Podkręcanie
22:04 Przed nami chyba najważniejszy punkt w niniejszej recenzji - testy podkręcania. Płyta ABIT BH7, jako następca BH6, nie może pod tym względem ustępować swojemu przodkowi. Jako że właśnie zakończyliśmy podkręcanie, możemy potwierdzić: BH7 zdała egzamin na szóstkę.
Podkręcaliśmy ten sam procesor, z jakim przeprowadziliśmy dotychczasowe testy - Pentium 4 2,4 GHz na magistrali 533 MHz (mnożnik 18). Nie jest to najbardziej reprezentatywny procesor do zastosowań overclockerskich - dużo lepszy byłby model 1,6 GHz lub 1,8 GHz. Niestety nie mamy takowego w naszym laboratorium, więc musieliśmy się zadowolić tym, co mamy.
Podkręcanie rozpoczęliśmy od podniesienia FSB ze 133 do 140 MHz. Wskaźniki w SoftMenu III wskazały nam wartości 140/70/35. Odpowiadają one za zegary: FSB/AGP/PCI. Standardowe wartości to 133/66/33 (i najlepiej zadbać o to, by taktowanie AGP było zawsze najbliższe 66 MHz, a PCI - 33 MHz).
Komputer obudził się, wskazał taktowanie procesora zegarem 2,52 GHz, jednak za chwilę... zresetował się. Podniesienie Vcore o 10% nie pomogło. Okazało się, że winne były pamięci. Po podniesieniu napięcia DRAM Voltage do 2,75 V system się uruchomił i udało nam się przeprowadzić kilka testów. Bez problemów.
Podnieśliśmy FSB do 145 MHz (wskazanie BIOS-u: 145/72/36). Procesor taktowany zegarem 2,618 GHz (wg WCPUID) nie wykazywał przejawów jakiejkolwiek niestabilności, mimo że Vcore miał podniesiony zaledwie o 10%.
Zachęceni tym faktem podnieśliśmy FSB do 150 MHz (150/74/37). Uzyskaliśmy tym samym taktowanie procesora zegarem 2,7 GHz. Niestety, Windows powitał nas niebieskim ekranem. Podniesienie Vcore ani DRAM Voltage nie pomogło. Znów winne okazały się pamięci - przy FSB 150 MHz płyta ustawiła ich taktowanie na poziomie 375 MHz (150 MHz * 5 / 4), czego nasz moduł DDR333 już nie wytrzymał.
Wymieniliśmy go na moduł pamięci DDR400 GeIL (patrz tutaj - od razu pomogło. System się uruchomił i po kilkudziesięciu minutach testów nie wykazał żadnych objawów niestabilności.
Zwiększyliśmy FSB do 155 MHz (155/76/38). Procesor taktowany jest przy takich wartościach zegarem 2,8 GHz. Bez problemów - nadal działa stabilnie.
Po podniesieniu FSB do 160 MHz (160/80/40) uzyskaliśmy taktowanie procesora 2,88 GHz. Windows się uruchomił, jednak testy wydajności (benchmarki) zawieszały się. Pomogło podniesienie Vcore o 25%. Teraz wszystko zaczęło pracować poprawnie. Należy w tym miejscu podkreślić, iż nasz dotychczasowy rekord podkręcania uzyskany na tym samym procesorze to 2,8 GHz! Na BH7 przekroczyliśmy tę barierę o 100 MHz! Ale to nie wszystko!
Udało nam się podnieść FSB do 166 MHz! Przy okazji zwiększyliśmy dzielnik PCI na 5 (Ext. clock/5), czym uzyskaliśmy stabilne wartości AGP i PCI (166/66/33). Procesor przy takich wartościach taktowany był zegarem 3 GHz! To absolutny rekord na naszym P4 2,4 GHz!
Komputer nie był jednak do końca stabilny przy taktowaniu 3 GHz. Jednak przy 2,9 GHz można już na nim swobodnie pracować. Rzeczywiście, BH7 to demon podkręcania.
Za jakiś czas spróbujemy powrócić jeszcze do BH7 i tego, jak płyta daje się podkręcać. Na razie nie chcemy jeszcze nic obiecywać, jednak postaramy się opublikować aktualizację recenzji z procesorem P4 1,6 GHz Northwood.
Podsumowanie
22:30 Niewątpliwie, płyta ABIT BH7 zrobiła na nas bardzo pozytywne wrażenie. Do podkręcania to najlepsza płyta pod Pentium 4, jaką testowaliśmy w naszej redakcji. Na żadnej innej nie udało nam się nawet zobaczyć 3 GHz na ekranie POST przy naszym egzemplarzu Pentium 4 2,4 GHz, nie mówiąc już o uruchomieniu Windows, a tym bardziej pracy w tym systemie (choć, przypominamy, na BH7 komputer nie był stabilny przy taktowaniu 3 GHz).
ABIT BH7 cechuje się także bardzo przyzwoitym wyposażeniem - dostajemy wszystko to, co najbardziej potrzebne: kartę sieciową, komplet gniazdek audio w standardzie 5.1, kontroler Serial ATA, 4 gniazda USB 2.0. Zabrakło w zasadzie tylko kontrolera FireWire, otrzymujemy natomiast cyfrowe, optyczne wejścia i wyjścia dźwięku w standardzie TOSlink.
A teraz informacja również ważna, jak ta o podkręcaniu: cena BH7. Płyta kosztuje zaledwie 450 zł brutto! To naprawdę wyjątkowo niewiele, jak na markową płytę pod Pentium 4, wyposażoną dodatkowo w S-ATA i LAN!
Pora jednak przyczepić się do kilku wad. Prócz braku wspomnianego kontrolera FireWire, zabrakło też dwukanałowego kontrolera pamięci czy portu AGP 8x. To jednak "wina" chipsetu i845PE, który do najnowszych już nie należy. Jeśli budujecie komputer, który docelowo ma być najszybszą machiną na Waszym osiedlu, pomyślcie lepiej nad płytą z chipsetem Granite Bay (i7205), Springdale (i865) lub Canterwood (i875). W przeciwnym wypadku, BH7 to płyta idealna. Zwłaszcza dla tych, którzy podkręcają swoje procesory.
W związku z powyższym chcielibyśmy wyróżnić BH7 naszą rekomendacją. Naprawdę, warta jest tego odznaczenia.
Do testów dostarczył:
Veracomp
www.veracomp.pl
Cena: ok. 450 zł z VAT-em
22:04 Przed nami chyba najważniejszy punkt w niniejszej recenzji - testy podkręcania. Płyta ABIT BH7, jako następca BH6, nie może pod tym względem ustępować swojemu przodkowi. Jako że właśnie zakończyliśmy podkręcanie, możemy potwierdzić: BH7 zdała egzamin na szóstkę.
Podkręcaliśmy ten sam procesor, z jakim przeprowadziliśmy dotychczasowe testy - Pentium 4 2,4 GHz na magistrali 533 MHz (mnożnik 18). Nie jest to najbardziej reprezentatywny procesor do zastosowań overclockerskich - dużo lepszy byłby model 1,6 GHz lub 1,8 GHz. Niestety nie mamy takowego w naszym laboratorium, więc musieliśmy się zadowolić tym, co mamy.
Podkręcanie rozpoczęliśmy od podniesienia FSB ze 133 do 140 MHz. Wskaźniki w SoftMenu III wskazały nam wartości 140/70/35. Odpowiadają one za zegary: FSB/AGP/PCI. Standardowe wartości to 133/66/33 (i najlepiej zadbać o to, by taktowanie AGP było zawsze najbliższe 66 MHz, a PCI - 33 MHz).
Komputer obudził się, wskazał taktowanie procesora zegarem 2,52 GHz, jednak za chwilę... zresetował się. Podniesienie Vcore o 10% nie pomogło. Okazało się, że winne były pamięci. Po podniesieniu napięcia DRAM Voltage do 2,75 V system się uruchomił i udało nam się przeprowadzić kilka testów. Bez problemów.
Podnieśliśmy FSB do 145 MHz (wskazanie BIOS-u: 145/72/36). Procesor taktowany zegarem 2,618 GHz (wg WCPUID) nie wykazywał przejawów jakiejkolwiek niestabilności, mimo że Vcore miał podniesiony zaledwie o 10%.
Zachęceni tym faktem podnieśliśmy FSB do 150 MHz (150/74/37). Uzyskaliśmy tym samym taktowanie procesora zegarem 2,7 GHz. Niestety, Windows powitał nas niebieskim ekranem. Podniesienie Vcore ani DRAM Voltage nie pomogło. Znów winne okazały się pamięci - przy FSB 150 MHz płyta ustawiła ich taktowanie na poziomie 375 MHz (150 MHz * 5 / 4), czego nasz moduł DDR333 już nie wytrzymał.
Wymieniliśmy go na moduł pamięci DDR400 GeIL (patrz tutaj - od razu pomogło. System się uruchomił i po kilkudziesięciu minutach testów nie wykazał żadnych objawów niestabilności.
Zwiększyliśmy FSB do 155 MHz (155/76/38). Procesor taktowany jest przy takich wartościach zegarem 2,8 GHz. Bez problemów - nadal działa stabilnie.
Po podniesieniu FSB do 160 MHz (160/80/40) uzyskaliśmy taktowanie procesora 2,88 GHz. Windows się uruchomił, jednak testy wydajności (benchmarki) zawieszały się. Pomogło podniesienie Vcore o 25%. Teraz wszystko zaczęło pracować poprawnie. Należy w tym miejscu podkreślić, iż nasz dotychczasowy rekord podkręcania uzyskany na tym samym procesorze to 2,8 GHz! Na BH7 przekroczyliśmy tę barierę o 100 MHz! Ale to nie wszystko!
Udało nam się podnieść FSB do 166 MHz! Przy okazji zwiększyliśmy dzielnik PCI na 5 (Ext. clock/5), czym uzyskaliśmy stabilne wartości AGP i PCI (166/66/33). Procesor przy takich wartościach taktowany był zegarem 3 GHz! To absolutny rekord na naszym P4 2,4 GHz!
Komputer nie był jednak do końca stabilny przy taktowaniu 3 GHz. Jednak przy 2,9 GHz można już na nim swobodnie pracować. Rzeczywiście, BH7 to demon podkręcania.
Za jakiś czas spróbujemy powrócić jeszcze do BH7 i tego, jak płyta daje się podkręcać. Na razie nie chcemy jeszcze nic obiecywać, jednak postaramy się opublikować aktualizację recenzji z procesorem P4 1,6 GHz Northwood.
Podsumowanie
22:30 Niewątpliwie, płyta ABIT BH7 zrobiła na nas bardzo pozytywne wrażenie. Do podkręcania to najlepsza płyta pod Pentium 4, jaką testowaliśmy w naszej redakcji. Na żadnej innej nie udało nam się nawet zobaczyć 3 GHz na ekranie POST przy naszym egzemplarzu Pentium 4 2,4 GHz, nie mówiąc już o uruchomieniu Windows, a tym bardziej pracy w tym systemie (choć, przypominamy, na BH7 komputer nie był stabilny przy taktowaniu 3 GHz).
ABIT BH7 cechuje się także bardzo przyzwoitym wyposażeniem - dostajemy wszystko to, co najbardziej potrzebne: kartę sieciową, komplet gniazdek audio w standardzie 5.1, kontroler Serial ATA, 4 gniazda USB 2.0. Zabrakło w zasadzie tylko kontrolera FireWire, otrzymujemy natomiast cyfrowe, optyczne wejścia i wyjścia dźwięku w standardzie TOSlink.
A teraz informacja również ważna, jak ta o podkręcaniu: cena BH7. Płyta kosztuje zaledwie 450 zł brutto! To naprawdę wyjątkowo niewiele, jak na markową płytę pod Pentium 4, wyposażoną dodatkowo w S-ATA i LAN!
Pora jednak przyczepić się do kilku wad. Prócz braku wspomnianego kontrolera FireWire, zabrakło też dwukanałowego kontrolera pamięci czy portu AGP 8x. To jednak "wina" chipsetu i845PE, który do najnowszych już nie należy. Jeśli budujecie komputer, który docelowo ma być najszybszą machiną na Waszym osiedlu, pomyślcie lepiej nad płytą z chipsetem Granite Bay (i7205), Springdale (i865) lub Canterwood (i875). W przeciwnym wypadku, BH7 to płyta idealna. Zwłaszcza dla tych, którzy podkręcają swoje procesory.
W związku z powyższym chcielibyśmy wyróżnić BH7 naszą rekomendacją. Naprawdę, warta jest tego odznaczenia.
![]() dla ABIT BH7 |
Uzasadnienie: ABIT BH7 to naprawdę rewelacyjna płyta główna pod Pentium 4. Wydajna, świetnie nadająca się do podkręcania, wyposażona w najbardziej niezbędne dodatki, a co najważniejsze, niedroga. Z czystym sumieniem polecamy ją każdemu entuzjaście procesorów Intela, którego nie stać na dwukrotnie droższe płyty z chipsetami Granite Bay, Springdale czy Canterwood. |
| Zalety | Wady |
|
|
Veracomp
www.veracomp.pl
Cena: ok. 450 zł z VAT-em


mam ta plyte ABIT BH-7 i w biosie jest opcja blokowania na stałe AGP/PCI-66/33
Rewelacja. Jednak dopisałbym jedną i to znaczącą
wadę płyty BH-7 : "brak możliwości zablokowania
na stałe AGP/PCI-66/33".
Obecnie pracuję na SR7-8X ABIT-a i wysłużony
P4 1,7GHz pracuje stabilnie na 2,13GHz-zysk 25%(FSB-125MHz, standardowy cooler Intela, bez podnoszenia jakichkolwiek napięć, pamieci DDR333 PQI ustawine na 333MHz i CL2). Płyta warta przetestowania przez PCLab. Pozdrawiam
są święta, nie wszyscy pracują... newsy się jedynie pokazują, a recka w święta?
jutro jeszcze dingus i tyle, po świętach ... sam napisałeś że ci na tej płycie nie zależy aż tak bardzo, więc chyba troszkę poczekasz
P.S. Nadszedł już piątek, a recka jak stała tak stoi...
1. Płyta się pewnego dnia nie obudziła (Abit BE6). Potem raz na kilkanascie uruchomien... i po wyjeciu i wlozeniu przejsciowki. Pomogło czyszczenie slota 1, od tego czasu zero problemow.
2. Mialem przez 2 lata potworne problemy (wszystko mi sie sypalo) z barracuda II, zainstalowalem o pare miesiecy nowe stery kontrolera hp366 i od ponad roku tylko jedna awaria (XP), wczesniej 3-5 na tydzien!
magistrala 100-400 MHz co 1 MHz
napięcie 1.5v - 1.85v co 0.025
blokowanie dzielnika PCI/ AGP na poziomie 33/66
ustawianie napięcia dla AGP i RAM
inne standardowe opcje
Moje osiągnięcie to P4 1.8@2.81 Ghz(18x156), vcore 1,525, cooler boxowy, temp. Idle-34 C, Stress 51 C
Procek ten chodzi też u mnie jako 1.8@3.0 Ghz (18x166) z napięciem 1.7v, ale wtedy wymagane jest wydajniejsze chłodzenie. Ciekawe co potrafi ten Abit naprawde
Co ciekawe, ten celek dziala mi stabilnie na wszystkim od 66 do 133mhz, natomiast na standardowym fsb 100mhz wiesza sie niezaleznie od tego, czy to net, czy 3D, czy defrag... Ale to najmneijszy problem