IT7 w akcji
Postanowiliśmy sami sprawdzić, czy faktycznie IT7 jest tak dobrym sprzętem dla "podkrecaczy". Do testów użyliśmy dwóch procesorów Intel Pentium 4 1,6A. Pierwszy z nich jest modelem wielce opornym i nie chce się podkręcać tak dobrze, jak nasz drugi egzemplarz.
"Opornego" umieszczamy na płycie, smarujemy dokładnie cieniutką warstwą pasty srebrowej Arctic Silver III i montujemy na nim BOXowy radiator Intela. Uruchamiamy komputer, szybka wizyta w BIOSie: napięcie procesora ustawiamy na poziomie 1.65 V, magistrala FSB 145 daje 2320 MHz. Komputer wstał, załadował system. Czas na test. Puszczamy program 3DMark2001 SE. Brak jakichkolwiek oznak nieprawidłowej pracy. Temperatura lekko przekracza 50oC. Lekkie zdziwienie na naszych twarzach - procesor ten nigdy nie działał stabilnie z tak wysoką częstotliwością!
Cóż, idziemy krok dalej. Restart, podnosimy FSB do 148MHz (2368 MHz), nie zmieniając napięcia. 1.65 V w dalszym ciągu. Ponownie system załadował się szybko i sprawnie. 3DMark2001 problemów nie sprawił i tym razem. Z uśmiechem na twarzy mowię: "Idziemy wyżej!"
Magistrala 150 MHz - system działa, 3DMark zaczyna wychodzić do pulpitu. Zwiększamy nieznacznie napięcie do 1.7 V, lecz nie poprawia to sytuacji. Teraz należy sprawdzić maksymalną częstotliwość, przy której komputer "wstanie". Ustawiliśmy Vcore na 1,8 V, a FSB na 155 MHz, co dało taktowanie procesora na poziomie 2480 MHz. Nowy rekord. Niestety po pięciu sekundach komputer zawisł. Sygnalizator zamontowany przy żółtych portach IDE zasygnalizował błąd podczas testowania pamięci cache L2 w procesorze. Skąd to wiemy? Każda operacja testowania sprzętu ma swój kod. Gdy test zakończy się sukcesem, na wyświetlaczu ukazuje się nam symbol FF. Teraz, niestety, na wyświetlaczu pojawił się kod oznajmiający testowanie cache L2 i na tym koniec....
Wskazanie "FF" - wszystko gra!
O próbie podkręcenia naszego drugiego procesora Pentium 4 1,6A napiszę krótko. 1,85 V, magistrala FSB 168 MHz, taktowanie procesora - 2695 MHz, wszystko działa stabilnie w 100%. Takiego wyniku nie uzyskaliśmy na żadnej innej płycie.
Podsumowując, płyta ABIT IT7 MAX należy do grona najlepszych płyt tego świata dla procesorów Pentium 4. Stabilna jak skała, podkręca procesory jak szatan, a dodatków ma tyle, co najlepsze torty weselne.
Zadać można jednak ABIT-owi jedno pytanie: czemu do serii MAX nie wykorzystano chipsetu 845G/GE? Kostka jest droższa od 845E/PE tylko o parę dolarów, a dodatkowo posiada całkiem sensowny układ graficzny. Poza tym 845G cechuje się wspaniałą właściwością. Mimo oficjalnego stanowiska Intela, że 845E oraz 845G nie współpracują z pamięciami DDR333 (a obsługują jedynie DDR266), wersja "G" działała z tym typem pamięci bez jakichkolwiek problemów. Pisaliśmy już o nieudanym eksperymencie połączenia pamięci DDR266 z ABITem BD7II i ustawieniu całości w trybie 3:4 (FSB:Pamięć) przy magistrali 133 MHz i wyżej. Takowa sztuczka wyszła przy połączeniu płyty MSI 845G Max z pamięciami Kingston DDR266 oraz z procesorem Pentium 4 1,6A. MSI w swoim BIOS-ie delikatnie wskazuje użytkownikom, jak ustawić pamięci, by działały w trybie DDR333.
Postanowiliśmy sami sprawdzić, czy faktycznie IT7 jest tak dobrym sprzętem dla "podkrecaczy". Do testów użyliśmy dwóch procesorów Intel Pentium 4 1,6A. Pierwszy z nich jest modelem wielce opornym i nie chce się podkręcać tak dobrze, jak nasz drugi egzemplarz.
"Opornego" umieszczamy na płycie, smarujemy dokładnie cieniutką warstwą pasty srebrowej Arctic Silver III i montujemy na nim BOXowy radiator Intela. Uruchamiamy komputer, szybka wizyta w BIOSie: napięcie procesora ustawiamy na poziomie 1.65 V, magistrala FSB 145 daje 2320 MHz. Komputer wstał, załadował system. Czas na test. Puszczamy program 3DMark2001 SE. Brak jakichkolwiek oznak nieprawidłowej pracy. Temperatura lekko przekracza 50oC. Lekkie zdziwienie na naszych twarzach - procesor ten nigdy nie działał stabilnie z tak wysoką częstotliwością!
Cóż, idziemy krok dalej. Restart, podnosimy FSB do 148MHz (2368 MHz), nie zmieniając napięcia. 1.65 V w dalszym ciągu. Ponownie system załadował się szybko i sprawnie. 3DMark2001 problemów nie sprawił i tym razem. Z uśmiechem na twarzy mowię: "Idziemy wyżej!"
Magistrala 150 MHz - system działa, 3DMark zaczyna wychodzić do pulpitu. Zwiększamy nieznacznie napięcie do 1.7 V, lecz nie poprawia to sytuacji. Teraz należy sprawdzić maksymalną częstotliwość, przy której komputer "wstanie". Ustawiliśmy Vcore na 1,8 V, a FSB na 155 MHz, co dało taktowanie procesora na poziomie 2480 MHz. Nowy rekord. Niestety po pięciu sekundach komputer zawisł. Sygnalizator zamontowany przy żółtych portach IDE zasygnalizował błąd podczas testowania pamięci cache L2 w procesorze. Skąd to wiemy? Każda operacja testowania sprzętu ma swój kod. Gdy test zakończy się sukcesem, na wyświetlaczu ukazuje się nam symbol FF. Teraz, niestety, na wyświetlaczu pojawił się kod oznajmiający testowanie cache L2 i na tym koniec....
Wskazanie "FF" - wszystko gra!
O próbie podkręcenia naszego drugiego procesora Pentium 4 1,6A napiszę krótko. 1,85 V, magistrala FSB 168 MHz, taktowanie procesora - 2695 MHz, wszystko działa stabilnie w 100%. Takiego wyniku nie uzyskaliśmy na żadnej innej płycie.
Podsumowując, płyta ABIT IT7 MAX należy do grona najlepszych płyt tego świata dla procesorów Pentium 4. Stabilna jak skała, podkręca procesory jak szatan, a dodatków ma tyle, co najlepsze torty weselne.
Zadać można jednak ABIT-owi jedno pytanie: czemu do serii MAX nie wykorzystano chipsetu 845G/GE? Kostka jest droższa od 845E/PE tylko o parę dolarów, a dodatkowo posiada całkiem sensowny układ graficzny. Poza tym 845G cechuje się wspaniałą właściwością. Mimo oficjalnego stanowiska Intela, że 845E oraz 845G nie współpracują z pamięciami DDR333 (a obsługują jedynie DDR266), wersja "G" działała z tym typem pamięci bez jakichkolwiek problemów. Pisaliśmy już o nieudanym eksperymencie połączenia pamięci DDR266 z ABITem BD7II i ustawieniu całości w trybie 3:4 (FSB:Pamięć) przy magistrali 133 MHz i wyżej. Takowa sztuczka wyszła przy połączeniu płyty MSI 845G Max z pamięciami Kingston DDR266 oraz z procesorem Pentium 4 1,6A. MSI w swoim BIOS-ie delikatnie wskazuje użytkownikom, jak ustawić pamięci, by działały w trybie DDR333.