Sharkoon Silvation - "przemeblowana" obudowa ATX

Podsumowanie

Pora na podsumowanie. Obudowa Sharkoon Silvation jest bez wątpienia bardzo ciekawym produktem, nie da się jednak ukryć, że jest też produktem nieco kontrowersyjnym. Mamy sporo rozwiązań ograniczających hałas (miękkie gumowe stopki, amortyzatory dla zasilacza, itp.), ale możliwości korzystania z dużych, wydajnych i cichych coolerów są ograniczone (kwestia płyty głównej), a stosowanie pasywnego zasilacza niezbyt zalecane. Strefa procesora jest wentylowana wręcz rewelacyjnie, reszta już raczej przeciętnie. Kable zasilacza, aby nie przeszkadzały, prowadzone są po drugiej stronie tacki płyty głównej, jednak jest tam zbyt ciasno, aby nieużywane wtyczki ułożyć bez problemów.

Producent pokusił się o masę ciekawych rozwiązań i pomysłów. Jednak w większości przypadków pojawia się jakieś "ale". W efekcie mamy produkt z dużym potencjałem, który niekoniecznie da się wykorzystać. A wystarczyłoby tylko kilka kosmetycznych poprawek, aby wyeliminować większość wad. Słabe chłodzenie dysków? Proszę bardzo... jeden mały wentylatorek w tylnej ściance obudowy, na wysokości koszyka, wyciągający powietrze. Miejsca jest wystarczająco. Koszt: wycięcie jednej dodatkowej dziury na prasie. Krawędź płyty głównej za blisko dna obudowy? Wystarczy dołożyć 2 cm przestrzeni dla komory na płytę główną. Koszt: jakieś 300 g dodatkowej blachy i zwiększenie wysokości o 2 cm. Problemy z układaniem kabli zasilacza? Można zwiększyć przestrzeń między tacką płyty głównej a ścianką obudowy - 5 mm w zupełności wystarczy. Koszt: lekka modyfikacja konstrukcji, żadnych dodatkowych materiałów. A co poradzić na konieczność stosowania zasilacza z długimi kablami? Można go przenieść na sam spód pod płytę główną podnosząc resztę elementów do góry (takie rozwiązanie jest w obudowach Lian-Li serii "V"). Jak widać, sporą część wad obudowy można załatwić minimalnym lub praktycznie zerowym kosztem. Aż dziw bierze, czemu projektant na to nie wpadł.

Sharkoon Silvation nie jest jednak kiepskim produktem. Wręcz przeciwnie. Obudowa jest bardzo ładna i stylowa. Do samego wykonania również trudno mieć zastrzeżenia. Z pewnością będzie się czym pochwalić przed kolegami. Konstrukcja zaprojektowana jest tak, aby ograniczyć do minimum czynności montażowe lub serwisowe, jednak przestrzeń wewnątrz umożliwia tworzenie dość rozbudowanych konfiguracji. Dzięki dużemu filtrowi, wnętrze nie obrośnie kurzem tak szybko, a sama jego wymiana jest na tyle szybka i prosta, że z miłą chęcią się do tego zabierzemy.



Dla kogo jest więc ten produkt? Głównie dla osób, które składają sobie komputer od podstaw i są jeszcze na etapie dobierania elementów. Jeśli ktoś planuje tylko wymianę obudowy, musi się upewnić, czy zasilacz ma wystarczająco długie kable (50 - 60 cm). Oczywiście można zrezygnować z prowadzenia kabla pod tacką płyty głównej, jednak wtedy cała zabawa traci swój urok. Płyta główna zostaje zawalona kablami, a przecież chodzi o to, aby było tam jak najwięcej przestrzeni.

Obudowa kosztuje niecałe 400 złotych. W porównaniu do dotychczas opisywanych na PCLab.pl produktów, to niewiele. W porównaniu do konkurencji obecnej na rynku to również niewiele. Należy jednak pamiętać, że kupujemy "golasa", którego należy wyposażyć w wentylację. Obudowa ma swoje wady i zalety. Właściwie to zalet jest więcej, ale wady są bardziej denerwujące. Dużo zależy od konkretnej konfiguracji. Może sie okazać, że obudowa będzie wręcz ideałem, może być tak, że z uwagi na posiadany sprzęt okaże się zupełnie niekompatybilna. Dokładniejsza ocena należy już do nabywcy.

Zalety	Wady
stylowy wygląd i dobre wykonanie ciekawe rozwiązania wewnątrz możliwość instalacji dużej ilości urządzeń zewnętrznych prosta i funkcjonalna konstrukcja doskonałe chłodzenie procesora	wymaga zasilacza z długimi kablami dyski twarde są kiepsko chłodzone nie da się zamontować coolerów, które wystają poza obrys płyty głównej

Do testów dostarczył:

PC-Tuning
www.pc-tuning.pl

Cena: 399 złotych z podatkiem VAT