MSI Big Bang Trinergy – użytkowanie, BIOS

MSI Big Bang Trinergy to jeden z najbardziej (o ile nie najbardziej ) „wypasionych” modeli tego producenta. Robi ogromne wrażenie przy pierwszym kontakcie. Ponieważ jest to pierwsza płyta z kondensatorami Hi-c (o bardzo wyśrubowanych parametrach) – trzeba chwilę przyzwyczaić się do widoku konstrukcji bez tradycyjnych kondensatorów (czy to polimerowych, czy zwykłych elektrolitycznych). Po prostu zastosowane kondensatory są prostokątne i tak małe, że na pierwszy rzut oka ich nie widać. Płyta może się podobać – czerń i błękit tworzą bardzo przyjemne połączenie (dla wielu osób lepsze niż czarne z jaskrawoczerwonym czy pomarańczowym). Producent wyposażył ten model we wszystkie swoje firmowe rozwiązania. Zamiast przycisków: Power, Reset, Green Power, są panele dotykowe (tu nic nie ma prawa zaciąć się mechanicznie, jak w tradycyjnym przełączniku). Mamy chyba najwygodniejsze w użyciu punkty do pomiaru napięć zasilających kluczowe podzespoły (są do nich krótkie przedłużki pasujące idealnie do końcówek pomiarowych multimetrów). Żeby zmierzyć poziom napięcia, nie trzeba angażować ani jednej dłoni – brawo! Do panelu wejścia-wyjścia można podłączyć niewielkie pudełko z wyświetlaczem i kilkoma przyciskami. To OC Dashboard, rzecz przydatna nie tylko przy podkręcaniu, ale i na przykład do kontrolowania temperatur czy obrotów wentylatorów.

OC Dashboard. Jak widać, wyświetlacz zajmuje ułamek powierzchni urządzenia

Bardzo wysokiej klasy podzespoły zapewniają nabywcy błogą nadzieję na wysoką bezawaryjność. Układ NVIDIA NF200 umożliwia zbudowanie systemu z kilkoma kartami graficznymi. Czy jest to płyta bez wad? Oj nie – ma kilka minusów, które jednak nie przyćmiewają ogólnego obrazu. Pierwszym jest cena, zaporowa dla wielu użytkowników (a nawet entuzjastów). MSI stworzyła produkt elitarny, luksusowy. Drugim jest brak najnowszych standardów komunikacyjnych (USB 3.0 i SATA 6 Gb/s), a w takim produkcie powinny się znaleźć. Ponieważ zmiany w laminacie są kosztowne, sugerujemy dodawanie do kompletu karty PCI Express ×4 z tymi interfejsami. Jest to o tyle sensowne, że mostek NF200 zapewnia dosyć elastyczną konfigurację linii PCI Express. Do poprawy jest OC Dashboard: wyświetlacz jest zdecydowanie za mały, a przewód łączący – zbyt gruby i mało elastyczny.

Układ zasilania utrzymuje stabilne napięcie zasilające, a jego wartość podawana w programach monitorujących pokrywa się ze zmierzoną – brawo!

Układ OC Genie nie zadziałał zbyt dobrze albo – patrząc na wyniki naszych prób – BIOS nie podołał wyzwaniu. Automat ustawił szynę BCLK na 197 MHz, z którą nie był w stanie działać kontroler SATA (problemy zaczynały się po przekroczeniu wartości 190).

BIOS jest rozbudowany, wygodny w użyciu i działa przewidywalnie. Liczba opcji przydatnych przy podkręcaniu jest duża, podobnie jak lista opcji ustawień pamięci (opóźnień).