Intel X79 i LGA2011 – test płyt głównych pod procesory Sandy Bridge E

Asus Sabertooth X79

Kliknij, żeby powiększyć

 

Sabertooth X79 to kolejna płyta należąca do „wojskowej” rodziny Asusa. Trudno jednak nie odnieść wrażenia, że w tej wojskowości trochę za dużo marketingu, a za mało unikatowych rozwiązań. Płyta ma sporo wspólnego z tańszym modelem P9X79 PRO, ale kilka elementów wyszło gorzej – ale o tym za chwilę.

W zestawie znalazło się dość niewiele dodatków. Zwraca uwagę otoczenie tylnego panelu, na którym umieszczono plastikową pokrywę. Ma ona poprawiać przepływ powietrza przy radiatorze, który jest ukryty pod spodem. Wymaga to jednak zastosowania następnego niewielkiego wentylatora (1 jest już na chipsecie). Zapewne pomoże to utrzymać elektronice niższe temperatury działania, co wprost przekłada się na trwałość, ale nam idea montowania aż 2 „bzyczków” na jednej płycie nie przypadła do gustu. Sprzęt wojskowy też musi zapewniać przynajmniej podstawową wygodę obsługi ;)

 

Ośmiofazowa sekcja zasilania procesora jest przykryta radiatorem, który kształtem wyraźnie różni się od innych modeli, ale o jego ewentualnych przewagach trudno cokolwiek powiedzieć. Zły na pewno nie jest.

 

 

Tylny panel ma wyposażenie bliźniaczo podobne do wersji P9X79 PRO, z wyjątkiem dodanego złącza FireWire, to jednak raczej niewiele.

 

 

Wydawałoby się, że w każdej płycie dla entuzjastów wyświetlacz i przyciski to już standard, ale okazuje się, że nie w Asusie X79 Sabertooth! Tym razem nie ma wyłącznika ani przycisku do resetowania komputera, zabrakło również wyświetlacza kodów POST. Oszczędności czy także tu pierwotnie miał być radiator?

 

 

Płyty „cywilne” mają na mostku PCH spory radiator, a w Sabertooth pojawił się jeszcze mały, aktywny pomocnik, który ma wydłużać życie komponentów, obniżając ich temperaturę działania. Ale czy w płytach z serii P9X79 te temperatury rzeczywiście były za wysokie? Poza tym nie jesteśmy przekonani, czy tak wykonany system chłodzenia nie jest tylko pozorowaniem wysiłków zmierzających do zwiększenia długowieczności sprzętu. Przecież ten wentylator w końcu się zatrze, a jego wymiana raczej nie wchodzi w grę. Nie wspominając już o tym, że przedmuchiwany radiator szybciej się zakurzy, więc po pewnym czasie temperatura i tak wzrośnie, o ile użytkownik nie potraktuje żeberek sprężonym powietrzem.

BIOS zapewnia następujące możliwości podkręcania (wersja BIOS-u – 0709):

 

 

Podkręcanie na „wojskowej” odmianie płyty przebiegło bez najmniejszego sprzeciwu z jej strony. Procesor Core i7-3960X udało nam się przyspieszyć do 4,5 GHz przy napięciu zasilania 1,4 V, a zegar bazowy – do 133 MHz bez utraty stabilności. Powyżej płyta w ogóle nie działała. BIOS był wyjątkowo przystępny w użyciu, taki sam jak w „cywilnych” wersjach.

I na koniec mocny akcent. O ile w modelach z serii P9X79 mogliśmy cieszyć się kodekiem Realtek ALC898, to w Sabertooth za analogowe wyjścia i wejścia dźwięku odpowiada kodek Realtek ALC892, który na papierze jest po prostu gorszy. Zapewnił on niezłe brzmienie, jak na zintegrowany układ, ale jego zastosowanie wydaje się bardziej wynikać z oszczędności niż chęci dobrania elementów klasy wojskowej.

Niestety, nie przekonuje nas idea stojąca za powstaniem Sabertootha. Poza atrakcyjnym wyglądem płyta nie zapewnia niczego, co w praktyce mogłoby się przydać, a czego nie miałyby błękitne modele z serii P9X79. Ma gorsze od nich wyposażenie, nie jest tańsza, a dbałość o trwałość komponentów przynajmniej częściowo wygląda na dość powierzchowną.

 

Dane techniczne: