Core i3-999, czyli raport z podkręcania 32-nanometrowych dwurdzeniowców Intela

Maksymalna wydajność – chłodzenie powietrzne

Najwyższe taktowanie nie zawsze oznacza najwyższą wydajność. Choć to rdzenie procesora wykonują najważniejszą pracę, cały system musi być odpowiednio szybki, żeby można było cieszyć się najlepszymi wynikami. Na platformie LGA775 trzeba było zwracać szczególną uwagę nie tylko na taktowanie procesora, ale też na FSB i dzielnik pamięci. W procesorach Clarkdale najważniejszym po częstotliwości działania rdzeni parametrem jest taktowanie QPI. QPI łączy dwa punkty: jądro krzemowe z rdzeniami procesora i pamięcią podręczną trzeciego poziomu oraz jądro z kontrolerem pamięci i rdzeniem graficznym. Niska przepustowość tego łącza oraz konstrukcja kontrolera pamięci (który jest pochodną kontrolera z platformy LGA775 i chipsetu P45) ograniczają przepustowość pamięci do wielkości, których zupełnie byśmy się nie spodziewali po architekturze Nehalem. Dlatego przyspieszanie łącza QPI ma zasadnicze znaczenie dla uzyskania odpowiedniego wzrostu wydajności.

Maksymalne taktowanie QPI, jakie udało nam się uzyskać, wyniosło 8515 GT/s, czyli o 45% więcej, niż nominalnie. Kombinacja mnożnika QPI ×44 i taktowania BCLK równego 193 MHz dała taktowanie procesora 4451 MHz. Spójrzmy, co się stało z wydajnością:

 

 

Taktowanie procesora spadło o 250 MHz, pamięci – o 44 MHz, a wydajność wzrosła! Spróbowaliśmy zatem znaleźć nie maksymalne stabilne taktowanie procesora czy QPI, ale stabilną kombinację częstotliwości, która dałaby nam najwyższą wydajność.

Taką kombinacją okazało się taktowanie procesora 4681 MHz i QPI 8142 GT/s:

 

Nie jest to najwyższe stabilne taktowanie procesora ani QPI – procesor mógł działać o 25 MHz szybciej , a QPI – o jeden mnożnik „wyżej”. Ale właśnie ta kombinacja dała najwyższą wydajność. Może się wydawać, że nie ma o co walczyć – kilka klatek na sekundę więcej kosztem długich godzin testów? Wszystko zależy od cierpliwości i potrzeby: niecierpliwi i ci, którym wystarcza niemalże najwyższa wydajność, stwierdzą, że gra nie jest warta świeczki. Za to miłośnicy sprzętu i bezkompromisowej wydajności (ci nieliczni, którzy korzystają z platformy LGA1156) wezmą się do testowania z radością.