ASUS Striker Extreme - nie tylko dla overclockerów

Opcje overclockerskie

Extreme Tweaker – ta zakładka Setupu ma umożliwić nam wyciśnięcie ostatnich megaherców zarówno z procesora, jak i pamięci czy w pewnym stopniu nawet karty graficznej.

Zanim jednak zaczniemy zabawę z overclockingiem, warto wyłączyć opcje kontroli temperatury procesora (throttling!) i oszczędzania energii Enhanced C1.

Co dalej możemy zrobić? Jeśli, jak w naszym przypadku, mamy procesor z serii Extreme, to możemy po prostu zmieniać mu mnożnik częstotliwości.

Zakres dostępnych wartości jest bardzo szeroki, można powiedzieć, że wręcz futurystyczny! 13,3 GHz to stanowczo zbyt wiele – wystarczyłaby połowa. Magia wielkich liczb! Jeśli jednak nie jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami Core 2 Extreme, pozostaje nam manipulacja częstotliwością taktowania szyny FSB.

Udostępniany zakres częstotliwości jest szeroki, z podobną dawką optymizmu jak to było przy mnożniku. Warto jednak wcześniej wyłączyć synchronizację szyny FSB z szyną pamięci (FSB – Memory Clock Mode [Linked]), bo w przeciwnym razie dowiemy się szybko, że nasza pamięć jest zbyt wolna.

Gigaherc to sporo, jak na DDR2 i pamięci takie są wprawdzie dostępne, ale dość kosztowne. Na zbyt wolne pamięci jest oczywiście sposób – można im nieco złagodzić parametry taktowania, co umożliwi pracę z wyższą częstotliwością.

Sterowanie taktowaniem RAM obsługuje oczywiście wszystkie jego parametry, nie tylko CAS Latency. Kolejną metodą przyspieszania pamięci jest podniesienie zasilającego ją napięcia. Dostępne możliwości są tym razem niebezpiecznie nadmierne – można ustawić napięcie przekraczające 3 V.

Podwyższanie napięcia zasilania wiąże się zwykle z pewną zmianą szerokości sygnałów sterujących, wynikającą z nieliniowej impedancji odbiorników sygnałów szyny. Aby zapewnić możliwość skompensowania tej zmiany, udostępniono opcję regulacji napięcia progowego.

Potrzebne jest chyba dodatkowe wyjaśnienie – o co tutaj chodzi? DDRII Reference Voltage to poziom napięcia, przy którym odbiornik sygnału szyny odbiera zmianę jej stanu z wysokiego na niski i odwrotnie. Jeśli to napięcie odniesienia zwiększymy, odbiornik odbierze krótsze sygnały, zaś po jego zmniejszeniu – dłuższe. Korygowanie napięcia odniesienia możliwe jest zarówno po stronie kontrolera pamięci w chipsecie, jak i po stronie modułów pamięci. Daje to wręcz wyśmienite możliwości wyciągnięcia z pamięci maksimum osiągów bez drastycznego podwyższania napięcia. Korzystanie z tej opcji w praktyce jest szalenie pracochłonne, ale warte zachodu.

Jeśli chodzi o manipulację napięciami zasilającymi poszczególne podzespoły, to możliwości są bardzo szerokie, ale...

... korzystać z nich należy z dużą rozwagą, bo w wielu przypadkach przekraczają to, co układ jest w stanie rzeczywiście wytrzymać. Warto zauważyć pewną niespójność nazewnictwa, występującą w różnych fragmentach Setupu – poznane wcześniej DDRII Reference Voltage, w oknie monitora napięć nosi nazwę DDR2 Termination Voltage. A przy okazji – dokładność wskazań monitora napięć w płycie Striker Extreme imponuje w porównaniu z tym, co zwykle widzimy w płytach głównych.

Bardzo krótki czas, w jakim dysponowaliśmy egzemplarzem płyty, uniemożliwił nam przeprowadzenie testów zaawansowanego overclockingu. Jednak już nawet wstępny test, jakim było uruchomienie i stabilna praca naszego egzemplarza Core 2 QX6700 z zegarem 3,20 GHz, przy nominalnym napięciu zasilania, wskazuje na bardzo duży potencjał płyty – ten procesor odmawiał pracy z takim zegarem we wszystkich innych płytach, nawet po podniesieniu napięcia zasilającego.

Dla kogo tak, dla kogo nie?

Jeśli lubisz eksperymentować, poszerzać umiejętności i wiedzę overclockerską, Asus Striker Extreme jest dokładnie dla Ciebie – zapewni wiele godzin doświadczeń i równocześnie możliwość wyciśnięcia z posiadanych podzespołów maksimum ich osiągów. Jeśli overclocking Cię w zasadzie mało bawi, za to lubisz efektowne gadżety, Striker da ci również wiele radości, choć aby cieszyć się niektórymi zabawkami będziesz musiał od czasu do czasu wejść pod stół. Jeśli jednak Twój komputer ma być maszyną klasy „złożyć i zapomnieć”, to zapomnij o Strikerze – jego wszystkie atrakcje byłyby zmarnowane.