Sony α NEX-5 – kompakt z wymiennymi obiektywami i matrycą APS-C

Najważniejsze ustawienia

Nie ma sensu opisywać wszystkich możliwych ustawień dostępnych w menu NEX-a – do tego służy instrukcja. Skoncentrujemy się więc na najważniejszych i najciekawszych funkcjach. Warto wiedzieć, że niektóre opcje da się zmienić jedynie wtedy, gdy aparat jest ustawiony na odpowiedni tryb robienia zdjęć. Jest to mało intuicyjne, zwłaszcza że przy „wyszarzonych” opcjach nie znajdziecie żadnych podpowiedzi mówiących, w jakim trybie ustawienie będzie aktywne.

W głównym menu aparatu jest sześć ikon. Pierwsza pozwala wybrać tryb fotografowania; daje ten sam efekt co naciśnięcie środkowego przycisku w kółku.

 

Pod ikoną Aparat znajdziecie kilka pożytecznych funkcji dotyczących działania urządzenia – niektóre z nich są już przyporządkowane do przycisków, inne można przypisać samemu.

Dwie ważne opcje dotyczą działania autofocusu. Ustawienie Wybór AF/MF pozwala wybrać jeden z trzech trybów autofocusu. Pierwszy to ostrzenie w pełni automatyczne, drugi – automatyczne, w czym można pomóc ręcznie (na wyświetlaczu pokazuje się wtedy obraz w skali 14:1, pozwalający to prezycyjnie zrobić), trzeci – ręczne.

 

Po wybraniu ostrzenia automatycznego mamy dostęp do ustawienia Tryb autofokusa. Pierwsza z opcji włącza jednorazowe ostrzenie, druga uruchamia AF na stałe – jest przydatna w ustawianiu ostrości na ruchomym obiekcie.

 

Następną istotną opcją jest Obszar autofokusa. Daje ona do wyboru trzy typy obszaru ostrzenia:

 

• centralny – ostrość będzie łapana w obrębie prostokąta na środku kadru;

 

• elastyczny – można dowolnie ustawić miejsce ostrzenia za pomocą krzyżaka;

 

• wielopunktowy – aparat sam decyduje, gdzie ustawić ostrość, i pokazuje obszary, które wykorzystał.

 

Ostatnią ciekawą opcją w sekcji Aparat jest wykrywanie twarzy i uśmiechu. Gdy fotografujemy w trybie „inteligentnego” automatu, zyskujemy dostęp do ustawień pokazanych na zdjęciu. Gdy zostanie włączone wykrywanie twarzy, w miejscach uznanych przez aparat za twarze pojawią się kwadraty oznaczające punkty AF.

 

Po włączeniu wykrywania uśmiechu aparat sam zrobi zdjęcie, kiedy stwierdzi, że ktoś w kadrze się uśmiecha, tak jak w obu przypadkach poniżej.

W sekcji Rozm. Obrazu, dostępnej z głównego menu, znajdziecie właściwie tylko jedno interesujące ustawienie: wybór jakości zapisywanego obrazu. Gorąco polecamy robienie zdjęć w formacie RAW – nie interesują nas wtedy takie ustawienia aparatu, jak: balans bieli, wyostrzanie, nasycenie kolorów – dobieramy je później, w komputerze.

Druga sekcja zawierająca ustawienia istotne w fotografowaniu jest dostępna z głównego menu poprzez ikonę Jasność/Kolor. Znajdziecie tutaj opcje dotyczące czułości matrycy, balansu bieli, pomiaru światła, korekcji błysku, optymalizacji rozpiętości dynamicznej zdjęć (DRO, ang. Dynamic Range Optimization) i Strefę twórczą.

Tych, którzy robią zdjęcia w formacie JPEG, zainteresują opcje dotyczące balansu bieli i Strefa twórcza. Pierwsze ustawienie wskazuje aparatowi, z jakim światłem ma do czynienia, dzięki temu nie pojawią się przekłamania kolorów. W znakomitej większości przypadków idealnie sprawdzi się automatyczny balans bieli, jeżeli jednak warunki oświetleniowe są trudne, można ustawić jedną z predefiniowanych pozycji:

Jeżeli zdjęcie w dalszym ciągu ma nieodpowiedni zafarb, wybieramy ostatnią pozycję, a następnie celujemy wyświetlonym na środku ekranu kółkiem we fragment fotografowanej sceny, który ma neutralny, szary lub biały kolor, i naciskamy spust migawki. Teraz mamy ustawiony własny, niestandardowy balans bieli dla konkretnej sceny.

Strefa twórcza pozwala ustawić kolorystykę zdjęć według kilku schematów. Poszczególne opcje różnią się nasyceniem i temperaturą kolorów oraz kontrastem. Do wyboru jest pięć trybów.

Obrazek poniżej przedstawia to samo zdjęcie wykonane kolejno w trybach: Standard, Intensywny, Portret, Krajobraz, Czerń i biel.

Wśród opcji dostępnych w sekcji Jasność/Kolor znajdziecie jeszcze dwa ważne ustawienia. Jedno z nich to czułość aparatu, czyli ISO. Najlepsze zdjęcia wychodzą przy standardowej czułości matrycy. W tym przypadku jest to ISO 200, ale matryca NEX-a jest na tyle dobra, że nawet fotografie zrobione przy czułości 3200 nadają się do oglądania i druku.

Drugie ważne ustawienie to tryb pomiaru światła. Zwykle korzysta się z wielopunktowego, ale w przypadku scen o dużej rozpiętości tonalnej przyda się pomiar punktowy. Doskonałym przykładem takiego ujęcia jest osoba na tle okna. Przy pomiarze matrycowym sylwetka będzie zupełnie czarna, niebo zaś będzie ładnie naświetlone. Przy pomiarze punktowym osoba zostanie naświetlona dobrze, a niebo będzie zupełnie białe.

Optymalizacja rozpiętości tonalnej zdjęcia, czyli DRO, przydaje się, jeżeli na fotce znajdują się bardzo ciemne i bardzo jasne obszary. Bez włączonej funkcji DRO można uzyskać albo czytelne cienie i „przepalone” światła, albo czytelne światła i zupełnie czarne cienie. Funkcja DRO pozwala nieco zmniejszyć różnice w naświetleniu.

W sekcji Ustawienia, dostępnej z głównego menu, umieszczono kilka przydatnych opcji. Przede wszystkim warto włączyć histogram, który pomoże określić, czy zdjęcie będzie dobrze naświetlone. A także siatkę, która pomoże w ustaleniu na zdjęciu pionu i rozplanowaniu kompozycji. Aby używać „ręcznych” szkieł poprzez przejściówki, należy włączyć opcję wyzwalania bez obiektywu.

Najważniejszym ustawieniem jest jednak dostosowanie przycisków B i C oraz funkcji własnych przycisku C – dzięki temu można idealnie dopasować aparat do swoich potrzeb.