ASUS Maximus III Formula – użytkowanie, BIOS

ASUS Maximus III Formula to płyta z serii ROG (dla graczy). Kosztuje niemało, ponad 800 zł. Zaawansowani gracze często są gotowi tyle wydać na płytę, o ile spełni ich oczekiwania. Wydaje nam się, że Maximus III Formula jest do tego zdolna.

Zacznijmy od wykonania. Już wyciągając z pudełka dwie szufladki (z płytą i osprzętem), mamy poczucie wyjątkowości. Po wydobyciu płyty ma się ochotę przysiąść na chwilę i pozachwycać się wyglądem i starannością wykonania. Przez laboratorium PCLab.pl przewinęło się dużo płyt głównych, jednak taką reakcję wzbudziło dopiero kilka modeli. Bez wątpienia ASUS Maximus III Formula jest produktem nietuzinkowym.

Wygląda bardzo dobrze: jest zadziorny (przyjmujemy, że Maximus to rodzaj męski), charakterny, żywy. Z pewnością wielu graczy zechciałoby zainstalować okno w obudowie, żeby co jakiś czas zerknąć ma Maksia. Bardzo dobre rozłożenie elementów na laminacie, bardzo dobre wyposażenie (w tym dużo gniazd SATA), niski, „bezkolizyjny” układ chłodzenia – na razie same plusy.

Gracze lubią mieć dużo klatek na sekundę, więc często podkręcają. Bardzo dopracowany układ zasilania wiele pod tym względem obiecuje. ASUS wyposażył płytę w szereg nowoczesnych rozwiązań, wszystko po to, żeby było szybko, stabilnie i jak najoszczędniej.

Płyta ma coś, czego nie ma żadna inna: innowacyjny system podkręcania z drugiego komputera (sterującego Maksem). Oczywiście na ASUS Maximus III Formula działa to sprzętowo: producent dolutował stosowny scalak, który się tym zajmuje.

W praktyce działa to bardzo dobrze. System ROG Connect świetnie sprawdza się podczas uruchamiania płyty. Na ekranie drugiego komputera pokazują się komunikaty mówiące o tym, co w danej chwili dzieje się z Maksem. Podkręcanie przez USB działa wystarczająco szybko i precyzyjnie. Oczywiście przez ROG Connect możemy monitorować parametry życiowe Maksa (temperatury, napięcia, obroty wentylatorów).

Co bardziej ortodoksyjni podkręcacze mogą sprawdzać napięcia woltomierzem, bo płyta ma wyprowadzone punkty pomiarowe.

Podczas użytkowania płyty nie napotkaliśmy żadnych większych problemów, które byłyby warte choćby zapamiętania. Próby podkręcania pokazały, że ciężko jest na tym polu pobić Maksa.

BIOS jest typowy dla ASUS-a i jeżeli ktoś miał z takim kontakt, odnajdzie się w nim momentalnie. Ustawienia „zaskakiwały” od pierwszej próby.

Jakie są wady Maksa? Pewnie jakieś są – ale w tak krótkim pożyciu nie wyszły na jaw (bo ceny czepiać się nie będziemy).