczna różnica, bo przecież cały czas mówimy o procesorze zablokowanym (Core i5 3470). A to oznacza aż 600 MHz więcej. 

W procesorze Core i7 2600K mnożnik można było zwiększać aż do kresu jego wytrzymałości, co w przypadku tej płyty oznaczało... ×44, bo właśnie z częstotliwością 4400 MHz mógł stabilnie działać nasz testowy Core i7 2600K przy napięciu zasilającym 1,32 V (przy maksymalnym obciążeniu). To jednak mniej, niż zapewniają drogie konstrukcje Z77 (którym osiągnięcie 4800 MHz nie sprawia szczególnych trudności). Tak więc MSI Z77A-G43 plasuje się pomiędzy B75 a modelami Z77 z prawdziwego zdarzenia, choć zdecydowanie bliżej jej do tych drugich, zwłaszcza wtedy, gdy współpracuje z procesorem w wersji K (jednak takie układy do tanich nie należą).

Syntetyczne testy dźwięku przeprowadzamy w programie RMAA 6.2.3, podłączając wyjście głośników z płyty głównej do wejścia liniowego karty dźwiękowej Asus Xonar HDAV 1.3 Deluxe. Zdecydowaliśmy się na ten krok, ponieważ bardzo trudno o powtarzalne, jednoznaczne i obiektywne pomiary jakości dźwięku płynącego z płyty głównej. Obecnie zintegrowane z płytami urządzenia mają już bardzo wysoką jakość, więc różnice w odsłuchu mogą się zamazywać.

Zastosowano kodek Realtek ALC892:

 

 

Wyniki w tym teście są bardzo dobre zarówno na tle konkurencji z układem B75, jak i w porównaniu z płytami opartymi na Z77.

Dane techniczne