Test sześciu płyt głównych z chipsetem Intel P45 od ASUS-a, Gigabyte'a, Foxconna, ECS-a i MSI

Podkręcanie

Oczywiście nie obyło się bez testów podkręcania. Skupiliśmy się na przetestowaniu, jak wysokie taktowanie szyny FSB płyty mogą osiągnąć. Jako kryterium stabilności przyjęliśmy ukończenie sekwencji testów 3DMark06 oraz kilkanaście minut działania programu Orthos w trybie Blend. Możliwość osiągnięcia wysokiego taktowania szyny zależy od konstrukcji i wykonania płyty głównej oraz w dużym stopniu od dopracowania BIOS-u.

Dobranie napięć pozostawiliśmy płytom – większość ustawień była w trybie Auto. Osiągnięty wynik próbowaliśmy poprawić samodzielnie, podbijając niektóre napięcia (Vpll, napięcie mostków itd.). Płyty bardzo słabo reagowały na zmianę napięć – jest to charakterystyczne dla nowych konstrukcji. W większości przypadków płyta główna osiąga wysoką prędkość szyny na nominalnych wartościach napięć i ich windowanie nie przynosi spodziewanych przyrostów w megahercach. Największą przeszkodą w osiąganiu wysokich prędkości FSB jest przeważnie BIOS, który potrafi ustawiać na przykład zbyt małe opóźnienia chipsetu.

Największym rozczarowaniem była płyta ECS P45T-A, która przy szynie 350 MHz zaczęła się zachowywać bardzo nieprzewidywalnie (i niestabilnie). Do zabawy z wysokimi prędkościami szyny możemy polecić płytę ASUS Maximus II Formula i Gigabyte EP45T Extreme. Foxconn P45A-s oraz obie MSI nie są w tej kategorii faworytami. Choć można na nich osiągnąć przyzwoite wartości FSB, działanie tych płyt przy dużych prędkościach magistrali przypomina raczej zmienną formę zespołu Formuły 1 BMW Sauber. Raz szyna o szybkości rzędu 450 MHz nie jest żadnym problemem, innym razem jest prawie niemożliwa do osiągnięcia.