Podkręcanie zintegrowanego układu graficznego
Podkręcanie układu graficznego procesorów Core i5-2400 oraz Core i3-2100 jest stosunkowo proste. Zależnie od producenta płyty głównej wystarczy zmienić w oprogramowaniu BIOS/UEFI częstotliwość taktowania lub mnożnik rdzenia i sprawdzić, czy wybrane ustawienia nie powodują niestabilności. Oczywiście, wszystkie zmiany należy wprowadzać stopniowo. Samo podkręcanie nie powoduje znaczącego wzrostu temperatury działania układu. Nawet dołączony schładzacz wydaje się wystarczający. Niektóre płyty główne H67 umożliwiają zmianę częstotliwości rdzenia graficznego nawet do... 5000 MHz. Czyżby to GPU przejął główne funkcje obiektu podkręcania od zablokowanych procesorów? ;-)
Samo zwiększanie częstotliwości GPU to nie wszystko, co możemy zrobić. Jest jeszcze m.in. zwiększenie ilości pamięci zajmowanej przez GPU (do testów podkręcania używaliśmy 128 MB RAM-u na potrzeby zintegrowanego GPU) oraz zmniejszenie opóźnień w dostępie do pamięci. Niestety, trudno jest znaleźć program pod Windows, który umiałby poprawnie odczytać częstotliwość taktowania rdzenia. Przydatne byłoby także narzędzie do podkręcania pod kontrolą „okienek”.
Udało nam się zwiększyć taktowanie w obydwu procesorach. Układ graficzny w Core i5-2400 pozwolił się przyspieszyć do częstotliwości 1600 MHz, podobnie jak ten w Core i3-2100. To nieco gorszy wynik od tego, co osiągnął Core i7-2600K, jednak nadal bardzo dobry. Wszystko w pełni stabilnie, i to bez ingerowania w układ chłodzenia i zmiany napięcia zasilającego! Zapewne wprawni entuzjaści osiągną znacznie lepsze rezultaty, schładzając procesory lub podbijając napięcia zasilające. Dzięki podkręceniu uzyskaliśmy znaczący przyrost mocy w grach i programach testujących:
