Inne
Artykuł
Andrzej Urbankowski, Niedziela, 14 października 2007, 11:36

Indukcja własna

Indukcja własna polega na powstaniu w obwodzie siły elektromotorycznej indukcji wskutek zmiany prądu w tym obwodzie. Zdolność obwodu powodującą występowanie indukcji własnej charakteryzuje współczynnik indukcji własnej - indukcyjność L - będący współczynnikiem proporcjonalności między prądem I w przewodniku, a wartością strumienia F indukcji magnetycznej wytworzonej przez prąd I.

Φ = L*I

Im większa jest indukcyjność L, tym większa jest siła elektromotoryczna indukcyjności własnej powstająca w obwodzie na skutek zmiany własnego prądu:

Wartość indukcyjności określa się na podstawie kształtu i rozmiarów przewodnika. Indukcyjność jest największa, jeżeli przewodnik występuje pod postacią cewki o długości L i kołowym przekroju poprzecznym S, na której nawinięte jest z zwojów.

Cewka indukcyjna

 

 

Prąd I przepływający w uzwojeniu wytwarza wewnątrz cewki pole magnetyczne o indukcji

Strumień skojarzony uczestniczący w wywołaniu siły elektromotorycznej samoindukcji wynosi:

Stąd już łatwo można wyliczyć indukcyjność:

Z tego wynika, że indukcyjność cewki jest wprost proporcjonalna do kwadratu liczby jej zwojów i powierzchni (czyli średnicy) oraz odwrotnie proporcjonalna do jej długości. Ta prosta zależność ma podstawowe znaczenie przy konstruowaniu różnego rodzaju obwodów zawierających indukcyjność. Wszystkie poznane do tej pory prawa będą nam potrzebne przy wyjaśnianiu pojęcia prądu zmiennego.

Zadanie 3. Jaka jest indukcyjność cewki, jeżeli zmiana wartości prądu od zera do 10 A w ciągu 2 sekund spowodowała pojawienie się siły elektromotorycznej indukcyjności własnej 50 V?

Ocena artykułu:
Ocen: 2
Zaloguj się, by móc oceniać
Artykuły spokrewnione
Facebook
Ostatnio komentowane