Wyciskanie soków z Sandy Bridge – fakty i mity na temat podkręcania procesora oraz specjalnie przeznaczonej do niego pamięci

Podkręcanie – i5-750 vs i5-2400, cd.

Przeszliśmy następnie do testów z wykorzystaniem grafiki 3D:

 

 

 

 

W grach układ poprzedniej generacji sprawia niespodziankę: w większości wypadków jest nieco szybszy od podkręconego Sandy Bridge. W Black Ops oba są tak szybkie, że drobne różnice nie mają znaczenia.

Wyjątkowo zdecydowaliśmy się na przedstawienie rezultatów pomiarów poboru energii po podkręceniu. Do tej pory nie podawaliśmy takich wyników: pobór mocy po podkręceniu zależy od egzemplarza procesora nawet bardziej niż maksymalne osiągalne taktowanie, a zmiennych jest przecież dużo więcej (napięcia, szyny, mnożniki...). W większości wypadków zmierzone wielkości nie będą odpowiadały temu, co użytkownik zaobserwuje w swoim systemie, wyposażonym w inny egzemplarz procesora i inne podzespoły. Również teraz porównanie nie jest zbyt fortunne: na płycie ASRocka nie można jednocześnie zwiększyć napięcia zasilającego procesor i zachować mechanizmu obniżania go w stanie spoczynku. Napięcie zasilania i5-750 ustawiliśmy na 1,40 V, największą wartość dopuszczoną przez specyfikację. Ponieważ limit podkręcania wyznaczyła płyta główna, prawdopodobnie można byłoby je obniżyć. Z kolei i5-2400 działał z domyślnym napięciem: aby go podkręcić o 400 MHz, nie trzeba zmieniać tego parametru.

 

Dramatyczny wzrost poboru energii po podkręceniu – oto co czeka użytkownika i5-750. Jeszcze przed przyspieszeniem Sandy Bridge mocno wyróżniał się energooszczędnością; po podniesieniu napięcia zasilającego i5-750 różnica wynosi grubo ponad 50% na korzyść nowej generacji Core.