AMD i ATI - o co tutaj chodzi?

Z wyobraźni

Na dnie mojej kryształowej kuli coraz wyraźniej kształtuje się coś, czego nazwy nie wymawia się na głos w kręgach zbliżonych do AMD. Architektura K10. Ziarno zasiał ten sam Hector Ruiz, już chyba z półtora roku temu, wspominając na jakiejś konferencji o architekturze heterogenicznego jądra. Hmmm... kuszące, zwłaszcza wobec intensywnej współpracy z IBM, prekursorem takiej architektury, ucieleśnionej w procesorze Cell. I od razu staje się jasne, co warte było dla AMD tak ogromnych pieniędzy. Unified Shaders! Jednolite shadery ATI to nic innego, jak jednostki obliczeniowe mogące wykonywać działania zarówno zmiennoprzecinkowe, jak i arytmetyczno-logiczne ALU. W dodatku zdolne do tego, by pełnić swoją rolę zależnie od potrzeb – albo jako jednostki obliczeniowe procesora, albo jako jednostki obsługujące proces tworzenia grafiki 3D. Kusząca perspektywa – zauważmy, ile ostatnio podejmowano prac zmierzających do wykorzystania potencjału obliczeniowego GPU do innych niż grafika celów. A przecież, jeśli jednostki shaderów nieco zmodyfikować, mogą robić prawie wszystko! Procesor, dysponujący mocą obliczeniową GPU i mogący w razie potrzeby pełnić również jego rolę? Takie rozwiązanie wydaje się uzasadniać w pełni bardzo kosztowny nabytek AMD. ATI bardzo starannie traktuje zagadnienia patentowe, więc koszt licencji na poszczególne rozwiązania mógłby być zbyt wysoki – wygląda na to, że bardziej opłacało się kupić całą firmę.

To tylko spekulacje...

...bo rzeczywistość okazuje się pełna czarnych dziur. Największą z czarnych dziur, jakie napotkałem w dociekaniach nad K10 i sensem transakcji ATI-AMD, stanowi ośrodek projektowy AMD w Fort Collins, Colorado. Zatrudniającego kilkadziesiąt osób ośrodka... nie ma na oficjalnej liście struktury organizacyjnej AMD. Hmmm... może nie należy się temu dziwić – ośrodek powstał w 2004 roku, gdy do AMD dołączył Sam Naffziger, wcześniej dyrektor projektu Itanium, najpierw w HP, a później w Intel Corporation...

Jest faktem, że obecnie AMD ma co najmniej trzy różne zespoły projektowe, z całkiem odmiennymi koncepcjami na dalszy rozwój konstrukcyjny. Jeden z nich znamy doskonale z produktów – to dawny zespół Alphy, który stworzył K7 i K8. Lider tego zespołu, Dirk Meyer, przeszedł niestety z kasty projektantów do kasty prezesów (jest wiceprezesem zarządu AMD), a reszta zespołu mocno się już zestarzała. Drugi zespół, złożony głównie z młodych projektantów, to zwolennicy architektury heterogenicznej, zafascynowani Cellem i czerpiący garściami z jego niedostatków. Odnoszę nieodparte wrażenie, że Hector Ruiz sympatyzuje właśnie z tym zespołem. O trzecim zespole wiemy najmniej – tylko tyle, że oficjalnie wcale go nie ma! I w rezultacie nie wiemy, czy K10 będzie kontynuacją obecnej linii, czy zorientowaną na kod x86 pochodną EPIC, czy też wreszcie, co wydaje się po niedawnym posunięciu AMD najbardziej prawdopodobne, obliczeniowym gigantem o heterogenicznej architekturze.