DFI LP UT X48-T3RS – BIOS, użytkowanie

DFI LP UT X48-T3RS jest schowana w dużym pudle, którego stylistyka jest trochę nijaka. Wielkość opakowania jest związana z dużą liczbą dodatków. Płyta jest dużo sztywniejsza od testowanej niedawno DFI LP DK P45-T2RS. Podczas instalacji okazało się, że zatrzaski slotów pamięci są na linii karty graficznej. Utrudnia to znacznie wymianę modułów przy obsadzonym pierwszym slocie PCI Express x16.

DFI zamontowała na płycie jedynie dwa przyciski: Power i Reset – czyżby zapomniano o przycisku do resetowania ustawień BIOS-u? Nie, użyto małego fortelu. Jednoczesne wciśnięcie przycisków Power i Reset przywraca fabryczne ustawienia BIOS-u. Można użyć do tego przełączników na obudowie.

BIOS

Zastosowano BIOS firmy Award. Układ zakładek jest dosyć typowy. Typowo dla DFI są też rozbudowane opcje ustawień pamięci. Całe trzy zakładki zostały stworzone specjalnie w tym celu. Oczywiście wiedzę, co i jak ustawić, należy zdobyć samodzielnie, spędzając tygodnie na eksperymentach lub wiele wieczorów na wertowaniu forów poświęconych DFI. No ale na tym polega „magia” DFI – żeby wykorzystać w pełni możliwości dane przez producenta, trzeba się nieco poświęcić.

DFI LP UT X48-T3RS nie jest łatwa w „obejściu”. O ile przy domyślnych ustawieniach działa od razu i bezproblemowo, o tyle podczas podkręcania zaczynają się schody. Każda konfiguracja może wymagać innej wersji BIOS-u, bo często jedna wersja lepiej współpracuje z konkretnymi podzespołami niż inna.

Podkręcanie na tej płycie (jak i innych modelach DFI) jest wyzwaniem. Jeżeli uda się dobrać najlepiej działający BIOS, okazuje się, że to dopiero połowa sukcesu. Należy znaleźć dobrze działający dzielnik pamięci. Jest to trudne, gdyż przy różnych poziomach FSB dzielniki różnie działają. Przy szynie powyżej 450 MHz jedynym sprawdzającym się dzielnikiem okazał się najwyższy dostępny – 1:2. Niestety, oznaczało to, że przy szynie 500 MHz pamięć musi działać jako DDR3 2000 MHz.

Inną trudnością w podkręcaniu na DFI jest dobór poziomu napięć. Okazuje się, że nawet zmiana jednego z napięć może spowodować nieuruchomienie się płyty. Przykładowo osiągamy prawie stabilne ustawienia i żeby stały się w pełni stabilne, próbujemy podbić jedno napięcie zasilające – na przykład napięcie pamięci o jeden stopień. Rezultat: zestaw nie uruchamia się. Przy jednoczesnej zmianie kilku napięć prawdopodobieństwo, że komputer nie ożyje, wzrasta.

To konstrukcja zdecydowanie dla największych zapaleńców.