SilverStone Sugo SG07B – obudowa formatu SFF dla gracza?

Konstrukcja – format, układ i materiały

Dość liczna rodzina obudów Sugo doczekała się następnego członka, który na pierwszy rzut oka niewiele się różni od swoich starszych braci. Jednak po dłuższych oględzinach widać, że producent zmienił to i owo w najnowszym modelu, któremu pod względem wyglądu najbliżej do obudowy SG05 tej samej firmy. Tradycja serii Sugo to konstrukcje formatu SFF, a model SG07B nie jest wyjątkiem. Obudowa odrobinę przytyła w stosunku do poprzedników, ale w dalszym ciągu jej wymiary są zauważalnie mniejsze w porównaniu np. z konstrukcją Antec Twelve Hundred. To nie koniec zmian. Na skutek znacznego wydłużenia konstrukcji w modelu SG07B można zmieścić (obecnie) każdą kartę graficzną, która zajmuje nie więcej niż dwa gniazda rozszerzeń. Kolor wnętrza to matowa czerń, co jest rozwiązaniem bardzo popularnym, gdy w grę wchodzą skrzynki adresowane do entuzjastów wydajnych pecetów. Potężny, 600-watowy zasilacz też sugeruje, że mamy do czynienia z obudową dla gracza, chociaż na pierwszy rzut oka tego nie widać.

Bryła modelu SG07B nie zmieniła się jakoś szczególnie w stosunku do innych z serii Sugo. W dalszym ciągu mamy do czynienia z prostopadłościanem, który tak naprawdę niczym nie wyróżnia na tle innych karzełków typu SFF. Wygląd obudowy to kwestia gustu, ale nam spodobała się właśnie dzięki prostemu wzornictwu, chociaż nie bije od niej minimalizm niektórych produktów LianLi. Najnowszy model SFF firmy SilverStone został wykonany z tradycyjnych materiałów, czyli tworzywa sztucznego, stali SECC i odrobiny aluminium, użytego w celach czysto dekoracyjnych. Grubość stali, z której została wykonana większość elementów, to 0,8 mm, co jest typową wartością. Może się wydawać, że obudowy SFF nie powinny dużo ważyć. Jest to błędne założenie, na co dowodem jest właśnie ta konstrukcja. Prawie pięć kilogramów to naprawdę sporo, więc jeżeli komuś przyjdzie do głowy wybrać się na lanparty z pecetem zamkniętym w SG07B, odrobinę się zmęczy.  

Jednym z problemów, z którymi borykają się skrzynki SFF, jest wydajne odprowadzanie na zewnątrz nadmiaru ciepła generowanego przez podzespoły. Na samym początku zakładaliśmy, że może być z tym pewien kłopot, bo model SG07B nie ma nie wiadomo ilu wentylatorów, a w środku jest dość ciasno – pełnowymiarowy zasilacz typu ATX zajmuje sporo miejsca. Ale po dłuższym obcowaniu z obudową widać, że projektanci SilverStone’a postawili na rozwiązania „siłowe”: jeden, jedyny wentylator jest naprawdę duży, a wierzchnia część skrzynki jest pełna otworów. Pomyśleliśmy, że to może się udać. Żadnych mat wyciszających czy elementów redukujących drgania podzespołów, nie licząc kilku gumowych podkładek, które okazały się bezużyteczne już po kilkunastu minutach. W końcu mowa o komputerze zamkniętym w obudowie SFF, a przecież takie pecety nie mogą być głośne czy przesadnie ciepłe…

α informuje o tym, jak wysoki schładzacz zmieści się w obudowie. Jest to odległość między podkładkami dystansowymi, do których przymocowana jest płyta główna (ich długość w różnych obudowach jest inna), a panelem bocznym bez zamontowanych wentylatorów, tuneli itp., pomniejszona dodatkowo o 10 mm (sumaryczna grubość płyty głównej i procesora).

β to informacja o miejscu dla karty graficznej, tj. między płaszczyzną śledzi kart rozszerzeń a koszykiem na dyski twarde. Na rynku pojawiają się już karty, które nie w każdej obudowie się mieszczą. Każde dodatkowe miejsce będzie tym bardziej istotne, jeśli zasilanie będzie podpinane tradycyjnie, a więc właśnie od strony dysków.