Matryca, jakość obrazu
W obu Olympusach zastosowano - prawdopodobnie takie same - matryce CCD o identycznej rozdzielczości 7,1 Mpix. Oprogramowanie SP-510 umożliwia ustawienie czułości nawet 4000 ISO, w SP-550 podniesiono tę wartość do niebotycznych 5000. Niepotrzebnie. Już przy ISO 800 szumy są na tyle duże, że zniechęcają do dalszych eksperymentów. Oba aparaty wyposażono wprawdzie w układ redukcji szumów, ale trudno powiedzieć jednoznacznie, czy poprawia on jakość fotografii, czy raczej pogarsza. Usuwanie szumów skutkuje bowiem utratą wyrazistości szczegółów. Ziarnistość zdjęć przy pełnej rozdzielczości jest zadowalająca w zakresie do 400 ISO, dyskusyjna przy ISO 800, zbyt duża zaś przy wyższych wartościach ustawień czułości. Trzeba odnotować jeszcze, że maksymalne wartości ISO (od 2500 wzwyż) są dostępne tylko przy ograniczonej do 3 Mpix rozdzielczości obrazu. I znów napotykamy tutaj "papierową" cechę: w ulotce czułość ISO 5000 wygląda świetnie, mało który konkurent na rynku może się taką pochwalić. Jednak cóż z tego: jakość matrycy nie zapewnia możliwości wykorzystania w pełni tych na pierwszy rzut oka zadziwiających i zachwycających możliwości. Wirtualnie prezentuje się to w każdym razie rewelacyjnie.
Fragment fotografii wykonanej przy ISO 400 aparatem SP-510.