MSI Big Bang Fuzion – test jedynej płyty głównej z układem Lucid Hydra 200

Hydra 200 – kompatybilność i obraz – tryb A

Zaczęliśmy od sprawdzenia kompatybilności z grami, a przy okazji przyjrzeliśmy się oprogramowaniu sterującemu Hydry.

Główny ekran panelu nie kryje żadnej kosmicznej techniki. Po prostu umożliwia włączenie lub wyłączenie trzech podstawowych opcji, z których stanowczo najważniejszą jest opcja włączenia Hydry.

Druga karta jest trochę bardziej interesująca.

Znajduje się tutaj lista rozpoznawanych przez Hydrę gier, tych w których jest ona uaktywniana. Nie jest to lista tytułów, do których są przygotowane profile takie, jak w SLI czy CrossFire. Jest to prostu spis gier, które w ogóle były testowane z Hydrą. Nie ma też problemu z własnoręcznym dopisaniem czegoś do tej listy lub usunięciem jednej z pozycji. Lista jest długa; znalazła się na niej większość gier, które postanowiliśmy uruchomić w celu sprawdzenia kompatybilności. Na wszystkich konfiguracjach uruchamialiśmy kolejno 16 tytułów i szukaliśmy problemów. Należy przy tym pamiętać, że w tym momencie Hydra w ogóle nie obsługuje DirectX 11.

Poniższa tabelka zawiera to, co zaobserwowaliśmy, gdy Hydra rozdzielała pracę pomiędzy dwa Radeony HD 5870.

Od razu widać, że jest nieciekawie. Tylko w czterech z 16 gier nie natknęliśmy się na żadne problemy. Na dodatek nie możemy powiedzieć z całą pewnością, że w tych czterech faktycznie ich nie ma. W czasie tego sprawdzianu kilka razy zmienialiśmy status gier z „wszystko w porządku” na „problem z...”, bo okazywało się, że po którymś z rzędu uruchomieniu, wczytaniu innego stanu gry lub przejściu do nowego obszaru problemy wychodziły z ukrycia. Znacznie ograniczyło to liczbę gier, w których mogliśmy wykonać testy wydajności (albo w których miało to sens). Początkowo mieliśmy zamiar przetestować Hydrę w kilkunastu grach, a skończyło się na pięciu. Ale o tym za chwilę.

Oprócz tego sprawdziliśmy, czy z obrazem w grach jest wszystko w porządku. W końcu mamy do czynienia z dość osobliwym sposobem renderowania obrazu i można mieć wątpliwości, czy wszystkie „klocki” zostaną złożone poprawnie w całość i czy na pewno na „złożeniach” nie będzie żadnych przekłamań.

Pod tym względem nie ma większych problemów. Przyczepić się można do źle oświetlonej postaci głównego bohatera w Mass Effect 2. Trochę rozmyty wygląd zrzutów ekranu z Call of Juarez i Zewu Prypeci wynika z „drgania” obrazu w tych grach.