ASUS P7P55D-E Premium – użytkowanie, BIOS

ASUS P7P55D-E Premium to pokaz siły, rękawica rzucona konkurencji. Producent skupił w tym modelu całe swoje doświadczenie w projektowaniu płyt głównych i zastosował wszystkie najlepsze (jego zdaniem) rozwiązania techniczne. Płyty z tak rozbudowanym układem zasilania i z takim wyposażeniem jeszcze nie było.

Samo pudełko nie osiągnęło (na szczęście) monstrualnych rozmiarów. Po wyjęciu płyty od razu wiadomo, z jakim produktem ma się do czynienia. Już sama masa ASUS P7P55D-E Premium robi wrażenie – to kategoria ciężka. Składa się na nią głównie bardzo rozbudowany układ zasilania, który liczy łącznie aż 39 dużych cewek. Swoje dokłada też układ chłodzenia złożony z trzech dużych radiatorów. Te z sekcji zasilającej otrzymały dużych rozmiarów blachę usztywniającą mocowanie (od spodu płyty). Mocowanie jest wzorcowe: użyto najpewniejszego połączenia, gwintowego. Płyta może imponować samym wyglądem.

ASUS P7P55D-E Premium ma szereg rozwiązań mających zapewnić jak najlepsze możliwości podkręcania, niską temperaturę czy wreszcie niskie zużycie energii. W czasie testów okazało się, że owszem, możliwości podkręcania są na tej płycie bardzo dobre, jednak są modele dające pod tym względem odrobinę więcej (w tym inne modele ASUS-a). Zużycie energii elektrycznej i temperatura działania podzespołów są na dobrym poziomie.

Wyposażenie to obszar, w którym trudno dorównać płycie ASUS P7P55D-E Premium. Poza całą masą bardziej czy mniej standardowych złączy najwyższy model firmy może pochwalić się USB 3.0 i SATA 6 Gb/s. Ponieważ sama obecność najszybszych wariantów tych interfejsów nie gwarantuje sukcesu w przypadku chipsetu Intel P55, warto wspomnieć o bardzo dobrej implementacji. Układ Intel P55 ma do dyspozycji sześć pojedynczych linii PCI Express ×1, które charakteryzują się maksymalną przepustowością 250 MB/s (w każdą stronę). Utrudnia to znacznie podpięcie SATA 6 Gb/s o maksymalnej prędkości przesyłu danych rzędu 600 MB/s. Aby obejść ograniczenia chipsetu, inżynierowie ASUS-a zastosowali mostek, który pozwala połączyć cztery pojedyncze linie PCI Express ×1 i zamienić je w dwie linie o przepustowości 500 MB/s. To już wystarcza, żeby wykorzystać zwiększoną przepustowość nowych interfejsów.

Użytkowanie jest proste i nieskomplikowane. BIOS działał poprawnie i zapamiętywał wprowadzone ustawienia z marszu. Dołączony do zestawu pilot nie przypadł nam szczególnie do gustu. Okazało się, że aby wykorzystać większość funkcji, trzeba zainstalować w systemie operacyjnym odpowiednie oprogramowanie. Bez niego można jedynie włączyć i wyłączyć zdalnie komputer. Działanie (na przykład zmiana BCLK) jest zdecydowanie za wolne (około 2 s po tym, jak wcisnęliśmy stosowny guzik).