artykuły

AMD APU A6-3650 (Llano) – tańszy model procesora Fusion ze zintegrowanym układem graficznym

Tańsze Llano też jest dobre

96
21 sierpnia 2011, 06:50 Mateusz Brzostek, Michał Wójcik

Filtrowanie tekstur

Dla tych, którzy nie pamiętają, czym jest i jak działa anizotropowe filtrowanie tekstur, przedstawiamy poniższe zrzuty ekranu. Pochodzą one ze środowiska graficznego silnika Unreal Engine 3.

AF x0
AF x16

Na wyciętej części tła dobrze widać wzrost szczegółowości wyświetlanej grafiki. Po kliknięciu w obrazek można obejrzeć całą, pełnowymiarową scenę.

Jakość filtrowania anizotropowego można sprawdzić, analizując wyniki wyświetlane przez program D3D AF-Tester. W idealnej sytuacji wzór ten składa się z kolorowych okręgów płynnie przechodzących jeden w drugi. Algorytm filtrowania tekstur Radeonów zintegrowanych w APU Llano nie różni się od algorytmu w pozostałych kartach graficznych AMD. Jest bardzo dobry, niemal idealny. Oznacza to, że tekstury zawsze będą doskonale przefiltrowane, niezależnie od kąta. Nvidia nie zmieniła swojego algorytmu anizotropowego filtrowania tekstur już od czasu serii 200 – i nadal nie jest on perfekcyjny, choć i tak daje bardzo dobre efekty. W praktyce nie da się dostrzec różnicy między algorytmem Nvidii a algorytmem idealnie niezależnym od kąta. Dużo gorzej jest w przypadku zintegrowanej karty Intela. Różnice między poszczególnymi trybami są mało wyraźne i samo włączenie filtrowania nie zapewnia tak dobrych rezultatów jak u konkurencji.


HD 6530D
GT440
Intel HD Graphics
×1
×2
×4
×8
×16

A jak włączenie anizotropowego filtrowania tekstur wpływa na wydajność?

 

HD 6530D GT 440
AF 1× AF 16× ~% AF 1× AF 16×~%
Battlefield: BC 2 32,0 25,6 25% 40,5
39,0 3,8%
Colin McRae: DiRT 3
22,9 20,1 14% 31,0 29,3
5,8%
Left 4 Dead 2
33,5 29,8 12% 48,5 47,3
2,5%
Wiedźmin 2 13,4 10,6
26% 17,8
16,9
5,3%

Jak widać, układ graficzny zintegrowany z procesorem ma swoje bolączki. Koszt wydajnościowy włączenia anizotropowego filtrowania tekstur jest znacznie większy niż w przypadku oddzielnej karty graficznej. Głównym powodem jest konieczność współdzielenia z procesorem pamięci podręcznej, jak i dostępu do pamięci operacyjnej komputera. Karta autonomiczna przy wykonywaniu tego typu zadań posiłkuje się własną pamięcią operacyjną vRAM, zatem wystarcza jej przepustowości do sprawnego „obsłużenia” obliczeń.

Wygładzanie krawędzi

Różni producenci przyjmują trochę inne założenia, wybierając miejsca pobierania próbek, co pokazują poniższe ilustracje, pochodzące z programu DX9FSAAViewer.

Intel HD Graphics
HD 6450
MsAA ×0
MsAA ×0
MsAA ×2
MsAA ×2
MsAA ×4 MsAA ×4

Obaj producenci kart graficznych oferują specjalny tryb poprawiający jakość wygładzania przy przezroczystych teksturach (zielone próbki). AMD nazywa to Adaptive Anti-aliasing (wybierany jako oddzielny tryb wygładzania krawędzi), a Nvidia – Transparency Anti-aliasing (wybierany jako dodatkowa opcja). Intel nie zapewnia takiego rozwiązania.

HD 6530D
GT 440
Adaptive MsAA ×0 MsAA ×0
Adaptive MsAA ×2 MsAA ×2
Adaptive MsAA ×4 MsAA ×4
Adaptive MsAA ×8 MsAA ×8
MsAA ×2 CsAA ×8
MsAA ×4 CsAA ×16
MsAA ×8 CsAA ×16Q

Po włączeniu dowolnego trybu wygładzania krawędzi wydajność spada znacząco. Obniża się niemal liniowo w miarę zwiększania intensywności próbkowania.

 

12