NZXT Apollo i Lexa - obudowy dla wybrednych

Zaglądamy do środka

Zupełnie inaczej niż w obudowie Apollo rozwiązano w tym przypadku kwestię montażu kart rozszerzeń na płycie głównej. Jak widzicie na zdjęciu poniżej, montaż kart może odbywać się bez użycia śrubek, co oczywiście należy uznać za dużą zaletę. Co nas trochę niepokoi to sposób, w jaki to rozwiązano. W obudowie Lexa mianowicie mamy tylko jedną dźwignię blokującą wszystkie karty rozszerzeń na raz. W innych obudowach (jak np. w Apollo) każda karta ma własny system blokujący. W przypadku obudowy Lexa, jeśli zechcemy odłączyć bądź podłączyć jakąkolwiek kartę, musimy zdjąć blokadę wszystkich pozostałych. Jeśli choćby jedna karta nie będzie pasować do tej "grupowej" klamry, to niestety będziemy zmuszeni z niej zrezygnować i wszystkie karty przykręcić przy pomocy śrubek.

Pod przednim panelem, na dole znajduje się obrócona (jak to zwykle ma miejsce w obudowach NZXT) o 90 stopni komora na dyski twarde 3,5". Możemy w niej bez użycia śrubek i śrubokręta zamontować maksymalnie pięć napędów. Wystarczy, że uprzednio uzbroimy je w dołączone do zestawu specjalne szyny montażowe, wsuniemy w odpowiednią wnękę i gotowe! Żadnego wkręcania, wykręcania czy obracania obudowy.

Na dole, pod przednim panelem, znajduje się także duży (120 mm) wentylator wdmuchujący powietrze do wewnątrz, schładzający tym samym dyski twarde znajdujące się w dolnej komorze. Podobnie jak wentylatory zamontowane w obudowie Apollo, także i te w Leksie mogłyby mieć dłuższe kable.

W górnej części rewersu panelu przedniego znajdują się dwie zewnętrzne komory 3,5", w których zamontować możemy na przykład czytniki kart pamięci flash, a nad nimi cztery komory zewnętrzne 5,25". Jak zapewne już się domyślacie, montaż urządzeń także i w tych komorach odbywa się bez użycia śrubek. Procedura montażu jest dokładanie taka sama, jak w przypadku dysków twardych - zakładamy szyny montażowe po bokach i wsuwamy w wybraną wnękę,

Znajdujący się z tyłu wentylator 120 mm jest podświetlany na niebiesko i podobnie jak pozostałe cztery, pracuje bardzo cicho. Najgłośniejszym z czterech wentylatorów montowanych fabrycznie jest, jak na ironię, najmniejszy (80 mm). Choć nadal nie przeszkadza w pracy z komputerem, to gdyby jego łopatki obracały się z choć odrobinę niższą prędkością, z pewnością nie wpłynęłoby to zbytnio na wentylację wewnątrz obudowy, a na pewno sprawiłoby, że obudowa byłaby bez mała bezgłośna.

Ciekawostką jest pozostawienie grilla i filtra na dnie obudowy. Tutaj możemy zamontować jeszcze jeden wentylator (80 mm) - najlepiej wdmuchujący powietrze do wnętrza. Jednakże pamiętać należy o tym, że pod obudową komputera jest świetne miejsce na kurz. Z filtrem czy bez może stanowić problem, zwłaszcza dla filtra.