Poniżej znajduje się konfiguracja, na której testowaliśmy grę Aliens versus Predator, oraz garść informacji dotyczących płynności obrazu w poszczególnych ustawieniach jakości.
| Model | Dostarczył | |
|---|---|---|
| Procesor: | Redakcyjny |
|
| Płyta główna: | ![]() ASUS P5E |
Redakcyjny |
| Pamięć: |
|
Redakcyjny |
| Karta graficzna: |
|
![]() |
| Schładzacz procesora: | ![]() Arctic Cooling Freezer7 |
Redakcyjny |
| Dysk twardy – system: | ![]() Seagate Barracuda 7200.11 500 GB |
Redakcyjny |
| Dysk twardy – gry: | ![]() Seagate Barracuda 7200.11 320 GB |
Redakcyjny |
| Zasilacz: | ![]() Tagan Below Zero 800 W |
Redakcyjny |
|
Monitor: |
![]() LG L245WP (24 cale, 1920×1200) |
Redakcyjny |
| Obudowa: | ![]() Antec Twelve Hundred |
Redakcyjny |
| Karta dźwiękowa: | ![]() ASUS Xonar Essence ST |
|
| Zestaw głośnikowy: |
+ okablowanie ProCab LS-25 |
Redakcyjny |
Maksymalne ustawienia, jakie można włączyć w grze, to w przypadku naszej maszyny testowej: rozdzielczość ekranu 1920×1200, wygładzanie krawędzi ×16, włączona opcja ambient occlusion, bardzo wysoka jakość tekstur oraz wysoka jakość cieni. Podczas grania na najbardziej otwartej przestrzeni liczba klatek na sekundę wahała się od 25 do 45 w zależności od tego, czy walczyliśmy czy nie. W zamkniętej niedużej przestrzeni, jak korytarze laboratoriów, liczba ta wahała się od 52 do 78. Cały czas należy pamiętać o tym, że korzystaliśmy z prasowej wersji gry (DirectX 9.0), która nie pozwala zmierzyć wydajności po włączeniu teselacji. W najniższych możliwych ustawieniach graficznych i rozdzielczości 1680×1050 płynność animacji wahała się w granicach 45–122 kl./s. W bardziej klaustrofobicznym miejscu było to 60–95 kl./s. Gra nawet w najniższych możliwych ustawieniach wygląda całkiem nieźle. Możemy również założyć, że włączenie teselacji po ukazaniu się gry bardzo odczuwalnie wpłynie na wydajność.












