BIOS
16:19 Przyjrzeliśmy się płycie z "zewnątrz", pora sprawdzić wreszcie, jak ta się spisuje w praktyce. Zaczniemy od bliższego zapoznania się z jej BIOS-em - płyta dla overclockera na pewno nie może być pod tym względem przeciętna.
Zbudowaliśmy zestaw testowy o następującej konfiguracji:
18:28 Zaraz po uruchomieniu komputera, weszliśmy do BIOS-u. Bez zaskoczenia - powitał nas popularny AwardBIOS:
19:17 Obecnym lub dawnym posiadaczom płyt ABIT-a na pewno oczy się zaświeciły na widok opcji SoftMenu III. To właśnie ona po raz pierwszy pojawiła się w modelu BH6 i z jej poziomu podkręca się procesor. Zajrzyjmy zatem do środka.
Nasz procesor został poprawnie wykryty przez BIOS - jako Pentium 4 2400 MHz z magistralą 133 MHz (taktowanie rzeczywiste). Opcję CPU Operating Speed warto od razu przestawić na User Define, która to umożliwia tuning procesora.
Teraz dopiero zaczyna się robić naprawdę ciekawie. Wreszcie mamy kontrolę nad FSB procesora (opcja Ext. Clock). Możemy wybrać dowolną wartość z zakresu od 100 do 250 MHz z krokiem co 1 MHz. Wystarczy ustawić Ext. Clock na 200 MHz, by odpalić na płycie Pentium 4 z FSB 800 MHz. A po ustawieniu Ext. Clock na 250 MHz, uzyskujemy efektywne taktowanie magistrali zegarem 1 GHz!
Od razu BIOS pokazuje także taktowanie AGP i PCI (w naszym przypadku, przy 133 MHz FSB, AGP i PCI pracują ze standardowymi częstotliwościami - odpowiednio 66 i 33 MHz). A więc po podniesieniu FSB do 140 MHz wskaźniki AGP i PCI zmieniają się na 70 i 35 MHz.
Jest także opcja odpowiedzialna za ustawienie dzielnika PCI. Można wybierać pomiędzy Ext. Clock/3, Ext. Clock/4, Ext. Clock/5 i Ext. Clock/6 lub ustawić na sztywno taktowanie PCI na 44, 37 lub 33 MHz. Wow!
Posiadacze procesorów z odblokowanymi mnożnikami (są tacy?) mogą zmieniać wartość mnożnika nawet do 32x.
Jest też opcja odpowiedzialna za wybór stosunku częstotliwości FSB (CPU) do taktowania pamięci (DRAM). Dostępne opcje to 1:1 i 3:4 dla procesorów z FSB 400 MHz oraz 1:1 oraz 4:5 dla procesorów z FSB 533 MHz.
Oczywiście nie zapomniano o możliwości regulacji napięcia na jądrze procesora (CPU Core Voltage), które ze standardowej wartości można podnosić o 5, 10, 15, 20, 25 lub nawet 30%. Jest też funkcja podbijania napięcia zasilającego pamięci. Domyślne napięcie 2,55 V można podnieść do 2,65, 2,75, 2,85, 2,95 lub nawet 3,05 V. Jak widać, napięcie na jądrze procesorach i pamięciach można podnosić bardzo wysoko. Obejdzie się bez "voltage modów" przy ekstremalnym podkręcaniu.
Wreszcie, można też zmieniać napięcie na magistrali AGP. Dostępne opcje to 1,5 i 1,6 V.
19:45 Podstawowe opcje BIOS-u płyty BH7 są już standardowe. W Advanced Chipset Features znajdziemy opcje odpowiadające za timingi pamięci. Otrzymujemy kontrolę nad najważniejszymi parametrami: CAS Latency, Act to Precharge Delay, RAS to CAS Delay oraz RAS Precharge. My ustawiliśmy najbardziej agresywne wartości, które widać na obrazku poniżej:
20:04 Warto jeszcze rzucić okiem na PC Health Status:
Tutaj wybrać możemy, przy jakiej temperaturze procesora system zostanie zamknięty, a przy jakiej usłyszymy tylko otrzegawcze "pikanie". Mamy też odczyty najważniejszych temperatur, szybkości obrotowej wiatraczków i napięć.
20:07 Jak sprawdzają się wymienione opcje, przekonamy się w dalszej części recenzji, a zwłaszcza w momencie, gdy zabierzemy się za testy podkręcania. Zanim do nich przejdziemy, należałoby sprawdzić wydajność samej płyty. A zatem - zobaczmy.
16:19 Przyjrzeliśmy się płycie z "zewnątrz", pora sprawdzić wreszcie, jak ta się spisuje w praktyce. Zaczniemy od bliższego zapoznania się z jej BIOS-em - płyta dla overclockera na pewno nie może być pod tym względem przeciętna.
Zbudowaliśmy zestaw testowy o następującej konfiguracji:
18:28 Zaraz po uruchomieniu komputera, weszliśmy do BIOS-u. Bez zaskoczenia - powitał nas popularny AwardBIOS:
19:17 Obecnym lub dawnym posiadaczom płyt ABIT-a na pewno oczy się zaświeciły na widok opcji SoftMenu III. To właśnie ona po raz pierwszy pojawiła się w modelu BH6 i z jej poziomu podkręca się procesor. Zajrzyjmy zatem do środka.
Nasz procesor został poprawnie wykryty przez BIOS - jako Pentium 4 2400 MHz z magistralą 133 MHz (taktowanie rzeczywiste). Opcję CPU Operating Speed warto od razu przestawić na User Define, która to umożliwia tuning procesora.
Teraz dopiero zaczyna się robić naprawdę ciekawie. Wreszcie mamy kontrolę nad FSB procesora (opcja Ext. Clock). Możemy wybrać dowolną wartość z zakresu od 100 do 250 MHz z krokiem co 1 MHz. Wystarczy ustawić Ext. Clock na 200 MHz, by odpalić na płycie Pentium 4 z FSB 800 MHz. A po ustawieniu Ext. Clock na 250 MHz, uzyskujemy efektywne taktowanie magistrali zegarem 1 GHz!
Od razu BIOS pokazuje także taktowanie AGP i PCI (w naszym przypadku, przy 133 MHz FSB, AGP i PCI pracują ze standardowymi częstotliwościami - odpowiednio 66 i 33 MHz). A więc po podniesieniu FSB do 140 MHz wskaźniki AGP i PCI zmieniają się na 70 i 35 MHz.
Jest także opcja odpowiedzialna za ustawienie dzielnika PCI. Można wybierać pomiędzy Ext. Clock/3, Ext. Clock/4, Ext. Clock/5 i Ext. Clock/6 lub ustawić na sztywno taktowanie PCI na 44, 37 lub 33 MHz. Wow!
Posiadacze procesorów z odblokowanymi mnożnikami (są tacy?) mogą zmieniać wartość mnożnika nawet do 32x.
Jest też opcja odpowiedzialna za wybór stosunku częstotliwości FSB (CPU) do taktowania pamięci (DRAM). Dostępne opcje to 1:1 i 3:4 dla procesorów z FSB 400 MHz oraz 1:1 oraz 4:5 dla procesorów z FSB 533 MHz.
Oczywiście nie zapomniano o możliwości regulacji napięcia na jądrze procesora (CPU Core Voltage), które ze standardowej wartości można podnosić o 5, 10, 15, 20, 25 lub nawet 30%. Jest też funkcja podbijania napięcia zasilającego pamięci. Domyślne napięcie 2,55 V można podnieść do 2,65, 2,75, 2,85, 2,95 lub nawet 3,05 V. Jak widać, napięcie na jądrze procesorach i pamięciach można podnosić bardzo wysoko. Obejdzie się bez "voltage modów" przy ekstremalnym podkręcaniu.
Wreszcie, można też zmieniać napięcie na magistrali AGP. Dostępne opcje to 1,5 i 1,6 V.
19:45 Podstawowe opcje BIOS-u płyty BH7 są już standardowe. W Advanced Chipset Features znajdziemy opcje odpowiadające za timingi pamięci. Otrzymujemy kontrolę nad najważniejszymi parametrami: CAS Latency, Act to Precharge Delay, RAS to CAS Delay oraz RAS Precharge. My ustawiliśmy najbardziej agresywne wartości, które widać na obrazku poniżej:
20:04 Warto jeszcze rzucić okiem na PC Health Status:
Tutaj wybrać możemy, przy jakiej temperaturze procesora system zostanie zamknięty, a przy jakiej usłyszymy tylko otrzegawcze "pikanie". Mamy też odczyty najważniejszych temperatur, szybkości obrotowej wiatraczków i napięć.
20:07 Jak sprawdzają się wymienione opcje, przekonamy się w dalszej części recenzji, a zwłaszcza w momencie, gdy zabierzemy się za testy podkręcania. Zanim do nich przejdziemy, należałoby sprawdzić wydajność samej płyty. A zatem - zobaczmy.