Test płyt głównych z układem Intel B75 dla procesorów LGA1155

Gigabyte B75M-D3H

Kliknij, żeby powiększyć

 

Gigabyte B75M-D3H jest jak nieco pomniejszony model B75-D3V, nawet sekcja zasilająca procesor wygląda podobnie. Płyta jest w formacie µATX, mimo to ma cztery sloty pamięci. Jeśli obsadzone zostaną te białe, nawet wysokie moduły nie powinny kolidować z rozbudowanym schładzaczem procesora. Cztery porty SATA znalazły się znacznie poniżej slotu na kartę graficzną, a dwa pozostałe są obrócone o 90 stopni względem laminatu, więc żadna długa karta nie uniemożliwi podłączenia nawet sześciu dysków twardych. Ponieważ format płyty to µATX, nawet model dwuslotowy pozwoli korzystać z jednego złącza PCI.

 

Zawartość zestawu nie odbiega od wyposażenia innych płyt tej klasy. Dwie książeczki,osłonka portów oraz dwa przewody SATA to absolutne minimum.

 

Sekcja zasilania procesora jest taka sama jak w modelu B73-D3V i działa w układzie 4 + 1 (odpowiednio: procesor i układ grafiki). Jest wystarczająca, mimo że BIOS pozwala nieco podkręcić procesor. Szkoda jednak, że producent nie zastosował na niej żadnego radiatora.

Tylny panel wejścia-wyjścia zawiera standardową w tej klasie liczbę portów USB, czyli sześć (dwa w wersji 3.0), oraz komplet wyjść obrazu (D-sub + DVI + HDMI). Dodano też port PS/2 dla myszki lub klawiatury. 

Radiator na mostku B75 jest bardzo mały i – nie ma co ukrywać – zbyt mocno próbowano na nim oszczędzić. Podczas pracy poza obudową nagrzewał się bardzo wyraźnie, a przecież w jego okolicy zapewne znajdzie się „ciepła” karta graficzna. Mostek B75 jest z pewnością odporny na wysokie temperatury, pytanie tylko, jak długo wytrzyma w takich warunkach. Tego nie wiemy, ale w ciasnej obudowie w upalny dzień po prostu będzie się gotował.

BIOS zapewnia następujące możliwości podkręcania:

 

Mimo że BIOS nie pozwolił zmienić żadnego z kluczowych w podkręcaniu procesora napięć, udało się przyspieszyć zegar bazowy procesora do 106 MHz. Podobnie jak w przypadku B75-D3V dało to dodatkowe 204 MHz. To zaledwie kilka procent, ale w przypadku tanich układów Pentium i Celeron każdy megaherc może mieć znaczenie, a nie każda płyta z układem B75 pozwala zmienić częstotliwość zegara bazowego. Dlatego zdecydowanie jest to zaleta tej płyty. Bez żadnego problemu można było zmieniać opóźnienia pamięci. 

Syntetyczne testy dźwięku przeprowadzamy w programie RMAA 6.2.3, podłączając wyjście głośników z płyty głównej do wejścia liniowego karty dźwiękowej Asus Xonar HDAV 1.3 Deluxe. Zdecydowaliśmy się na ten krok, ponieważ bardzo trudno o powtarzalne, jednoznaczne i obiektywne pomiary jakości dźwięku płynącego z płyty głównej. Obecnie zintegrowane z płytami urządzenia mają już bardzo wysoką jakość, więc różnice w odsłuchu mogą się zamazywać.

Zastosowano kodek Realtek ALC887:

 

 

Niestety, pod względem jakości dźwięku Gigabyte B75M-D3H trafia na koniec stawki. Tory analogowe zostały kiepsko zaprojektowane.

Dane techniczne