Zarys historii nośników informacji. Część trzecia: jutro

Z ostatniej chwili

Poszukując w sieci materiałów do artykułu, napotkałem informacje o dwóch nowych technologiach: memristorze i PMC.

Nie jest się trudno domyślić, że memristor jest opornikiem z pamięcią, który działa, wykorzystując zdolność materiału do zmiany swojej rezystancji i jej utrzymania przez dowolnie długi czas. Zmiana zachodzi na skutek przyłożenia do niego napięcia sterującego. Po jego zaniku wartość rezystancji już się nie zmienia. Teoretyczne podstawy istnienia takiego materiału były znane już 37 lat temu, ale ówczesna technologia nie pozwalała na jego wyprodukowanie. Zastosowanie tej technologii będzie olbrzymie: od szybko działających pamięci o ogromnej pojemności poprzez budowę tranzystorów o znacznie mniejszych rozmiarach, niż umożliwiają to obecne technologie, do stworzenia procesorów o rekonfigurowalnych parametrach.

PMC (ang. programmable metallization cell) jest technologią wytwarzania nowego rodzaju pamięci flash. Dzięki nowej technice manipulowania naładowanymi cząsteczkami miedzi w skali molekularnej naukowcy z Arizona State University opracowali pamięć o nieporównywalnie lepszych parametrach. Pamięć PMC przechowuje informację w całkowicie odmienny sposób niż pamięć flash. Zamiast przechowywania bitów w postaci ładunku elektrycznego technologia ta tworzy nanorurki z atomów miedzi, wielkości wirusa, do zapisu plików binarnych zer i jedynek. Twórca nowej technologii, o swojsko brzmiącym nazwisku Kozicki, już zainteresował wynalazkiem firmy: Mikron Technologies, Quimonda i Adesto. Według wynalazcy pierwsze chipy z nową pamięcią powinny się ukazać w ciągu 18 miesięcy.