Aplikacje
Poniżej przedstawiamy wydajność nowego procesora w rzeczywistych zastosowaniach, takich jak kompresja plików, obrazu i filmów. Niestety, większość benchmarków nie doczekała się wersji 64-bitowych, jedynie Minigzip został zoptymalizowany dla platformy AMD64, i to zoptymalizowany wręcz rewelacyjnie – kompresja danych w trybie 64-bitowym może być ponad dwukrotnie szybsza niż w 32-bitowych. Natomiast we wszystkich testach tego typu widać, że Sempron nieznacznie ustępuje Athlonowi 64.
Wydajność w testach związanych z obróbką dźwięku i grafiki wypada bardzo różnie. W przypadku kompresji pliku WAV do MP3 za pomocą programu GoGo-no-coda, praktycznie pojemność cache L2 nie ma żadnego znaczenia – szybkość kompresji jest jednakowa dla obu procesorów AMD taktowanych takim samym zegarem. Nie powinno to być zaskakujące, bo raz skompresowany fragment nie jest już przechowywany w pamięci podręcznej i wykorzystywany do dalszej obróbki. Z kolei wynik DivXEncoderBenchmark bardzo zależy od wielkości pamięci podręcznej, Athlon 64 jest wyraźnie lepszy od Semprona. Tak więc to, czy oprogramowanie będzie mogło wykorzystać większy bufor Athlona 64, jest sprawą bardzo indywidualną – zapewne w wielu zastosowaniach nie będzie on wpływał na wydajność.
W teście SciMark 2 Sempron 3400+ rozwiązuje poszczególne zadania matematyczne w takim samym czasie co Athlon 64 3000+, w niektórych testach składowych (np. rozkład LU macierzy) nawet go pokonując. Dzięki temu ogólny wynik w przypadku Semprona 3400+ jest lepszy, niż w przypadku Athlona 64 3000+ – dotyczy to zarówno testu uruchomionego w normalnym trybie, jak i testu działającego na większych porcjach danych (Large), nie mieszczących się w pamięci podręcznej procesora. Zazwyczaj w tej drugiej części obserwuje się bardzo duży zysk wydajności procesorów z większym buforem, choćby Pentium M. Mimo tego Sempron z niewielką pamięcią cache L2 i tak jest lepszy od Athlona 64, a jedynym rozsądnym powodem może być skuteczność nowego kontrolera pamięci.
